Isabel Vandewalle is pas 22 jaar geworden, maar heeft er wel al een hele carrière opzitten. "Van jongs af aan nam mijn vader me mee naar de koers", blikt Isabel terug op het prille begin. "Toen ik vier was, vertelde ik hem al dat ik ooit zelf wilde koersen. Ik was dan ook supertevreden dat ik bij de 8-jarige miniemen eindelijk mijn eerste wedstrijdjes mocht afwerken. En ondertussen ben ik nog steeds bezig. Het is dus dankzij mijn papa dat ik wielrenster ben geworden."
...

Isabel Vandewalle is pas 22 jaar geworden, maar heeft er wel al een hele carrière opzitten. "Van jongs af aan nam mijn vader me mee naar de koers", blikt Isabel terug op het prille begin. "Toen ik vier was, vertelde ik hem al dat ik ooit zelf wilde koersen. Ik was dan ook supertevreden dat ik bij de 8-jarige miniemen eindelijk mijn eerste wedstrijdjes mocht afwerken. En ondertussen ben ik nog steeds bezig. Het is dus dankzij mijn papa dat ik wielrenster ben geworden." "En dankzij Liliane Leenknegt, voor wie we samen supporterden. Het was destijds, als klein meisje, een droom van mij om ooit met haar in de ploeg te kunnen rijden. Grappig dat we zoveel jaren later effectief ploeggenotes zijn geworden. We gaan beiden al een tijdje mee. En elk seizoen zegt Liliane wel eens dat ze er misschien mee zal ophouden, maar ze blijft gewoon doorgaan. Schitterend gewoon!"Ook bij Isabel staat stoppen nog niet in het woordenboek. "Daarvoor doe ik het nog veel te graag", vertelt de Ieperse enthousiast. "En dat besef ik nu nog meer dan anders. Door mijn studies heb ik dit seizoen nog maar een viertal kermiskoersen en een paar interclubs kunnen rijden. Sinds eind april is er van fietsen niet veel meer in huis gekomen en dat mis ik wel. Tussen het studeren, de lessen en de taken door probeerde ik wel zoveel mogelijk op mijn fiets te kruipen, maar echt trainen kun je dat niet noemen. Dat was vooral ter ontspanning en om mijn hersenen wat zuurstof te geven. Momenteel zit ik midden in mijn examens, maar ik hoop er nog een mooie zomer van te maken. Dan zal ik wel niet te veel herexamens mogen hebben", lacht de wielrenster van Isorex CT.De prioriteit ligt duidelijk bij het behalen van haar diploma voor Isabel Vandewalle. De voorbije drie jaar wist ze het studentenleven in Gent goed met haar passie te combineren, maar in 2018 bleek dat een veel lastigere opgave. "Ik voelde dat ik elk seizoen een tikkeltje sterker werd, maar door de schooldrukte kan ik maar moeilijk inschatten waar ik nu sta. Je moet gewoon constant met je studies bezig zijn. Doorheen het jaar zit je met taken, verplichte lessen, verslagen die op tijd ingediend moeten worden... Er kwam nu en dan wel wat nachtwerk aan te pas. En dan heb je ook nog examens in januari en juni. Gelukkig komt er nog genoeg tijd om te koersen. Deze zomer bijvoorbeeld. En ook volgend seizoen zou het beter moeten meevallen. Dan wordt het normaal mijn laatste jaar aan de universiteit en zal de werklast wat lager liggen."Het is dus vooral uitkijken naar juli voor de 22-jarige wielrenster. "Dat is zeker zo", knikt Vandewalle. "Eerst een paar weken goed trainen en de conditie terug opbouwen en dan kan ik er weer invliegen. In de interclubs kom ik te kort, dat heb ik dit voorjaar nog kunnen merken. Maar je rijdt dan ook tussen de profs en je mag daar eigenlijk niet te veel van verwachten. In de kermiskoersen verwacht ik wel mijn mannetje te kunnen staan. Ik heb het liefst vlakke koersen en bij de junioren had ik een vrij goed eindschot. Bij de elite is dat er nog niet echt uitgekomen, maar ik ben alleszins ontzettend gemotiveerd om er nog iets van te maken", besluit de UGent-studente. (BVS)