"Ik heb mezelf toch wel verrast", sprak Harm Vanhoucke vanuit de teambus onderweg naar het hotel. "Ik voelde me gisteren al goed en kon gemakkelijk het tempo van het peloton volgen. Vanmorgen in de teambus werd besproken dat ik mijn kans mocht gaan. Die heb ik gegrepen, maar dit had ik nu wel niet verwacht."
...

"Ik heb mezelf toch wel verrast", sprak Harm Vanhoucke vanuit de teambus onderweg naar het hotel. "Ik voelde me gisteren al goed en kon gemakkelijk het tempo van het peloton volgen. Vanmorgen in de teambus werd besproken dat ik mijn kans mocht gaan. Die heb ik gegrepen, maar dit had ik nu wel niet verwacht.""De hele dag voelde ik me goed en op de slotklim had ik het gevoel dat het tempo niet echt hoog lag. Nadat Castroviejo wegsprong, ging het tempo ook niet de hoogte in. Ik heb dus alles of niets gespeeld en sprong ook weg. Al snel was ik bij de Spanjaard. Hij nam een keer over, maar daarna niet meer. Hij vertelde dat hij op zijn limiet zat, maar ik dacht dat hij met mijn voeten speelde. Toch bleek wat later dat hij niet loog, want hij moest lossen op twee kilometer van het eind. Ik ben gewoon in mijn tempo naar boven geklommen, ik zag die twee soms voor mij. Ik dacht dat ik hen misschien nog zou oprapen, maar uiteindelijk was Caicedo wel de sterkste. Het verschil is nog altijd een halve minuut en rapper kon ik echt niet meer. Ik ben wel zeer tevreden met die derde plaats, mijn beste resultaat ooit bij de profs, en dan nog in een bergrit. Ik had ook nooit gedacht dat ik hier nog bijna een halve minuut voor de favorieten zou eindigen."Ging ritwinst door zijn hoofd? "Wel, ik wist dat ze niet heel ver voor me reden. Maar de exacte koerssituatie kende ik niet, want ik had mijn oortje uitgedaan aan de voet van de klim. Ik wilde zonder lawaai en op mijn eigen tempo naar boven klimmen en ik hoopte wel dat ik hen nog zou pakken. Nu goed, sneller kon ik niet. Als ik had willen winnen, had ik mijn aanval vroeger moeten inzetten." Vanhoucke geldt als een groot klimtalent, maar kende enkele moeilijke jaren. In 2020 lijkt hij eindelijk op de goede weg, met een tiende plaats in de Ruta del Sol en en 12e stek in de Ronde van de Ain en nu een derde plaats in een bergrit in de Giro. "Ik denk dat ik eindelijk vertrokken ben. Nu presteer ik constanter. In de Ronde van de Ain ging het al heel goed, maar daarna in de Dauphiné was het wel wat minder. Ik heb me in de Ronde van de Ain redelijk kapot gereden en daarvan was ik niet voldoende gerecupereerd voor de Dauphiné, waar het ook nog eens heel warm was. Die twee dingen samen zorgden ervoor dat ik daar niet zo goed presteerde, maar nu voel ik me wel weer goed. Ik heb daar ook lessen uit getrokken."Vanhoucke is vijfde in het klassement. Mikt hij dan nu op een klassement of wil hij eerder jagen op ritzeges in deze Giro? "Het is nog een beetje vroeg om dat nu al te zeggen", reageerde hij. "Ik merkte vandaag dat Almeida precies toch wat minder was en ik misschien eerst van de jongerentrui een doel moet maken. Als dat lukt, volgt het klassement automatisch. Maar ik ga daar ook niet ten koste van alles op jagen. Als ik voel dat ik eens een dag wat minder ben, ga ik niet aandringen. Ik wil me niet kapot rijden. De Giro duurt drie weken en ik wil graag de finish halen. Er komen nog kansen in deze koers, misschien kan ik nog eens proberen te gaan voor een ritzege, maar dan moet ik eerst het roadbook nog eens bekijken."