Wie het jeugdwielrennen een beetje volgt, zal vast en zeker al van Kay De Bruyckere gehoord hebben. Vorige winter behoorde de Maldegemnaar nog tot één van onze beste nieuwelingen. Hij behaalde een pak ereplaatsen, boekte twee zeges en behaalde een zilveren medaille op het Belgisch kampioenschap. Op het strand van Sint-Anneke was enkel Aaron Dockx sterker. En ook dit jaar loopt het uitstekend voor De Bruyckere, voor zover er wedstrijden zijn tenminste. In de drie crossen die hij kon rijden, viel hij geen enkele keer buiten de top tien.
...

Wie het jeugdwielrennen een beetje volgt, zal vast en zeker al van Kay De Bruyckere gehoord hebben. Vorige winter behoorde de Maldegemnaar nog tot één van onze beste nieuwelingen. Hij behaalde een pak ereplaatsen, boekte twee zeges en behaalde een zilveren medaille op het Belgisch kampioenschap. Op het strand van Sint-Anneke was enkel Aaron Dockx sterker. En ook dit jaar loopt het uitstekend voor De Bruyckere, voor zover er wedstrijden zijn tenminste. In de drie crossen die hij kon rijden, viel hij geen enkele keer buiten de top tien. "En ik denk dat ik daarmee wel tevreden mag zijn", aldus Kay. "Als eerstejaarsjunior is het niet gemakkelijk om er meteen te staan. En het was ook een beetje afwachten hoe iedereen uit die coronaperiode zou komen. In mijn geval is dat heel goed meegevallen. Ik had me deze zomer dan ook goed voorbereid."Dat kun je wel stellen, want ook tijdens het voorbije wegseizoen maakte De Bruyckere geregeld indruk. "Met drie podiumplaatsen was het alleszins geen slechte zomer. Ik beschouw mezelf trouwens niet als een wegrenner of een veldrijder. Voorlopig is het nog 50-50. En tussendoor pik ik eens een mountainbikewedstrijd mee, maar dat is meer voor het plezier. Al deed ik het de voorbije maanden met twee podiumplaatsen ook niet slecht (lacht). Maar op termijn denk ik dat ik me meer op de cross zal toeleggen. Volgens mij ligt dat me het best."Sterke prestaties van de 16-jarige junior van het Callant-Pauwels Sauzen CT. En de kans is groot dat De Bruyckere de komende maanden nog progressie zal boeken. "Sinds maart werk ik samen met een personal coach", vertelt Kay. "Met Dominique De Caluwé uit Eeklo. Hij begeleidt verschillende atleten: triatleten, voetballers, wielrenners... Maar het klikt. Het gaat er nu allemaal veel gestructureerder aan toe. En het geeft een pak vertrouwen. Als ik nu wil pieken naar een wedstrijd, dan weet ik dat ik gewoon zijn schema's moet volgen en dat het dan wel in orde komt."Pieken zal voorlopig wel niet nodig zijn. De komende weken staan er geen wedstrijden op het programma en het is nog maar de vraag wanneer dat wel weer het geval zal zijn. "Dat is wel balen. Normaal had ik vorig weekend het Europees kampioenschap moeten rijden, maar enkele dagen voordien zagen we dat in het water vallen. Jammer, want ik denk wel dat het iets voor mij was geweest. En het ging mijn eerste EK worden. Ik keek ik er echt naar uit om dat eens mee te maken. Hopelijk kunnen we snel weer crossen."Kay is trouwens niet de enige sportieveling in zijn familie. Ook zijn jongere zus Xenna (15) doet het uitstekend op twee wielen. "Net zoals ik doet zij een beetje van alles: wegkoersen, mountainbiken, veldrijden... En ze staat zowat altijd op het podium. Ze doet het echt goed. Ik denk dat sporten wel in onze genen zit. Mijn ouders hebben vroeger nog triatlons en zelfs Ironmans gedaan. Dus stilzitten is niets voor ons. En het is leuk om dezelfde hobby te hebben, maar samen trainen zit er niet in. Dat ligt wat moeilijk: zij is een jaar jonger en een meisje. Dat volume heeft ze nog niet. En het wordt ook een beetje ambetant nu we niet meer in dezelfde categorie zitten. Het kan al eens gebeuren dat ik een wedstrijd heb in het buitenland en zij niet. Gelukkig zit ze er dan niet mee in om zich op te offeren en voor mij te supporteren. Maar hopelijk kunnen we in de toekomst eens samen naar een WK trekken. Dat zou fantastisch zijn", besluit Kay. (BVS)