"Woensdag was het een saaie dag op Franse wegen. In het begin ging het vooral naar beneden. Daarna moest ik door Grenoble. Ik denk dat ik aan alle rode lichten ben gepasseerd. Het was voortdurend 100 meter fietsen en daarna stoppen. Ik had een gemiddelde van 33.5 kilometer per uur voor ik de stad inreed. Toen ik naar buiten ging, was het plots 31. Zeer frustrerend."
...

"Woensdag was het een saaie dag op Franse wegen. In het begin ging het vooral naar beneden. Daarna moest ik door Grenoble. Ik denk dat ik aan alle rode lichten ben gepasseerd. Het was voortdurend 100 meter fietsen en daarna stoppen. Ik had een gemiddelde van 33.5 kilometer per uur voor ik de stad inreed. Toen ik naar buiten ging, was het plots 31. Zeer frustrerend.""Nadien volgden er kaarsrechte wegen met wind op kop. Ik moest voortdurend kracht zetten om tempo te blijven maken. Vanaf halfweg begon het parcours ook opnieuw meer glooiend te worden. Ook de hitte maakte de rit er niet gemakkelijker op.""Dinsdag kreeg ik opnieuw serieus last van mijn knie. Inge bracht er 's avonds wat voltaren patches aan om de pijn zo te stillen. Tijdens de rit hield mijn knie zo'n 100 kilometer stand, maar erna kreeg ik weer last. Het wordt vandaag donderdag opnieuw afzien. Woensdagavond begon ik dan ook met pijnstillers. Ik ben ertegen, maar nood breekt de wet. Jammer dat die knie het goede gevoel wat verpest. Zo kan je niet ontspannen fietsen.""Woensdagmorgen kon ik voor mijn vertrek nog een espresso drinken bovenop Alpe d'Huez. Ook probeerde ik nog wat te genieten van het uitzicht. Het uitzicht in de Alpen is fantastisch. Ik ben ondanks de knieproblemen blij dat er opnieuw een rit voorbij is. Inge en Aiko hebben na de etappe nog wat kunnen genieten in het zwembad van ons hotel. Donderdag trekken we naar Dijon voor een rit van 235 kilometer. De wind belooft opnieuw op kop te staan dus het wordt een lange dag."