Nathan Vandepitte: Frans renner met West-vlaamse roots: “Mijn tweetaligheid komt hier goed van pas”

Nathan Vandepitte. (gf)
Beau Vandevyvere
Beau Vandevyvere Medewerker KW

Nathan Vandepitte… Veel Vlaamser kan een naam haast niet klinken, maar de 21-jarige belofte heeft wel degelijk de Franse nationaliteit. Nathan is in België (Tielt) geboren, maar zijn ouders verhuisden naar het zuiden van Frankrijk toen hij vier jaar oud was. En daar woont hij nu nog steeds. Enkel dit jaar verblijft hij in West-Vlaanderen om zich beter op de koers te kunnen focussen.

“Op 18-jarige leeftijd moest ik kiezen tussen Frankrijk en België”, vertelt Nathan Vandepitte. “En ik voel me nu éénmaal meer Fransman dan Belg, dus de keuze was snel gemaakt. Veel met jullie land heb ik eerlijk gezegd niet, behalve mijn familie dan. Die wonen in de streek rond Ieper. Momenteel verblijf ik bij familieleden in Zonnebeke en het is pas nu dat ik de streek een beetje leer kennen.”

Nathans ouders verhuisden naar Albi, niet ver van Toulouse, toen hij vier jaar oud was. Daar ging hij naar school en is hij opgegroeid. Dan verwacht je je aan een Franse tongval, maar Vandepitte kan zich probleemloos in het Nederlands uitdrukken.

“Mijn ouders spreken thuis nog Nederlands, dus zelf kan ik het ook perfect spreken. Schrijven en lezen is wel wat moeilijker. Dat heb ik nooit geleerd, maar het lukt wel. Die tweetaligheid komt alleszins goed van pas, zeker nu ik in West-Vlaanderen bij familie logeer. Ook in de ploeg is het een voordeel, want we hebben een pak Vlaamse renners. Ik denk wel dat ik één van de jongens ben die de twee talen het beste beheerst”, aldus de belofte van het Bingoal – WB Development Team.

Vandepitte kwam dit voorjaar naar West-Vlaanderen om zich helemaal op de koers te kunnen focussen. En dat was toch een kleine aanpassing voor de 21-jarige belofte.

slechte fietspaden

“Vooral op training merk ik een verschil”, lacht Vandepitte. “Ik ben gewend om meer bergop te rijden en het verkeer is hier een pak drukker. En de staat van de wegen is niet echt… optimaal. Er zijn behoorlijk veel fietspaden, maar die liggen er zelden goed bij. (lacht) Het weer vind ik dan weer meevallen. Koud is het hier niet hé. Maar het grote voordeel aan Vlaanderen is dat je geen halve dag moet rijden om te kunnen koersen. In Frankrijk moet je soms 9 uur rijden op zaterdag om op zondag te kunnen koersen. En daarna moet je nog eens 9 uur naar huis terugrijden. Dat is best vermoeiend. In Vlaanderen kun je bij wijze van spreken elke dag tegen je deur koersen. Je merkt echt dat de sport hier leeft.”

Presteren in zomer

Een belangrijke afspraak voor elke koersgekke Vlaming dit najaar: het wereldkampioenschap in Leuven. Voor beloften gaat dit door op vrijdag 24 september. Vandepitte zou er uiteraard heel graag bij zijn, maar vreest een beetje voor zijn kansen.

“Ik denk niet dat de Franse bond het mij in dank afneemt dat ik in Vlaanderen aan het koersen ben. Franse renners die in het seizoensbegin goed presteren, worden vaak geselecteerd en blijven het ganse jaar bij de selectie. En aangezien ik dit voorjaar behalve enkele profkoersen niks gereden heb, reken ik niet direct op een WK-selectie. Maar het kan nog hé. Als ik deze zomer sterk presteer, kunnen ze nog altijd bellen”, besluit Vandepitte.

(BV)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.