"Ik mag niet klagen over mijn voorbereiding op de winter, ook al moest ik in juni na de examens onder het mes voor een operatie aan mijn elleboog", opent de 16-jarige Kjell Cooman. "Dat was het gevolg van een valpartij in het vorige veldritseizoen. Ik was toen over de kop gegaan en had blijkbaar een breukje in mijn kraakbeen opgelopen. De dokters dachten eerst aan een soort tenniselleboog, maar zelfs na een rustperiode bleef ik hinder ondervinden. Ik ben daarna naar een specialist geweest. Die zei meteen dat ik een breukje had opgelopen en dat een operatie nodig was. De pijn is nu grotendeels weg, al kan zoie...

"Ik mag niet klagen over mijn voorbereiding op de winter, ook al moest ik in juni na de examens onder het mes voor een operatie aan mijn elleboog", opent de 16-jarige Kjell Cooman. "Dat was het gevolg van een valpartij in het vorige veldritseizoen. Ik was toen over de kop gegaan en had blijkbaar een breukje in mijn kraakbeen opgelopen. De dokters dachten eerst aan een soort tenniselleboog, maar zelfs na een rustperiode bleef ik hinder ondervinden. Ik ben daarna naar een specialist geweest. Die zei meteen dat ik een breukje had opgelopen en dat een operatie nodig was. De pijn is nu grotendeels weg, al kan zoiets tot een jaar nazinderen. Ik zit nog wat raar op mijn fiets, want de schokken tijdens de cross zijn soms nog wat pijnlijk, maar het gaat de goede kant uit.""Na het korte wegseizoen ben ik begin september in Kessel-Fort meteen het veld ingedoken", vervolgt Cooman. "Het was toch weer wat wennen aan het crossen en zeker aan de overstap naar de juniores. Op de rechte stukken gaat het er enorm snel aan toe. Bovendien ben ik met mijn 16 jaar de jongste van het peloton. Het is nu dus vooral een leerjaar met het oog op volgend seizoen. Mijn ploeg Tomabel-Inofec Cycling Team geeft mij ook alle tijd en ruimte om te groeien. Ze leggen hun renners totaal geen druk op en steunen hen in wat ze doen. Plezier beleven is en blijft het voornaamste", aldus de Stadenaar, die sociale en technische wetenschappen volgt aan het MSKA in Roeselare."Het is natuurlijk ook plezant om af en toe een mooi resultaat neer te zetten", gaat Kjell Cooman verder. "Mijn 19de stek in Zingem is voorlopig mijn beste uitslag. Ik denk zelfs dat er nog veel meer inzat, moest ik een betere startpositie krijgen. Momenteel moet ik altijd vanop de achterste rijen aan de wedstrijd beginnen en dan is het in het begin wringen om wat op te kunnen schuiven. Zonder die achterstand van bij de start kan ik misschien nog tien plaatsen dichter eindigen. Ik ga de komende weken dus mijn best doen om zoveel mogelijk punten te pakken en zo wat op te kunnen schuiven bij de start.""Vorig weekend heb ik de Ambiancecross in Wachtebeke gereden. Ik finishte er als 42ste, maar ik had een heel goed gevoel na afloop. Het was bovendien een heel mooi parcours en zoals de naam het zegt: er was veel ambiance. Het verschil met de B-crossen is groot. Het is een heel andere beleving. Bovendien is het fantastisch om als jonge gast tussen de profs te staan op de parking en op te warmen op het parcours. Daar droom je van als kind.""Welk type omlopen mijn voorkeur geniet? De enorm technische parcours met wat bos in. De pure moddercrossen zijn te zwaar voor mij. Laat mij maar wat glijden in de bochten, dan ben ik op mijn best. Dit weekend start ik in Moerkerke en binnen twee weken staat het PK in Zarren op het programma. Ik hoop in beide crossen goed voor de dag te komen en punten te sprokkelen. Dat zou alvast goed zijn voor de moraal", besluit Kjell Cooman. (SM)