Willy Denaeghel (°1945) is de pionier, hij begon ermee als onderbeginneling in de vroege jaren 60 van vorige eeuw en evolueerde tot een veelwinnaar met ruim 100 overwegend regionale successen. Tijdens de tweede helft van de jaren 60 zag het er even naar uit dat hij beroepsrenner zou worden, maar een teleurstellend BK deed hem de das om.
...

Willy Denaeghel (°1945) is de pionier, hij begon ermee als onderbeginneling in de vroege jaren 60 van vorige eeuw en evolueerde tot een veelwinnaar met ruim 100 overwegend regionale successen. Tijdens de tweede helft van de jaren 60 zag het er even naar uit dat hij beroepsrenner zou worden, maar een teleurstellend BK deed hem de das om."Dat kwam mijn mama goed uit, zij was er ronduit tegen dat mijn vader beroepsrenner zou worden", vertelt Stefaan (°1972), de vader van Brent. "Papa had een vaste betrekking bij de Generale Bank en mama vreesde dat hij er die zou bij inschieten. Ikzelf had ook hulp van buitenaf nodig om te mogen koersen. Via een goed schoolresultaat kon ik een leraar overtuigen om bij mijn mama een woordje te doen. Ik was als coureur amper een schim van mijn papa, al behaalde ik in 1990 als tweedejaarsjunior toch drie overwinningen en eindigde ik 22 keer in de eerste vijf.""Ook Brent werd door zijn mama niet bepaald aangemoedigd om te koersen", vervolgt Stefaan. "Zij zag hem liever basketten bij KBBC Oostkamp, wat hij ook zes jaar met bijval deed. Daarna begon zijn koersbloed te kriebelen. Brent is inmiddels bezig aan zijn derde winter in het veld, weliswaar op een bescheiden niveau, maar er zit duidelijk nog veel rek op. Traagbloeiers zijn langbloeiers. Het belangrijkste is dat hij zich uitleeft met sporten."Brent is aan een bescheiden debuut bezig, waarbij hij de verdienste heeft de weg en het veld te combineren en in beide domeinen traag, maar gestaag progressie te boeken. Afgelopen zomer behaalde hij als tweedejaarsnieuweling mooie uitslagen in Ninove (13de), Langemark (achtste) en Zwevezele (zesde). Het liet hem toe om met een goed gevoel in het veld te duiken als neojunior. Dat viel best mee, want Brent schuift, met minstens één top 15 per maand, almaar dichter bij de top tien in de wedstrijden van Wielerbond Vlaanderen: 14de in Knesselare en in Tielt, 13de in Moerkerke en elfde in Brakel-Elst. "Vorige week beleefde ik mijn beste periode", glundert Brent. "Op woensdag 14 november werd ik in Aalter achtste in een scholencross voor 15- tot 25-jarigen. Het daaropvolgende weekend was er op hetzelfde parcours een LRC-veldrit, waarin ik zevende werd. Ziedaar mijn eerste top tien, zij het in de nevenbond. Dit weekend hoop ik in Wachtebeke te bevestigen."Het is Brents uitdaging om de beste Denaeghel te worden. Vooral op de weg zal dat niet van een leien dakje lopen, maar hij wil het alvast proberen in de mooie kleuren van Alu Decock-Litubel-Wielerteam Waregem, waar Marino Vervaeke goed werk levert. (Bernard Callens)