85%
...

Jawel, Eli Iserbyt is nog beter geworden. Dat is de conclusie van het voorbije veldritseizoen. Het is ook wat zijn coach Rudi Van de Sompel deze winter aangaf: zijn poulain wordt elk jaar sterker. De gestage carrièreopbouw, uitgetekend door de Maldegemse ex-crosser, werpt duidelijk zijn vruchten af. We zijn benieuwd naar Iserbyts verdere progressie, iets wat bondscoach Sven Vanthourenhout vorige week in deze krant ook liet optekenen: "Als Eli nog eens zo'n stap zet, komt hij wel heel dicht in de buurt van de toppers." Lees: in de buurt van Mathieu van der Poel en de allerbeste Wout van Aert. Wij vragen ons trouwens af of VDP in oktober een in bloedvorm verkerende Iserbyt de baas zou hebben gekund op een parcours als dat van Asper-Gavere. U ook?Leuk weetje: als we Van der Poel gemakshalve uit de uitslagen van dit seizoen wegdenken, zou Iserbyt zomaar een Europese titel en tien klassementscrossen op zijn palmares hebben staan. Niet slecht, zouden we zo denken.Michael Vanthourenhout heeft dit seizoen niet gebracht wat we van hem verwacht hadden. Slecht was het niet. Verre van zelfs. De top vijf was zijn wekelijks territorium: op het EK en in elf klassementscrossen. Eén probleem: de verwachtingen liggen hoger, zeker sinds hij twee jaar geleden in Valkenburg zilver op het WK behaalde. Het is ook wat Sven Vanthourenhout en Klaas Vantornout, nochtans fans van het eerste uur, vorige week op deze pagina's aanhaalden: Michael is geen op en top prof. En vooral: hij heeft met Jens Van Beylen een wetenschappelijke trainer. Is hij de ideale man om de frêle, technisch geschoolde Vanthourenhout naar de top te loodsen? Hoe dan ook staat het als lastig aangekondigde WK van 2022 in Fayetteville nu al met stip in onze agenda aangeduid.Dieter Vanthourenhout heeft een degelijk seizoen achter de rug. Puik in de eerste seizoenshelft, maar dan wel in zijn crossen. In het buitenland dus, waar de toppers niet aan de start verschijnen en de oudere broer van Michael zo negen podiumplaatsen wist te bemachtigen. De kans is reëel dat de ouderdomsdeken van Pauwels Sauzen-Bingoal in september aan zijn allerlaatste maanden als prof begint.Gianni Vermeersch heeft een probleem dat vergelijkbaar is met dat van Michael Vanthourenhout: de verwachtingen liggen hoog. Zeker sinds Gent-Wevelgem en de Brabantse Pijl van vorig jaar. Toen ontpopte Vermeersch zich, als meesterknecht van Mathieu van der Poel, voor het eerst voor het grote publiek tot potentiële subtopper op de weg. In die mate zelfs dat menig wielerkenner suggereerde om zijn jeugdliefde, de cross, te laten voor wat het was en zich tot (definitief) wegrenner om te scholen. De voorbije wintermaanden hebben dat idee alleen maar meer vorm gegeven. Waarom zou je niet een combinatie à la Van der Poel en Van Aert wagen, Gianni? Een neen heb je, een ja kan je krijgen.Nicolas Cleppe is dus niet geslaagd. Dat vinden we erg jammer, want we zijn van oordeel dat hij een uitstekende renner met heel veel potentieel is. Alleen komt het er op een of andere manier niet helemaal uit. Als crosser dan toch. Op de weg willen we het nog wel eens zien. Cleppe zelf ongetwijfeld ook. Logisch, want op vlak van testwaarden scoort hij meer dan uitstekend. In augustus vorig jaar, net na zijn eindzege in de Ronde van Luik, gaf hij het zelf nog aan: "Ik krijg goesting om meer van de weg te proeven, maar voorlopig zit ik daarvoor bij de verkeerde ploeg." Eind 2020 loopt Cleppes contract bij Telenet-Baloise af. De kans dat het verlengd wordt, lijkt ons vrij klein. Iemand interesse in de West-Vlaamse versie van Quinten Hermans?