"Het is al iets beter, maar het gaat nog steeds allesbehalve goed met mij", windt Jelle Harteel (15) er met gedempte stem geen doekjes om. "Ik heb mij meerdere weken slecht gevoeld. Mijn ingewanden zaten in een lelijke knoop en de buikpijn was amper te harden. Na de veldrit van Lokeren, waarin ik toch nog zesde werd, voelde ik mij zo ellendig dat ik mij naar spoed liet overbrengen. Daar gaf men mij een tablet om mijn darmen te kuisen."
...

"Het is al iets beter, maar het gaat nog steeds allesbehalve goed met mij", windt Jelle Harteel (15) er met gedempte stem geen doekjes om. "Ik heb mij meerdere weken slecht gevoeld. Mijn ingewanden zaten in een lelijke knoop en de buikpijn was amper te harden. Na de veldrit van Lokeren, waarin ik toch nog zesde werd, voelde ik mij zo ellendig dat ik mij naar spoed liet overbrengen. Daar gaf men mij een tablet om mijn darmen te kuisen." "Het weekend daarop bleef ik uit competitie en dat leek de juiste maatregel, want eind oktober trad ik herop met een verdienstelijke zesde plaats in de Superprestige in Ruddervoorde en begin november een overwinning in de Poelbergcross in Tielt. De ommekeer leek ingeluid, maar in Asper-Gavere kende ik een nieuwe terugval die de wanhoop nabij bracht", aldus de nieuweling."Toen zag ik het even helemaal niet meer zitten", zucht de Adinkerkenaar. "Papa Dirk en trainer Arne Devliegher zagen het en hebben daarop drastisch ingegrepen en mij een week volstrekte rust opgelegd. Met mijn ouders, maar zonder fiets, werd het van 11 tot en met 16 november een ontspannend verblijf in Center Parcs. Dat heeft mij deugd gedaan, maar toch durf ik niet meteen denken dat al mijn ongemakken nu van de baan zijn, want dat dacht ik ook al eind oktober. Ik blijf dus voorzichtig."Als regerend kampioen van België had hij het zich helemaal anders voorgesteld. Een ongeluk komt ook nooit alleen, want Niels Albert stelde vast dat Jelle zijn positie niet oké was, dat hij anderhalve centimeter te hoog zat en zijn bekken wat gekanteld was. Dat werd inmiddels vakkundig bijgesteld."Jelle is inmiddels begonnen met de heropbouw van zijn training", valt papa Dirk Harteel in. "Hij voelt zich elke dag wat beter en zou er al meteen weer willen invliegen. Dat is evenwel het laatste wat wij hem zullen toestaan. Een wederoptreden zal ten vroegste voor het eerste weekend van december zijn. En dan nog zou hij beter voorzichtig roderen, maar dat wil hij niet: hij wordt liever vijfde in een A-cross dan een B-cross te winnen." "Wij hopen echt dat begin december het kantelmoment brengt. Dan kan hij nog wat maken van het kampioenschap van België in Kruibeke, waar hij de titelverdediger is. Maar we moeten realistisch zijn. Indien er geen duurzame beterschap intreedt, dan zou het best kunnen dat we de hele rest van de winter afblazen. Liever dat dan verder aan te modderen en het mentale front nog meer aan te tasten.""Neen, dat zou dan niet betekenen dat ik vroeger aan het wegseizoen zou beginnen en meer koersen zal rijden", weerlegt Jelle. "De weg blijft helemaal ondergeschikt aan het veld. Ik heb er mijn hart verpand, omdat het een eerlijke discipline is. Ik kan er mij beter in uitleven en kan er in uitstekende doen het verschil maken zoals ik vorige winter deed in het kampioenschap van België in het nabije Koksijde." "Na de trui met de smalle banden had ik dit seizoen graag die met de volle driekleur veroverd, maar die strijd is al over zeven weken. Dat is te dichtbij om weer aan te sluiten bij mijn beste leeftijdsgenoten en een kans te maken op de titel, maar je weet maar nooit", besluit Jelle. (Bernard Callens)