"Hoe goed is die Meurisse eigenlijk?" Voorjaar 2016, spontaner kan een vraag van een collega-journalist niet zijn. Enkele weken later wint de dan 24-jarige elite zonder contract bij Crelan-Vastgoedservice de koninginnenrit in de Vierdaagse van Duinkeren door op flanken van de Casselberg ene Bryan Coquard op zijn nummer te zetten.

"Meurisse naar het WK? Innsbruck is toch zijn parcours niet?" September 2018, opnieuw is een collega-journalist aan het woord. Diezelfde dag maakt bondscoach De Weert bekend dat hij de Zwevegemnaar in zijn selectie opneemt. Enkele weken later volgt een dijk van een wereldkampioenschap op de loodzware Oostenrijkse omloop.

De 105de Tour de France bracht alleen maar de bevestiging van wat wij al jaren weten. Xandro Meurisse is een dijk van een renner en krijgt eindelijk de lof die hij al zolang verdient

Om maar te zeggen: Meurisse, dat was niet meteen de naam die bij de wielervolgers een gemeend belletje deed rinkelen.

Nochtans had de gewezen crosser - in 2011 was hij eerste reserve voor het WK bij de juniores in Tabor, waar Julian Alaphilippe zilver pakte - al de nodige adelbrieven achtergelaten. In de fel betwiste Tour of Britain van 2015 brak Meurisse, een onbekende neoprof bij het bescheiden Iers-Belgische An Post-Chain Reaction, helemaal door. Op de steile flanken van Hartside Fell kruiste Meurisse de degens met gereputeerde profs als Wout Poels, Edvald Boasson Hagen, Benat Intxausti, Steven Kruijswijk en Zdenek Stybar, een prestatie die zelfs Patrick Lefevere niet ontgaan was. Toen wisten insiders al voldoende: dit is geen gewone patriot.

De 105de Tour de France bracht alleen maar de bevestiging van wat wij al jaren weten. Xandro Meurisse is een dijk van een renner en krijgt eindelijk de lof die hij al zolang verdient. Hij heeft het talent. Hij heeft de beroepsernst. Hij heeft de juiste mensen rondom zich. En hij heeft het hart op de juiste plaats. "Xandro Meurisse had meer respect verdiend", schreven wij op 11 maart 2016. 1.239 dagen later zijn onze gebeden verhoord. Zucht.