Rudy Bruneel
...

(Lendelede, zijn ploegleider bij de Kortrijkse Groeningespurters)"Ik ben bij de nieuwelingen en juniores veel met Stijn op pad geweest. Hij heeft altijd tegen mij gezegd: ik ben mijn carrière in Lendelede begonnen en ik zal mijn carrière in Lendelede beëindigen. Alleen heb ik hem hier nog niet gezien. (grijnst) Stijn mag zeker eens langskomen en hem kennende zal hij dat ook doen.""Een prachtige herinnering blijft het BK bij de juniores in Borlo. Zijn tweede Ronde van Vlaanderen als junior ook, omdat niemand hem in staat achtte om te winnen. Of zijn eindzege als eerstejaars in de Ster van Zuid-Limburg. Op een bepaald moment lag Stijn drie minuten achter op het peloton. Hij was gestopt om een kakske te doen. Wij zijn bij hem gebleven en hebben hem teruggebracht, alleen werden we onderschept door een commissaris die ons uit koers wilde nemen, tot hij de reden hoorde. We mochten Stijn tot op 200 meter van het peloton terugbrengen. De meeste renners zouden dan kraken. Stijn niet. Hij ging erop en erover, reed naar de koplopers toe en won met een minuut voorsprong. Dat was de grote Stijn.""Stijn was altijd gedreven en heeft voor de koers geleefd. Hij ging ook zelden uit en trainde veel. (lacht) Hij is vaak vergeten naar school te gaan om te kunnen trainen. Ik las enkele jaren geleden in jullie krant dat zijn klastitularis hem een goeie student noemde, maar dat geloof ik niet." (grijnst)"Een andere leuke anekdote was de Omloop Mandel-Leie-Schelde in Meulebeke. Stijn was iemand die de gewoonte had om na een kilometer of dertig te gaan plassen. Ik heb hem die dag gewaarschuwd, omdat de overweg tussen Anzegem en het station van Anzegem vaak gesloten was en de Oude Kwaremont daar iets later op volgde. Maar wat gebeurde: net na Anzegem stond hij langs de kant van de weg. Dat was Stijn. Rien, rien, rien en niet te veel peizen. Maar hij heeft het wel ver gebracht, met dank ook aan zijn prachtig vrouwtje Tamara. Dat mag ook wel eens gezegd worden. De Kluisberg in Lendelede is heel fier op Stijn Devolder." (Lendelede, zijn bondscoach bij de juniores)"Ik heb Stijn veel sterke wedstrijden zien rijden. Op zijn Devolderkes. Altijd attent mee vooraan. Niet de man die het in de sprint afmaakte, maar altijd de koers maakte en nooit achterom keek. En als iemand niet meewerkte, deed hij het gewoon alleen.""Stijn had ook van die dagen zoals Evenepoel vorig jaar als junior had. Ik herinner me het BK in Borlo. Geen simpel parcours, met twee keer per ronde een klim en boven in de fruitvelden veel wind en alles op de kant. Alles werd snel kapot gereden en Stijn won op indrukwekkende wijze.""In het begin moest je alle woorden uit Stijn halen. Als ik twee uur met hem in de auto zat, moest ik zelf praten, anders bleef het stil. Toen we naar het WK in Nove Mesto gingen, is hij bij mij thuis komen slapen. Zijn ouders moesten weg en zeiden: het probleem is dat Stijn niet altijd meteen wakker is. Daarop heb ik gezegd dat ik hem al 's avonds zou komen oppikken. Stijn was ietwat bedeesd en je moest er een beetje achter zitten om op tijd in de luchthaven te geraken. Maar in koers was het omgekeerd. Dan moest iedereen achter hem aan zitten. Stijn kon goed tijdrijden, altijd een teken dat je talent hebt.""Een andere leuke herinnering aan hem is het WK in Stuttgart, toen hij al prof was. Een uur voor de start bleek hij zijn rugnummer in het hotel te zijn vergeten. Met de federatie hebben we toen alles in het werk gesteld om dat nummer daar toch tijdig te krijgen. Een heel huzarenstukje, maar ook dat was typisch voor Stijn."(Menen, zijn osteopaat)"Stijn was duidelijk anders dan de andere coureurs. Introvert, maar ook enorm gedreven. Ik heb altijd heel graag met hem samengewerkt. Je wist wat je aan hem had. Hij was heel concreet en je wist meteen waar hij naartoe wilde.""Hij is bij mij gekomen via Dirk Demol, die tijdens zijn carrière bij mijn pa (Jacques, red.) langsging. Dirk is altijd de mentor van Stijn geweest. De eerste keer dat hij hier kwam, was voor een wintertraining. Dat waren oefeningen die mijn vader bij de renners toepaste en die Dirk ook had gedaan. Stijn kwam hier samen met Leif Hoste, Jan Ghyselinck, Nikolas Maes, Gianni Meersman, Julien Vermote...""Stijn was heel gedreven in zijn oefeningen. Ik weet nog goed dat hij heel veel moeite had met een bepaalde houding uit de yoga: de schroefzit. Maar hij bleef eraan werken en na meer dan een jaar zag ik Stijn die oefening op zijn eentje doen. Ik stond versteld, want ik weet hoeveel moeite het kost om zoiets aan te leren. En dan zei hij, met zijn typerende uitdrukking, zijn hoofd een beetje schuin en met een grijns op zijn gezicht: zie je wel, moatje.""De Ronde van Vlaanderen en het Belgisch kampioenschap waren de koersen waarvoor hij zich kon opladen. De driekleur vond hij de mooiste trui in het peloton. Uitblinken in andere wedstrijden, zoals Paris-Roubaix, is hem nooit gelukt. De Ronde en het BK zaten heel diep in hem geworteld.""Bij Quick.Step had Stijn het niet altijd even makkelijk met de dominante aanwezigheid van Tom Boonen. Als je ziet hoe hij zijn eerste Ronde van Vlaanderen heeft moeten winnen... Boonen kon het onvoorwaardelijke kopmanschap opeisen, ook als hij niet goed was. Iemand als Philippe Gilbert kan dat ook. Maar Stijn zat daardoor soms wel gevangen in de ploegtactiek. Daar had hij het moeilijk mee. Hij heeft in 2008 een serieuze toer moeten uithalen om zijn eerste Ronde te kunnen winnen. Hetzelfde met de media-aandacht. Als Stijn met een probleem worstelde, kon hij dat niet verbergen en was hij niet aanspreekbaar. Maar dat was zoals hij is. Dat is zijn karakter. Ik heb veel mooie momenten met hem gehad. De Stijn Devolder die iedereen aan het lachen brengt bijvoorbeeld. Het was een plezier om hem dan bezig te zien. Dan wist ik dat hij zich goed voelde en zich ontplooide."(Ingooigem, wielerjournalist Het Nieuwsblad)"Als wereldkampioen en als Belgisch kampioen, dat zijn de twee mooiste manieren om de Ronde van Vlaanderen te winnen. Sagan deed het in de regenboogtrui, Stijn in die driekleur. Hij kon zich als geen ander focussen. Weinig woorden, maar veel daden.""Ik zag hem ook de gouden amarillotrui in de Vuelta aantrekken. Hij was goed in rittenkoersen van een week, met dank aan zijn meer dan behoorlijke tijdrit. Op een bepaald moment wilde hij ook meer dan schitteren in het klassieke werk, maar de bergen van de Tour bleken al vlug zijn ding niet te zijn. Het record van Tom Steels - vier keer Belgisch kampioen op de weg worden - was één van Stijns drijfveren om te blijven koersen, maar dat was hem niet gegund.""Men zei dat Stijn introvert was, maar dat was niet zo. Hij stond gewoon niet te springen voor al die media-aandacht. Hij wilde de benen laten spreken. En vooral: hij wilde genieten. Stijn is een minzame, tedere jongen. Nog zo'n echte renner van het volk."(Egem, zijn ploegmaat bij Vacansoleil en één van zijn beste vrienden in het peloton)"De eerste keer dat ik Stijn ontmoette, was in het VTI van Tielt. Toen was hij nog zwijgzaam, maar later heb ik hem als mens beter leren kennen. Stijn bleek niet zo zwijgzaam te zijn. (grijnst) Ik weet nu wel niet of ik dit hier allemaal mag vertellen.""Ik heb Stijn echt goed leren kennen toen we bij Vacansoleil reden. Dankzij hem heb ik zelfs mogen bijtekenen. We waren slaapkamergenoten en als mens was er meteen een klik. Na een tijd verstonden we elkaar zonder te praten. We hadden dezelfde humor. Ooit gingen we zelfs samen naar de grootste landbouwersbeurs in de wereld, in Hannover. En ik was onder de indruk van zijn kennis over films en muziekteksten van Nederlandstalige schlagers. Dat siert Stijn. Neem nu de begrafenis van Wouter Weylandt in 2011. Uiterlijk waren Stijn en Wouter twee uitersten, maar ze konden het uitstekend met elkaar vinden.""Nog een prachtige herinnering is onze hoogtestage in de Sierra Nevada, samen met Stijn Neirynck. We trainden er keihard, maar op een dag huurden we er een camionette van Peugeot, waarmee we offroad zijn gegaan. Leute dat we hadden. We zijn toen alle drie fysiek én mentaal heel goed uit die stage gekomen.""Stijns vrouw Tamara komt goed overeen met mijn echtgenote en ook tussen onze kindjes klikt het goed. We zien elkaar zeker niet elke maand, maar ik ben er zeker van dat het contact zal blijven."(Ardooie, jarenlang zijn mentor en ploegleider bij de Groeningespurters, US Postal, Discovery Channel, Quick.Step en Trek)"Je moest weten hoe je Stijn moest aanpakken, maar als je hem kende, was hij heel gemakkelijk om mee samen te werken. Stijn kon zich enorm focussen en dan ging hij er voor de volle 100 procent voor. Ofwel was het alles, ofwel was het niets. Dat was Stijn. En hij wist het ook als hij goed was. Ik herinner me het BK in Ronse in 2007, toen hij net derde was geworden in de Ronde van Zwitserland. Ook zijn ploegmaats Jurgen Van Goolen en Gianni Meersman konden top tien rijden, maar Stijn was de enige die kon winnen, dus wilde ik dat zij zich opofferden. Maar ik zei ook: als je je niet goed voelt, moet je het wel zeggen. Waarop Stijn binnen de drie seconden antwoordde: maar ik ben goed." (grijnst)"Stijn was een onderschat renner. Toen hij bij US Postal kwam, vroeg ik na twee maanden aan Hincapie en Ekimov wat ze van hem vonden. Hun antwoord: dat hij een ongelofelijk sterke renner was, maar ook dat hij niet lang zou koersen, omdat hij te veel energie verspilde door in de wind te rijden. (glimlacht) Hun voorspelling is niet uitgekomen. Stijn was Stijn. Als hij won, deed hij dat altijd op grootse wijze."Het aantal leiderstruien in een grote ronde dat Devolder tijdens zijn carrière droeg: tijdens de Vuelta van 2007, na de tijdrit in Zaragoza waarin hij derde werd. Een dag later was hij zijn amarillo-kleinood echter alweer kwijt, nadat hij er op de slotklim naar Cerler was doorgezakt.Het aantal keer dat Devolder de Ronde van Vlaanderen won: twee keer als junior (1996 & 1997) en twee keer als prof (2008 & 2009). Devolder behaalde tijdens zijn carrière 77 overwinningen in totaal: 49 als jeugdrenner en 28 als prof. Daarbij vallen vooral zijn zes Belgische titels (vijf als prof, waarvan twee tegen de klok) op.Het aantal rittenkoersen dat Devolder tijdens zijn carrière won: de Ster van Zuid-Limburg (1996), de Triptyque des Monts et Châteaux (2000), de Ronde van Zuid-Oost-Vlaanderen (2000) en de Ronde van Luik (2001) bij de jeugd, de Driedaagse De Panne-Koksijde (2005), de Ronde van Oostenrijk (2007), de Ronde van de Algarve (2008) en de Ronde van België (2008 & 2010) bij de profs. In 2008 leek hij ook op weg naar eindwinst in de Ronde van Zwitserland, maar in de klimtijdrit op de Klausenpass stelde hij teleur.Het aantal jaar dat Devolder al samen is met zijn vrouw Tamara Planckaert. Sinds april 1997, toen hij bij de juniores reed, vormen ze een koppel. Vertelde de 16-jarige Tamara enkele maanden later in deze krant: "Stijn is een echte flapuit."Het aantal seizoenen dat Devolder heeft gekoerst. Daarbij kwam hij voor volgende ploegen uit: Kortrijkse Groeningespurters (1994-1998), Merckx Boys (1999-2001), Vlaanderen-T-Interim (2002-2003), US Postal & Discovery Channel (2004-2007), Quick.Step (2008-2010), Vacansoleil-DCM (2011-2012), Radioshack-Leopard & Trek (2013-2016), Veranda's Willems-Crelan (2017-2018) en Corendon-Circus (2019). (TVB)