"De miserie begon in januari tijdens tests bij Dag Van Elslande voor mijn nieuwe koerslicentie", blikt Justine Louchaert (19) terug. "Ik had last van overslagen en had een hartslag van 160. Veel te hoog, maar we dachten dat het kwam door vermoeidheid. Ik werk immers als chocolatier bij 't Karakske in Beveren-Roeselare en de kerst- en nieuwjaarsperiode is een drukke periode voor ons. Het euvel leek een tijdje la...

"De miserie begon in januari tijdens tests bij Dag Van Elslande voor mijn nieuwe koerslicentie", blikt Justine Louchaert (19) terug. "Ik had last van overslagen en had een hartslag van 160. Veel te hoog, maar we dachten dat het kwam door vermoeidheid. Ik werk immers als chocolatier bij 't Karakske in Beveren-Roeselare en de kerst- en nieuwjaarsperiode is een drukke periode voor ons. Het euvel leek een tijdje later verdwenen, maar in maart had ik toch weer last van mijn hart. In rust had ik een hartslag van 120 en na drie keer trappen op de fiets ging die naar 160." "Ik besloot mij te laten onderzoeken, maar het was lang wachten om bij de dokters te geraken. Uiteindelijk hebben ze een echo gemaakt, heb ik twee fietsproeven gedaan - waarin mijn hart dan natuurlijk normaal reageert - en heb ik met een holter (een toestel dat de hartslag opvolgt, red.) rondgelopen. Ik kreeg onlangs uiteindelijk groen licht om opnieuw te koersen, maar ze weten nog altijd niet wat de oorzaak is. Ze denken dat er te veel druk uitgeoefend wordt door de spieren rond mijn hart, waardoor ik nog af en toe last heb. Het boezemt toch wel wat angst in, zeker omdat ik nog altijd maar 19 jaar ben en er voordien nooit last van had. En dan was er in juni ook nog het plotse overlijden van Joren Touquet door hartproblemen...""Ik heb mijn toekomst in het wielrennen in vraag gesteld. Ik wil graag verder doen, maar het is afwachten hoe mijn hart reageert. Als het nog eens op hol slaat, stop ik meteen. Koers is en blijft een hobby. Eind juli ben ik nog gestart in Boezinge, omdat het merendeel van mijn familie van daar is en om het seizoen met een goed gevoel af te sluiten. Ik hoop nu het hoofd vrij te maken en zal dan komende winter kijken hoe het gaat. Als het goed gaat, wil ik mij zelfs eens aan de piste wagen. Maar ik wil geen risico's nemen en wacht dus af hoe het de komende maanden verder gaat", besluit Justine Louchaert. (SM)