"Zo konden de West-Vlamingen toch maar mooi met twee zilveren medailles huiswaarts keren", lacht Sap vanuit de Vogezen, waar ze op reis is. "Ik ben redelijk voorzichtig gestart, omdat ik niet wist wat ik ervan moest verwachten. Ik had over die afstand eerder een snelheid van 36 tot 37 km per uur verwacht. Na één ronde had...

"Zo konden de West-Vlamingen toch maar mooi met twee zilveren medailles huiswaarts keren", lacht Sap vanuit de Vogezen, waar ze op reis is. "Ik ben redelijk voorzichtig gestart, omdat ik niet wist wat ik ervan moest verwachten. Ik had over die afstand eerder een snelheid van 36 tot 37 km per uur verwacht. Na één ronde had ik een gemiddelde van 37 en dat is alleen maar blijven stijgen. In het tweede deel van de vierde en laatste ronde ben ik voluit gegaan. Dat deed pijn, maar met dit resultaat ben ik enorm gelukkig."Sap heeft, net zoals alle andere triatleten, een vervelend 2020 achter de rug. "Gelukkig kon de halve triatlon van Menen wel plaatsvinden. Ik werd zevende, al had er achteraf gezien misschien nog iets meer ingezeten. Ik startte in de wave met alle profs, waardoor ik tijdens het zwemgedeelte alleen kwam te zitten. Daardoor raakte ik op de fiets eerst maar moeilijk in gang. Maar goed, achteraf is het altijd makkelijk praten. Ik ben al tevreden dat ik die twee wedstrijden nog heb kunnen doen."Sap begon pas in 2018 met triatlon. Ook tijdrijden is voor haar een relatief nieuwe discipline. "Hopelijk zullen er in 2021 wat meer wedstrijden georganiseerd worden. Ik denk het wel. Normaal zal ik me op het iets langere werk focussen. Dat moet ik nog eens bespreken met mijn trainer, Tom Vandenbussche. Maar eerst wat genieten van deze prestatie. Op dit moment heb ik ook geen wedstrijden meer in het vooruitzicht. Ik vermoed dat ik deze winter hier en daar een crossduatlon of strandrace zal meepikken. Daarna ga ik ervan uit dat er in 2021 weer triatlons coronaproof zullen kunnen plaatsvinden."