Twee minuten met haar spreken is voldoende om te beseffen dat ze gepassioneerd is door het veldrijden. En dat heeft ze vooral aan haar tante te danken: Anja Nobus, begin dit millennium drievoudig Belgisch kampioen - twee keer in het veld en één keer op de weg. En nu haar nichtjes grote voorbeeld.
...

Twee minuten met haar spreken is voldoende om te beseffen dat ze gepassioneerd is door het veldrijden. En dat heeft ze vooral aan haar tante te danken: Anja Nobus, begin dit millennium drievoudig Belgisch kampioen - twee keer in het veld en één keer op de weg. En nu haar nichtjes grote voorbeeld."Het is door haar dat ik begonnen ben met veldrijden, zo'n twee jaar geleden", knikt Jasmira. "In het weekend had ik nooit veel te doen en mijn tante vroeg of ik niet wou meegaan naar haar wedstrijden. En door haar bezig te zien, begon het ook bij mij te kriebelen. Ik heb heel veel bewondering voor haar. Ze koerst al 30 jaar en doet het nog steeds uitstekend. Meer dan naar de profrenners kijk ik vooral op naar mijn tante."Ondertussen is Anja ook haar trainster geworden. Jasmira krijgt van haar tante tips en advies, ze doen samen een parcoursverkenning en gaan wekelijks samen trainen. "Schema's stelt ze wel niet op, omdat dat toch niet zou werken (lacht). Ik zou zeker hier en daar zeuren. In plaats daarvan stuurt ze me 's morgens een berichtje met hetgeen ik moet doen. En dan doe ik dat ook. En als we elkaar zien, gaat het steevast over de cross. Ze geeft veel complimentjes, maar soms krijg ik van die opmerkingen: dit kan beter, je had dat moeten doen (lacht). En dat ik wat meer karakter moet tonen. Maar dat is aan het beteren. Vroeger liet ik snel het kopje hangen en als het niet goed ging, durfde ik uit de cross stappen. Nu zal ik sowieso doorrijden, ook al voelen mijn benen als beton."Jasmira en Anja zijn niet de enige coureurs in de familie. Jasmira's ouders hebben beiden nog gekoerst én haar opa, wijlen Georges Vandenberghe, droeg in 1968 elf dagen de gele trui in de Tour de France. "Zowat heel mijn familie leeft mee met mijn wedstrijden. En ik vind het fantastisch dat mijn ouders en tante zoveel voor me doen. Ik ga hen proberen trots te maken door zo hard mogelijk mijn best te doen. Nu nog hopen dat we snel weer kunnen crossen", besluit de veldrijdster van KVC Noordzeemeeuw. (BVS)