En ondanks die adelbrieven is de 32-jarige Ingelmunsterse toch nerveus voor de competitiestart. "Mardavo is een nieuwe ploeg en ik zal ook voor het eerst in deze reeks actief zijn. En ik heb mijn basisploeg dan wel in mijn hoofd, toch kon ik in de voorbereiding geen enkele keer in die formatie spelen. Om die reden allicht behaalden we in de oe...

En ondanks die adelbrieven is de 32-jarige Ingelmunsterse toch nerveus voor de competitiestart. "Mardavo is een nieuwe ploeg en ik zal ook voor het eerst in deze reeks actief zijn. En ik heb mijn basisploeg dan wel in mijn hoofd, toch kon ik in de voorbereiding geen enkele keer in die formatie spelen. Om die reden allicht behaalden we in de oefentornooien wisselvallige resultaten."Barbara Devos kent het klappen van de zweep. Ze heeft zelf jarenlang gevolleybald - 16 jaar - bij Divo Ingelmunster, maar moest dan door knieproblemen ze stoppen. Toen de volleybalmicrobe enkele maanden later weer begon te kriebelen, werd ze trainster. De voorbije twee seizoenen loodste ze het tweede team van Divo van vierde naar tweede provinciale. "Maar ik vond dat ik daar met dat team geen toekomst meer had", verrast ze. "Ik had die meisjes twee jaar onder mijn hoede gehad en zag een derde seizoen niet meer zitten. Ik wou eigenlijk een sabbatjaar inlassen, maar toen het bestuur van Marke aanklopte, heb ik de uitdaging toch aanvaard.""Bij Marke kom ik trouwens in een ambitieus team terecht", vervolgt ze. "Na de degradatie is het de bedoeling om dit seizoen een rol van betekenis te spelen en indien mogelijk te promoveren. Het zou leuk zijn om dat via de titel te realiseren, want daar slaagde ik ondanks de twee promoties bij Divo nog niet in."Mardavo opent de competitie bij Wervik Geluwe. "Ik ken dat team niet, maar dat hoeft ook niet. Ik kijk toch nooit naar een andere ploeg, maar ga altijd van de eigen sterkte uit. Je kunt het wedstrijdrelaas toch nooit voorspellen, dus steek ik geen energie in het scouten van de tegenstander", besluit Barbara Devos. (CDW)