Ex-coach Fred Vandervennet en generatiegenoot Henri Vandenabeele over fenomeen Remco Evenepoel: “Hij stak er niet één, maar twee niveaus bovenuit”

© Getty Images
Imar Vandenabeele
Imar Vandenabeele Medewerker KW

Nog drie dagen en nog steeds is Remco Evenepoel topfavoriet voor de eindzege in de Vuelta – of het zou gisteren al heel fout moeten zijn gelopen. Het wordt een historisch gebeuren: het is intussen al 44 jaar geleden dat een Belg nog eens een grote ronde kon winnen! En hij is nog steeds maar 22 jaar! Zijn eerste coach Fred Vandervennet, geboren in Tielt, had meteen door dat hij met een supertalent te maken had. En leeftijdsgenoot Henri Vandenabeele (Dentergem, Team DSM) wist al bij de jeugd: “Als Evenepoel aan de start stond, wist je al dat een tweede plaats het hoogst haalbare was.”

Dat Remco Evenepoel vrij aardig tegen een balletje kon trappen, wisten we al. Hij verdedigde onder meer de kleuren van Anderlecht en PSV, maar op 17-jarige leeftijd koos hij voor het wielrennen. Evenepoel klopte aan bij Tieltenaar Fred Vandervennet (de voormalige coach van vader Patrick Evenepoel, red.). “Ik stelde een trainingsschema op en dat was het dan ook”, steekt Vandervennet van wal. “De ouders van Remco wisten niet dat hij wou fietsen, maar na een tijdje heeft Remco dan toch verteld wat hij van plan is. Zijn ouders gingen akkoord en zo ging ik hem steeds vaker begeleiden. Ik wist meteen dat hij een grote kon worden. Tijdens een trainingsrit in de Ardennen haalde hij een gemiddelde snelheid van 32 kilometer per uur. Een ongeziene prestatie. Ik was daar eerder met voormalig Parijs-Roubaix-winnaar Johan Vansummeren geweest en hij reed gemiddeld maar 28 kilometer per uur.”

Foute beslissing?

Evenepoel was alomtegenwoordig bij de junioren en besloot om de beloftecategorie over te slaan. Hij tekende een profcontract bij de ploeg van Patrick Lefevere. “Ik vond dat toen geen verstandige keuze. Ik ben een voorstander van de langzame maar gestage opbouw. De onzekerheid was te groot. Je weet niet hoe zijn lichaam zal reageren en hoe hij zal omgaan met tegenslagen. Op dat moment vond ik dat een verkeerde beslissing, maar nu geef ik mijn ongelijk met veel plezier toe.”

Toen de aerokogel onderdak vond bij Quick-Step werd Vandervennet aan de kant geschoven. “Tuurlijk deed dat pijn. Ik had graag met hem blijven samenwerken. Ik ken hem namelijk al van de dag dat hij geboren is. Remco is een harde werker en is altijd enorm gefocust. Hij is ook erg loyaal en er schuilt een geboren winnaar in hem. Er wordt gezegd dat hij wat kalmer is geworden, maar het karakter van een mens kun je niet veranderen. Hij verwoordt het gewoon beter. Zijn ploeg zal hem wel op de vingers tikken als hij iets verkeerd zegt, want er staat altijd iemand naast hem tijdens interviews.”

Ik denk dat Remco de Vuelta zal winnen, maar je weet natuurlijk nooit

Het contact tussen de twee is sindsdien wat verwaterd, maar soms horen ze elkaar nog. “Na zijn prachtige overwinning in Luik-Bastenaken-Luik stuurde hij me een bericht: Yes, we did it. Dat deed me wel iets. Net voor de Vuelta heb ik hem nog succes gewenst en hij antwoordde met drie gespierde armpjes. Ik vind het ergens wel jammer dat ik hem nog zo weinig hoor.”

De renners hebben in de Vuelta nog drie ritten voor de boeg, maar Vandervennet zag het woensdag al wel goedkomen. “Remco zal in Madrid op het hoogste schavotje staan. Ik ben het bijna honderd procent zeker. De opgave van Primoz Roglic is jammer, want anders kregen we nog een leuke strijd. Maar Remco zou toch aan het langste eind getrokken hebben hoor. Mas is een openbaring deze Vuelta, maar Remco is beter en ook zijn ploeg is een klasse sterker dan Movistar.”

Generatiegenoot

Henri Vandenabeele, profrenner bij Team DSM en generatiegenoot van Evenepoel, heeft alleen maar lovende woorden voor zijn concullega. “Wat Remco bij de jeugd presteerde, was echt niet normaal. Ik herinner mij een Europees kampioenschap waar we samen aan deelnamen en waar Remco met tien minuten voorsprong won. In die groep achter hem zaten er heel wat sterke renners, maar iedereen werd gewoon naar huis gereden. Hij stak er niet één maar twee niveaus bovenuit. Als hij ergens aan de start stond, wist je dat een tweede plaats het hoogst haalbare was.”

“Je merkte dat er bij de jeugd al veel om Remco te doen was. Hij kwam ook vaak in de media. Ik had natuurlijk geen glazen bol, maar ik zag er toen wel een potentiële grote ronde-winnaar in. Ook het WK in Innsbruck was een speciale belevenis. Op 70 kilometer van de finish moest hij voet aan de grond zetten na een massale valpartij. Hij verloor toen 1’30” en toch won hij nog. Het was echt leuk om hem in je team te hebben. We hebben veel gelachen.”

“Ik denk dat Remco de Vuelta gaat winnen. Met Roglic erbij ging het nog spannend worden, denk ik. Dan konden zowel Roglic als Mas hem bestoken dat maakt echt een groot verschil. Roglic was de gevaarlijkste klant. Maar je weet natuurlijk nooit. Er kan nog altijd iets gebeuren.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.