Zaterdagavond in lokaal de Torengalm in Bavikhove. De supporters van Xandro Meurisse schuiven aan voor een drankkaart en nestelen zich erna op een plaatsje. Op de supportersavond worden er herinneringen opgehaald aan vroeger. Als kind was Xandro een bezig duiveltje. Eén en al kattenkwaad volgens zijn ouders, maar toch een gouden hart. Hij had aanleg voor sport, maar ook voor muziek legt mama Evelyne D'hondt uit.
...

Zaterdagavond in lokaal de Torengalm in Bavikhove. De supporters van Xandro Meurisse schuiven aan voor een drankkaart en nestelen zich erna op een plaatsje. Op de supportersavond worden er herinneringen opgehaald aan vroeger. Als kind was Xandro een bezig duiveltje. Eén en al kattenkwaad volgens zijn ouders, maar toch een gouden hart. Hij had aanleg voor sport, maar ook voor muziek legt mama Evelyne D'hondt uit. "Als kind begon hij plots op zijn keyboard 'My Heart Will Go On' van Célion Dion te spelen. Ik vroeg hem waar hij dat geleerd had. Zomaar, antwoordde hij. Als kind nam hij ook deel aan de selecties voor het kinderkoor van Helmut Lotti. Althans, dat was de bedoeling. We waren aan het wachten tot hij op het podium mocht. Het kindje voor hem zong vals en het publiek lachte hem uit. Plots wou Xandro weg. Als ze met dat kindje lachen, gaan ze lachen met mij en dat wil ik niet, zei hij. Dat is Xandro ten voeten uit. Een beetje eigenwijs, maar het hart op de goede plaats."Xandro begon zijn wielercarrière als veldrijder. Als tweedejaarsnieuweling reed hij samen met de broers Sweeck, Tim Merlier en David Van der Poel. Dat jaar won hij bijna al zijn crossen. Ook op de weg zette hij gestaag zijn carrière verder. "Ik herinner me één van zijn eerste koersen op de weg", legt papa Philippe uit. "Hij werd er enkel geklopt door de Belgische kampioen. Toen dacht ik voor het eerst dat hij iets met zijn sport kon doen." Xandro was steevast één van de betere renners van zijn generatie. Aan het einde van zijn beloftenperiode wenkte een profcontract bij Lotto-Belisol. Hij werd er stagiair, maar brak zijn pols. Daardoor kon hij nooit zijn waarde bewijzen. Hij verkaste dan maar naar An Post-Chainreaction en kreeg het moeilijk. Stoppen dwaalde door zijn gedachten, maar hij bleef doorzetten. "Ik ben een karakterkop", vertelt Xandro. "Ik wist dat ik iets kon en ik wou mijn doel absoluut bereiken. Het was moeilijk, maar in 2016 zette ik bij Crelan-Vastgoedservice alles op de koers. Met succes, want ik versloeg tijdens de Vierdaagse van Duinkerke Bryan Coquard in de koninginnenrit. Zo dwong ik een profcontract af bij Wanty-Groupe Gobert."Onder de vleugels van Hiliaire Van der Schueren bloeide Xandro volledig open. In 2017 behaalde hij degelijke resultaten, maar dan moest 2018 nog komen. Hij werd 20ste plaats in de Brabantste Pijl, waar hij de finale kleurde, en reed naar toptienplaatsen in onder meer de Ronde van Romandië en de Vierdaagse van Duinkerke. "Op de massagetafel tijdens de Dauphiné kreeg ik een oproep van een ongekend nummer. Ik dacht eerst om niet op te nemen. Het was bondscoach Kevin De Weert die belde om te zeggen dat ik in de voorselectie voor het EK zat. (lacht) Die avond heb ik enorm goed geslapen." In Glasgow namen de Belgen de koers integraal in handen. Het was Xandro die de beslissende vlucht met tien renners forceerde. "In de finale hadden we alles onder controle, maar toen nam Maurits Lammertink me mee in zijn val. Ik pakte mijn fiets en dacht maar aan één iets: ik wou terug naar de kopgroep. Ik kwam terug en deed nog wat kopwerk voor Wout van Aert. Mijn gevoel die dag was super. Ik was podiumwaardig, maar uiteindelijk ben ik heel tevreden met die zesde plek."Na het EK mocht Xandro zijn maten laten opnemen bij Bioracer. "Voor in de toekomst, zeiden ze. Toen dacht ik nog niet aan een WK-selectie. Maar toen september naderde, volgde er opnieuw contact met Kevin. Hij wou me opnieuw selecteren als knecht. Met die rol heb ik geen probleem. Als renner moet je je schikken naar het ploegbelang en je functie zo goed mogelijk uitvoeren." En of Xandro dat deed. Hij deed heel de dag zijn werk voor de ploeg en moest uiteindelijk pas diep in de finale lossen. Nota bene in het gezelschap van topfavoriet Vincenzo Nibali. "Op de slotklim was ik overmand door emoties. Alles deed pijn, maar ik was trots op mijn prestatie." 2018 was een formidabel jaar voor Xandro. Zowel op sportief als op privévlak. "In juli werden Steffi en ik de trotse ouders van Lowie. Een fantastisch moment. Ik mag mijn beide 'pollekes' kussen met Steffi. Ze is de ideale rennersvrouw en een formidabele mama voor ons zoontje." Al tijdens het seizoen verlengde Xandro zijn contract bij Wanty-Groupe Gobert. "De ploeg heeft vertrouwen in mij en ik kan er mij als renner stapsgewijs ontwikkelen. In 2019 wil ik starten in de Tour de France. Ik ben klaar voor die volgende stap en wil me bewijzen op het hoogste niveau", aldus de Zwevegemnaar."Een WK-selectie? Het parcours in het Engelse Harrogate moet me liggen. De nieuwe bondscoach Rik Verbrugghe mag me altijd opbellen. Deze keer ga ik zeker niet twijfelen om op te nemen", besluit Xandro Meurisse met een knipoog. (SD)