Het begon deze morgen weer veel te vroeg, toen de chauffeur van de grote bagage en de fietsen (van de vrachtwagen dus) luidkeels in de gang van ons hotel 'les vélos' begon te schreeuwen om 06u15. Volgens de afspraak zou deze pas om 07u00 de fietsen ophalen..

Na een heerlijk ontbijt met omeletjes en croissants werden we dan opgehaald door onze zotte chaffeur. We reden een dikke twee uur, met de klassieke verzamelmomenten, over een weg van 95km. Om één of andere reden stond het bord van de laatste kilometer (een bord van een vierkante meter groot) in ons busje, waardoor we nog minder plaats hadden.

Bij het arriveren aan het vertrek ging alles weer zijn normale gangetje, waarbij de start zoals gewoonlijk een uur te laat werd gegeven.

De koers brak op geen enkel moment open. Drie renners kregen de vrijgeleide waarvan twee Rwandese renners én een renner van Ivoorkust zelf. Tom en Lucas vezetten heel wat werk om het peloton op kruissnelheid te houden en de koplopers op een veilige afstand te houden.

In plaats van bloemen worden hier pakjes condooms gegeven op het podium

Dieter werd contant geschaduwd door Konté, die zelfs even twijfelde om mee te gaan plassen. Louis en Mathias konden hun 'gat niet lichten' of een gehele meute zat in hun wiel. Dan maar de koers controleren en het afmaken op het einde.

Op 20 km van het einde brak de koers dan eindelijk open. Het was met andere woorden een rustige dag in de volgwagen.

Door de vele aanvallen werden de koplopers sowieso ingerekend, nadat ze nog even op 'peuzelafstand' werden gehouden, was de samensmelting een feit op 3 km van de meet.

De massasprint werd gemakkelijk gewonnen door Louis, die voor de tweede dag op rij zijn condooms in ontvangst mocht nemen. In plaats van bloemen worden hier pakjes condooms gegeven op het podium. Ondertussen hebben we er 120 met aardbeiensmaak.

Dieter en Louis moesten weer naar de dopingcontrole. Dennis en ik maaktte gebruik van hun fietsen om de 30 km naar het Hotel af te leggen. Zo hadden wij ook nog eens met de fiets gereden. Tom vergezelde ons om zijn stramme spieren los te rijden.

Het hotel is hier ook meer van hetzelfde: geen stromend water en het avondeten ergens anders. Transport moeten we niet verwachten dus wordt het weer kinnekloppen, zoals we dat in het West-Vlaams zeggen.