"Vorig jaar begon het al met de locatie van het kampioenschap. Gent ligt op amper een boogscheut van waar ik woon (Jesse is afkomstig uit Geluwe, maar woont intussen met haar vriend Giovanni De Merlier in Gentbrugge, red.), dus ik leefde er op een heel aangename manier naar toe. De dag zelf was ik opvallend rustig, iets té rustig zelfs. In koers geraakte ik snel mee in de ontsnapping. Die bleef onverwacht lang standhouden en aangezien ik me echt heel goed voelde, probeerde ik stelselmatig de kopgroep van 12 wat uit te dunnen. Uiteindelijk bleven we met vie...

"Vorig jaar begon het al met de locatie van het kampioenschap. Gent ligt op amper een boogscheut van waar ik woon (Jesse is afkomstig uit Geluwe, maar woont intussen met haar vriend Giovanni De Merlier in Gentbrugge, red.), dus ik leefde er op een heel aangename manier naar toe. De dag zelf was ik opvallend rustig, iets té rustig zelfs. In koers geraakte ik snel mee in de ontsnapping. Die bleef onverwacht lang standhouden en aangezien ik me echt heel goed voelde, probeerde ik stelselmatig de kopgroep van 12 wat uit te dunnen. Uiteindelijk bleven we met vier over voor de sprint: Julie Van De Velde, Ann-Sophie Duyck, ploegmate Mieke Dockx en mezelf. Op 500 meter van de meet zette ik aan, wat eigenlijk vroeg was, maar gelukkig kwam het goed. Ik mag wel zeggen dat het een opluchting was. Een comeback na een bevalling is niet zo simpel."Dit seizoen startte echter in mineur voor de renster van Lotto Soudal Ladies. In de Setmana Ciclista Valencia, een Spaanse rittenkoers in februari, kwam ze zwaar ten val en brak ze een nekwervel. Intussen is ze aan de beterhand en is die breuk grotendeels hersteld. "In normale omstandigheden heb ik er geen last meer van. Enkel wanneer ik een lange tijd in dezelfde positie zit, durf ik het nog wel eens voelen. Of bij valpartijen, dan moet ik extra oppassen." Sinds juli is ze weer aan het koersen en in die tijd liet ze al een paar mooie uitslagen noteren. Zo finishte ze als derde in Iddergem en Zolder, negende op het BK tijdrijden en tiende in Herzele. Het EK in Plouay sloot ze af met een 30ste stek. "Het is niet zo gemakkelijk om met de Belgische trui rond te rijden, zeker in kermiskoersen. Je wordt sowieso wat geviseerd en dan kan je niet helemaal je ding doen. Maar het is natuurlijk wel o zo leuk om met die trui te mogen koersen."Dinsdag staat de uittredende kampioene aan de start in Anzegem, waar ze haar trui verdedigt. "Wat de koers zal brengen, is moeilijk te voorspellen. Er zijn zoveel verschillende scenario's mogelijk. Met Lotto hebben we wel min of meer de sterkste dames, behalve dan bijvoorbeeld Jolien D'Hoore en Sanne Cant. Veel zal afhangen van hoe de andere ploegen het zien. Willen ze er een harde wedstrijd van maken of houden ze ons de hele tijd in de gaten? Dat zullen we dan pas zien. Als het op een massasprint uitdraait, is het bij ons alles voor Lotte Kopecky."Ook na het BK staat er nog heel wat moois op de kalender. "Ik ben enorm blij dat ik mee mag naar het WK. Er zijn ook nog de 'voorjaarsklassiekers' die we nu in het najaar hebben, daar moet wel iets mogelijk zijn. In Gent-Wevelgem finishte ik vorig jaar als elfde en het is een koers in de streek waar ik opgegroeid ben, dat is sowieso al speciaal", besluit de 24-jarige Jesse, die begin juni ten huwelijk gevraagd werd op de mythische kasseien van de Kemmelberg. (RRK)