Thomas Vanassche (18) treedt in voetsporen vader op Gullegem Koerse: “Papa reed hier ooit mee: toen stond ik als jonge fan langs de weg”

(foto Sarah Bossuyt)
Hans Fruyt
Hans Fruyt Medewerker KW

Tijdens Gullegem Koerse supporterde niet iedereen uitsluitend voor Remco Evenepoel. De lokale Thomas Vanassche joeg de applausmeter evenzeer de hoogte in. De Gullegemnaar is achttien en bracht de profkoers tot een goed einde.

“Ik heb er altijd van gedroomd om deel te nemen aan Gullegem Koerse”, beweert Thomas Vanassche. “Mijn vader reed ooit mee, toen stond ik als jonge fan langs de weg. Pa droeg dan nog de naam Karim. Zo zal je hem in de uitslagen terugvinden. Intussen liet hij zijn voornaam veranderen naar Sam.”

Vorig seizoen

Om te kunnen meedoen moest Thomas Vanassche eerst beginnen koersen. Pas vorig seizoen, als tweedejaarsjunior, zette hij de stap. In het shirt van Cycling Team Luc Wallays-Jonge Renners Roeselare. “Skaten, dat deed ik voordien, in de lagere school speelde ik voetbal maar in die sport was ik geen hoogvlieger”, lacht Vanassche. “Mijn ouders zijn gescheiden. Om te koersen is wat logistieke ondersteuning nodig. Dat raakte pas vorig jaar georganiseerd. Ik ben Jonge Renners Roeselare dankbaar voor de kansen die ik kreeg. Ik heb in mijn debuutjaar Menen-Kemmel-Menen, enkele manches van de Beker van België en als afsluiter van het seizoen de Ster van Zuid-Limburg mogen rijden. Goede uitslagen haalde ik in die UCI-koersen of interclubs niet. In kermiskoersen kon ik wel eens top tien rijden.”

Hulp onderweg en een spandoek gaven me de nodige kracht

Toen de wielerkalender 2022 bekend raakte kruiste Thomas Vanassche dinsdag 31 mei 2022 in het rood aan: Gullegem Koerse. Hij is intussen actief in het shirt van Wielerteam Decock-Van Eyck-Van Mossel Devos Capoen. Als eerstejaarsbelofte mocht hij voor het eerst aan Gullegem Koerse meedoen. Ondanks zijn beperkte ervaring in een groot peloton – de profkermiskoers lokte 145 deelnemers – durfde hij het toch aan.

“In een peloton rijden lukt wel, je moet soms je verstand op nul zetten, maar intussen durf ik ook wel eens duwen en trekken om in de beste positie te geraken”, geeft Vanassche toe. “In Gullegem Koerse ging het de eerste twee ronden ontzettend hard. Ik dacht dat het voor mij rap voorbij zou zijn. Na een paar ronden kwam ik op mijn positieven. Gust Lootens piloteerde me naar de eerste dertig van het grote peloton. Daar hield ik niet lang stand, ik had even een dipje in de koers. Met nog drie ronden te gaan raakte ik bijna volledig verkrampt. Dat was een helletocht door de hemel. Iemand van Dovy Keukens-FCC zag dat en gaf me wat magnesium. Zo kwam ik er weer een beetje bovenop en haalde ik het einde. Blijkbaar is er toch solidariteit in het peloton. Want die jongen kende ik niet. Rugnummer 130, dat weet ik nog.”

Behulpzame Corijn

Waregemnaar Gianni Corijn was de redder. Intussen kende bijna iedereen langs de omloop Thomas. Speaker Niko De Muyter deed zijn duit in het zakje. “Mijn tante had gevraagd om me te vernoemen. Ik moet zeggen dat ook dit motiverend werkte. Mijn mama werkt in een rusthuis langs de omloop. Daar zag ik een spandoek tussen de talrijke rusthuisbewoners die naar de koers zaten te kijken. Leuke dingen zodat ik doorbeet om het einde te halen.”

Vanassche, werkzaam bij Decathlon in Kortrijk, finishte in een grote groep op 7’30 van winnaar Remco Evenepoel. Hij werd als 85ste gerangschikt. Elke ronde passeerde hij aan zijn deur in Dreef Ter Winkel. Vrijdagavond mag hij weer in eigen gemeente koersen. Dan rijdt hij een kermiskoers bij de elites zonder contract en beloften.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.