De wedstrijd vatte aan met twee uur vertraging omdat er een tekort was aan seingevers en het parcours niet vrijgegeven werd door de politie. De organisatoren moesten daarom de wedstrijd inkorten tot slechts 131 kilometer, in plaats van 199,3 kilometer.
...

De wedstrijd vatte aan met twee uur vertraging omdat er een tekort was aan seingevers en het parcours niet vrijgegeven werd door de politie. De organisatoren moesten daarom de wedstrijd inkorten tot slechts 131 kilometer, in plaats van 199,3 kilometer.Na goed 25 kilometer koers vormde zich een kopgroep met 21 renners met daarin onder meer Piet Allegaert, Jonas Rickaert, Guillaume Van Keirsbulck, Robin Stenuit, Gianni Marchand, Ludwig De Winter, Roy Jans, Lionel Taminiaux, Lawrence Naesen, de Noor Ole Forfang en de Nederlanders Sjoerd Kouwenhoven en Rob Ruijgh. Op veertig kilometer van de eindmeet dikte de kopgroep verder aan tot 32 renners wanneer ook nog onder meer Bert Van Lerberghe, Christophe Noppe, Jérôme Baugnies, Jimmy Duquennoy, Jelle Mannaerts en Jarno Gmelich kwamen aansluiten voorin.Het peloton volgde dan op twee minuten en leek zich helemaal bij de zaak neer te leggen. Met nog twintig kilometer voor de boeg besloot Ole Forfang solo te gaan. Hij kreeg wat verderop de steun van Christophe Noppe, Jérôme Baugnies, Roy Jans, Jarno Gmelich Meijling, Gianni Marchand, Jelle Mannaerts en Tom Vermeer. In volle finale probeerden nog enkelen een uitval op te zetten, maar telkens tevergeefs. In de daaropvolgende sprint met acht was Noppe de sterkste. Hij volgt Timothy Dupont op als eindlaureaat van de Kustpijl.