Miel Dekien (12) is geen onbekende meer in het West-Vlaamse jeugdwielrennen. Al op zijn zevende reed hij zijn eerste crossjes en sindsdien behaalde hij heel wat ereplaatsen. Maar pas nu lijkt zijn talent helemaal boven water te komen. Als miniem pikte hij er eerder zijn wedstrijden uit en was hij vooral bij de LRC actief. In 2017 maakte hij de overstap naar Cycling Vlaanderen, maar kreeg hij af te rekenen met gezondheidsproblemen.
...

Miel Dekien (12) is geen onbekende meer in het West-Vlaamse jeugdwielrennen. Al op zijn zevende reed hij zijn eerste crossjes en sindsdien behaalde hij heel wat ereplaatsen. Maar pas nu lijkt zijn talent helemaal boven water te komen. Als miniem pikte hij er eerder zijn wedstrijden uit en was hij vooral bij de LRC actief. In 2017 maakte hij de overstap naar Cycling Vlaanderen, maar kreeg hij af te rekenen met gezondheidsproblemen."Daardoor wist ik niet echt wat ik van dit seizoen mocht verwachten", vertelt Miel. "Al had ik er wel vertrouwen in dat ik goed ging zijn. En dat is ook gebleken in mijn eerste veldritten. Ik werd al een keer derde, drie keer tweede en een keer zesde. Op 1 november behaalde ik in het Waalse Stockay mijn eerste zege, maar hopelijk niet mijn laatste.""Het zorgt er wel voor dat ik met vertrouwen naar het PK in Veurne kan trekken", vervolgt de aspirant van het Milwaukee-Alphamotorhomes CT. "Ik zou graag op het podium eindigen en wat regen zou daarvoor welkom zijn. Voorlopig zijn het vooral droge crossen geweest, maar ik heb liever een zware omloop met enkele loopstroken. Laat de modder dus maar snel komen."Na de provinciale titelstrijd volgt al meteen een nieuw kampioenschap voor de jonge veldrijder. Op zondag 25 november wordt in Lille het BK betwist. "Met veel zand in de omloop", weet Miel Dekien. "Iets waar ik nu al naar uitkijk. Hopelijk kan ik er een goede prestatie neerzetten. Ook de veldrit van Hamme, eind december, is ééntje die is aangestipt in mijn agenda. Maar eigenlijk wil ik gewoon overal top zijn."Zich klaarstomen voor het weekend doet de Houthulstenaar vooral de woensdagavond. Dan trekt hij naar het plaatselijke crossparcours waar hij onder het toeziend oog van zijn nonkel een stevige training afwerkt. "Samen met een tiental andere jongens uit de streek. Mijn oom Laurens Versteele geeft ons tips en we kunnen er aan onze techniek werken. Hij heeft zelf nog op de weg gekoerst, is nu bij de LRC actief en weet dus waarover hij praat. Ik vind het chique dat hij dat wil doen. Ook van mijn ouders krijg ik veel steun. Mijn papa gaat altijd mee naar mijn wedstrijden en mijn mama wast mijn kleren. De ideale combinatie", lacht de leerling van het Sint-Aloysiuscollege in Diksmuide. (BVS)