Tijdens de lockdown bleef de 29-jarige elite zonder contract zijn trainingskilometers afwerken. "Je hoopt eerst toch op een rappe oplossing, maar al snel merkte ik dat er niet veel schot in de zaak kwam. Op een bepaald moment dacht ik dat het voor ons niets meer zou zijn. Ik bleef wel trainen met de maten, omdat we graag fietsen...

Tijdens de lockdown bleef de 29-jarige elite zonder contract zijn trainingskilometers afwerken. "Je hoopt eerst toch op een rappe oplossing, maar al snel merkte ik dat er niet veel schot in de zaak kwam. Op een bepaald moment dacht ik dat het voor ons niets meer zou zijn. Ik bleef wel trainen met de maten, omdat we graag fietsen en ons amuseren." Uiteindelijk trok het peloton zich in juli weer op gang met een reeks oefenkoersen. "Er waren overal veel inschrijvingen natuurlijk, maar ik heb er in juli toch twee kunnen rijden. Bellegem en Langemark, dat was het. Er doen nu veel continentale renners mee, waardoor het niveau te vergelijken is met een interclub. Tegen die mannen kom ik tekort, maar ik voelde toch dat ik niet had stilgezeten."In principe stonden er voor de Oostendenaar nog zeven koersen op de kalender, maar die werden grotendeels geschrapt. "Nu blijven enkel nog Eernegem op 19 september en Varsenare op 26 september over. Ook daarover is nog geen zekerheid. Die oefenkoersen zijn meer voor het plezier dan om prijs te rijden. Er is geen prijzengeld, dus pak ik zeker geen onnodige risico's." Op training kwakte de Oostendenaar dit voorjaar al eens hard tegen het asfalt. "Mijn hand was toch redelijk geraakt. Het moet in het begin van de lockdown geweest zijn, want mijn vader werd nog gecontroleerd door de politie toen hij me kwam halen (lacht). Tijdens spurtjes was mijn derailleur afgebroken en in mijn achterwiel terechtgekomen", aldus Nick, die dit seizoen voor Atom 6 uitkomt. "Mijn kameraad Bryan Verdoolaeghe zat al bij die ploeg en we spraken er al even van om nog eens samen in een ploeg te rijden. Bij deze..." (AC)