"Twee jaar geleden besloot ik om te stoppen met wielrennen. Ik bleef hangen in het continentale circuit, waardoor mijn droom om over te stappen naar de profs onmogelijk werd. Ondertussen ben ik aan de slag als boekhouder in een boekhoudkantoor in Zedelgem", begint de uitgeweken Outrijvenaar. "Na een jaar geen competitie begon het weer te kriebelen. Maar een fulltime job tot 18 uur beperkt me tot een zes- à achttal trainingsuren per week. Elite zonder contract ...

"Twee jaar geleden besloot ik om te stoppen met wielrennen. Ik bleef hangen in het continentale circuit, waardoor mijn droom om over te stappen naar de profs onmogelijk werd. Ondertussen ben ik aan de slag als boekhouder in een boekhoudkantoor in Zedelgem", begint de uitgeweken Outrijvenaar. "Na een jaar geen competitie begon het weer te kriebelen. Maar een fulltime job tot 18 uur beperkt me tot een zes- à achttal trainingsuren per week. Elite zonder contract worden zag ik bijgevolg niet zitten. Maar met wedstrijden tussen de 60 à 80 kilometer kan ik me perfect uitleven. Ondertussen heb ik dit seizoen al acht keer mogen triomferen: zes wegoverwinningen, één tijdrit en één ploegentijdrit.""Twee weken geleden in Zwalm heb ik mij tot wereldkampioen bij VWF gekroond. Op een geaccidenteerd parcours komt mijn opgebouwde motor zeker van pas. In een sprint met vijf kon ik het afwerken. Naast die open wedstrijd ben ik vooral actief bij de OVWF, de LWU en de WAOD. Jammer dat de A-koersen bij de LWU door omstandigheden afgelast zijn, maar er zijn voldoende alternatieven. Misschien dat ik volgend jaar met onze vriendenploeg, de Damse Wielerhelden, eens proef van het granfondocircuit. Het is allemaal nog wat nieuw voor mij. Maar met mijn ervaring probeer ik er het beste van te maken. De fiets blijft de uitlaatklep in mijn leven. Ik zou graag mijn zegeteller verder aandikken tot een mooi rond getal", vertelt Verschuere."Ik mag terugkijken op een mooie periode in mijn leven. Naast het ontdekken van de wereld met de fiets heb ik veel vrienden overgehouden aan het wielrennen. Mijn mooiste herinnering? In 2016, in mijn laatste jaar als belofte, heb ik de tweede rit in de Ronde van Namen gewonnen. Normaal was het parcours iets te zwaar voor mij, maar toch kon ik overleven tot het einde. Met een klein peloton mochten we sprinten voor de bloemen. Huidige profrenners als Milan Menten, Christophe Noppe en Toon Aerts verwees ik naar de dichtste ereplaatsen. Het doet deugd om te zien dat die renners hun droom hebben kunnen verderzetten. Eindelijk had ik eens een grote vis binnen. Maar de sterke lichting zorgde ervoor dat de plaatsen bij de profploegen al goed ingevuld waren", rondt de intussen 25-jarige Seppe Verschuere af.