Een complete verrassing is dit West-Vlaams EK-zilver niet, want Warlop is de laatste tijd in heel goede doen. Vorig weekend eindigde hij nog als 4de in het eindklassement van de GP Patton, een internationale tweedaagse in Luxemburg die hij met de nationale selectie afwerkte. "Hier had ik natuurlijk stiekem op gehoopt, maar op zo'n kampioenschap heb je altijd wat geluk nodig. In het begin van de race voelde ik me heel goed, daarna kende ik een dipje, maar op het ...

Een complete verrassing is dit West-Vlaams EK-zilver niet, want Warlop is de laatste tijd in heel goede doen. Vorig weekend eindigde hij nog als 4de in het eindklassement van de GP Patton, een internationale tweedaagse in Luxemburg die hij met de nationale selectie afwerkte. "Hier had ik natuurlijk stiekem op gehoopt, maar op zo'n kampioenschap heb je altijd wat geluk nodig. In het begin van de race voelde ik me heel goed, daarna kende ik een dipje, maar op het einde kwam ik er weer door. Op de laatste klim was het de Fransman die initiatief nam. Samen met de Italiaan ben ik er naartoe gereden. De Fransman bleef maar rijden. In de laatste rechte lijn was het de Italiaan die aanzette. Ik kon niet meteen reageren, maar kwam op het einde nog iets dichter. Dit zilver is enerzijds fantastisch, maar als je er zo dicht bij bent, rest er toch ook een stukje ontgoocheling."Voor Warlop is dit zilver op een Europees kampioenschap het voorlopig mooiste moment uit zijn carrière. Volgende week rijdt hij met zijn ploeg Tieltse Renners-Jielker Geldhof de Tre Giorni Orobica, een vierdaagse rittenkoers in Italië. "Ik wil de nationale ploeg bedanken dat ik mee op stage naar Butgenbach mocht. Daar had ik enorm veel deugd van. Ook mijn ploeg verdient een pluim. We mogen een heel aantrekkelijk programma afwerken, vooral dankzij Johan Molly."Eind september wacht in Ponferrada het WK op de weg. "Maar daar wil ik nog niet aan denken. Ik weet niet of ik in aanmerking kom voor een selectie. Het parcours in Spanje is toch nog een stukje lastiger dan hier in Zwitserland. Ik zou graag meegaan, maar je moet het natuurlijk ook verdienen. We zien wel hoe de vorm over twee maanden is."Die andere West-Vlaming in de EK-ploeg, Emiel Planckaert, liet zich onderweg opmerken door mee te schuiven in een ontsnapping en legde finaal beslag op de 13de plaats. "Ons doel is geslaagd: een medaille behalen. Ik ben tevreden over mijn eigen race. Bedoeling was om aan te vallen en dat is me gelukt. Maar door de wind was het onmogelijk om voorop te blijven. Volgende week rijd ik nog de Oberösterreich-Rundfahrt in Oostenrijk. Daarna wachten enkele dagen rust en herneem ik in de Ronde van Vlaanderen en Luik-La Gleize. Het WK in Ponferrada staat op mijn verlanglijstje. Ik ben niet zeker dat ik meemag, maar die wedstrijd is zeker een doel." (TVB)