Na enkele jaren bij Sport Vlaanderen-Baloise zette Maxime Farazijn in 2019 noodgedwongen een stapje terug. In Franse dienst boekte de zoon van ex-profrenner Peter Farazijn één overwinning en een karrevracht ereplaatsen. "Ik had over het hele seizoen bekeken een heel constante conditie. De feeling van het winnen was ik in mijn profjaren een beetje verloren, dat is momenteel een werkpuntje. Ik was er wel overal bij en boekte 40 toptienplaatsen. De parcours en het niveau bij de elite in Frankrijk mag je ook zeker niet onderschatten."
...

Na enkele jaren bij Sport Vlaanderen-Baloise zette Maxime Farazijn in 2019 noodgedwongen een stapje terug. In Franse dienst boekte de zoon van ex-profrenner Peter Farazijn één overwinning en een karrevracht ereplaatsen. "Ik had over het hele seizoen bekeken een heel constante conditie. De feeling van het winnen was ik in mijn profjaren een beetje verloren, dat is momenteel een werkpuntje. Ik was er wel overal bij en boekte 40 toptienplaatsen. De parcours en het niveau bij de elite in Frankrijk mag je ook zeker niet onderschatten."In augustus kwam door een sleutelbeenbreuk abrupt een einde aan het mooie seizoen. "In Bellignies kreeg ik in een snelle afdaling een klapband door een stuk glas in mijn tube. Volgens de spoedarts in Ieper was de breuk nog mooi samen. Ik wilde mijn eerste breuk daarom eerst zo laten genezen, maar na een week begon er een bult op te komen. De volgende dag ben ik direct geopereerd." Na die ingreep begon Farazijn onmiddellijk op de rollen te trainen, maar hij keerde niet meer terug in competitie. "Mijn lichaam was moe van de operatie. Koersen is toch nog iets anders dan trainen. Ik had nog te veel pijn en ging toch hoogstens nog een koers of twee kunnen rijden. Mijn vader zegt trouwens dat je geen echte coureur bent als je je sleutelbeen nooit gebroken hebt (lacht). We staan nu gelijk, dat mag dus zo blijven."Met zijn prestaties hoopte Farazijn zich weer in de kijker van profploegen te rijden. Dat lukte slechts gedeeltelijk. "Er zijn wel contacten geweest met teams als Roubaix en het Deense Riwal, een procontinentale ploeg. Bij Roubaix koos men uiteindelijk voor een Fransman. Voor mij is het natuurlijk ook niet goed dat ploegen zoals Katjoesja en Roompot stoppen, want dat betekent dat er veel vrije renners zijn. Vanuit België was er niets concreets."Bij de Franse eerstedivisieteams was de Vlamertingenaar wel heel erg gegeerd. "Ik denk dat praktisch elke ploeg wel gebeld heeft, ook Rouen en Nantes bijvoorbeeld. Ik heb gekozen voor Dunkerque Littoral Cyclisme, onder andere, omdat het op een kwartier van mijn deur is." Een verlengd verblijf bij Villeneuve was geen optie. "Er is een hele hervorming aan de gang in de Franse eerste divisie. De budgetten moeten omhoog en de ploegen zijn bijvoorbeeld ook verplicht om een ploegleider voltijds in dienst te hebben. Daarom hebben ze beslist om zich toe te spitsen op nieuwelingen en juniores."Ook volgend seizoen wil Farazijn zich onderscheiden in de grote wedstrijden op de Franse kalender. "Het doel is hetzelfde als dit jaar, het blijft de bedoeling om weer hogerop te komen. Ik heb veel stress gehad met al dat bellen en de onzekerheid. Maar ik blijf gewoon graag fietsen. Het is geen last om te gaan trainen. Ik vind dat ik ook in 2019 getoond heb dat ik toch met de vélo kan rijden. Mijn voorbereiding ziet er ongeveer hetzelfde uit als vorige winter, met een paar strandraces dus." In december staat er al een eerste stage op het programma. "Onze ploeg is gelinkt aan Cofidis. Daarom mogen twee renners van ons mee op de eerste stage van de profploeg. Dat is zeker iets om naar uit te kijken. Later hebben we ook nog een stage met onze ploeg." (ACL)