Axel Dildick is pas aan zijn tweede seizoen in het wielerpeloton bezig, maar het zou fout zijn om over een late roeping te spreken. In een verder verleden was de jonge Oostendenaar immers al aangesloten bij Wielerclub Oostende Noordzee. "Van mijn acht tot mijn elf jaar was dat, maar ik reed toen geen koersen. Mijn papa vond het beter van zonder druk te trainen, omdat ik het anders niet lang zou volhouden. Daarna heb ik een jaar of twee echt niks gedaan. Ik heb een beetje gelopen en gebokst, tot ik de microbe van de fiets weer te pakken kreeg."
...

Axel Dildick is pas aan zijn tweede seizoen in het wielerpeloton bezig, maar het zou fout zijn om over een late roeping te spreken. In een verder verleden was de jonge Oostendenaar immers al aangesloten bij Wielerclub Oostende Noordzee. "Van mijn acht tot mijn elf jaar was dat, maar ik reed toen geen koersen. Mijn papa vond het beter van zonder druk te trainen, omdat ik het anders niet lang zou volhouden. Daarna heb ik een jaar of twee echt niks gedaan. Ik heb een beetje gelopen en gebokst, tot ik de microbe van de fiets weer te pakken kreeg." Na twee jaar recreatief fietsen begon Axel als eerstejaarsjunior aan het echte werk. Zo treedt hij in de voetsporen van zijn vader Olivier, die ook enkele jaren in de jeugdreeksen koerste. "Soms gaan we samen fietsen, maar ik rijd ook veel achter de brommer bij hem. Hij geeft me veel tips, bijvoorbeeld over bepaalde trainingen of over het afstellen van mijn fiets. Het is heel makkelijk om voor zoiets bij papa terecht te kunnen."Dit seizoen stond de renner van de Noordzeemeeuw voorlopig in vijf koersen aan de start. "De uitslagen stellen nog niet veel voor, maar ik voel dat de conditie echt wel goed zit. Ik heb me in de winter goed kunnen voorbereiden, vooral door intensiever en gerichter te trainen. Dat geeft me nu een groot voordeel." Op aanraden van zijn kameraad Eli Declerck gooide Dildick zich ook voor het eerst op de strandraces. "Hij had gelijk, het is inderdaad tof om te doen. Ik heb er deze winter drie gereden en het is zeker voor herhaling vatbaar. Het is trouwens ook door Eli, die nu bij de Molenspurters zit, dat ik voor de Noordzeemeeuw koos. Het is een goeie ploeg en lekker dicht bij huis. Dat is heel aangenaam voor de ploegtrainingen, die elke woensdag gehouden worden."Bij elke renner staan de kampioenschappen met rood aangekruist in de agenda. Als de titelstrijd dan ook nog eens een thuiswedstrijd is, wordt het alleen maar nog specialer. "Zaterdag in De Haan-Vosseslag is zeker een belangrijke wedstrijd voor mij", benadrukt Dildick. "Ik zal sowieso mijn best doen om vooraan mee te rijden. Het grootste doel is eigenlijk om mee te gaan in een ontsnapping. Ik ben namelijk niet zo rap in de sprint, dus daar moet ik zeker niet op wachten. Sommige familieleden die anders niet vaak kunnen komen kijken, zullen dit weekend wel komen supporteren."Volgende week start Axel Dildick nog in Geraardsbergen. "Het is de bedoeling om elk weekend één of zelfs twee koersen te rijden. Ik moet vooral werken aan mijn positionering, want dat is nog niet optimaal. Daardoor verlies ik ook veel energie. Dit weekend in Torhout heb ik al geprobeerd om meer vooraan te zitten. Ik heb natuurlijk die ervaring nog niet echt, het is nog een beetje wennen." Sowieso voelt de tweedejaarsjunior zich het meest in zijn sas op de iets zwaardere parcoursen waar minder moet gewrongen worden. "Ik heb het liefst wat heuvelachtige koersen, maar daarvan hebben we er dit jaar nog niet veel gehad. Ik woon daarvoor inderdaad in de verkeerde streek, dat klopt. (lacht) Op de kalender heb ik ook mijn verjaardag op 23 juni aangestipt om extra te mikken op een mooie prestatie." (ACL)