Stijn D'Hulst (net 29) kwam als beloftevol spelverdeler in 2010 als doublure voor Frank Depestele bij Knack. Hij bleef er zeven seizoenen, groeide uit tot een topper en won daarin vijf titels en vier bekers. Vooral die vijfde in 2017 droeg de stempel D'Hulst. Hij verdween evenwel langs een achterpoortje zonder contractverlenging uit Roeselare. "Dat kwam toen zuur over, maar ik heb er nooit veel heibel om willen maken. En uiteindelijk werd het de start van een internationaal volleybalavontuur dat ik nooit kon dromen."

Wereldkampioen

Drie seizoenen later maakt Stijn D'Hulst zijn rentree bij Knack langs de grote poort. Hij haalde de titel van Italiaans kampioen en was bekerwinnaar, maar won ook de European Champions League en mocht de titel van wereldkampioen op zijn palmares schrijven. "Waaruit maar blijkt dat je ook wat geluk moet hebben in je sportloopbaan. Ik kon voor het seizoen 2017-2018 bij het Duitse Düren terecht, speelde er een sterk seizoen en werkte met de Red Dragons een sterke campagne af met de nationale ploeg. Daardoor kwam ik in het vizier van de Italiaanse topper Civitanova en kon er als stand-in voor de Braziliaan Bruno De Rezende een contract voor twee seizoenen tekenen. Ik beleefde er twee heel leerrijke seizoenen die mij niet alleen als speler verrijkten maar ook als persoon meer volwassen maakten."

Eind december vorig jaar maakte D'Hulst als speler een eerste keer zijn rentree op Schiervelde als de Red Dragons er een oefenwedstrijd speelden tegen Egypte tijdens het internationaal tornooi.

"Toen polste Dirk Specenier mij een eerste keer naar een mogelijke terugkeer", herinnert Stijn zich nog. "Er zat ook een verlenging in bij Civitanova en er was Poolse interesse. Ik wou evenwel weer eerste spelverdeler worden. Het werden lange onderhandelingen met Knack, want er moet nogal afgewogen worden. Bij Roeselare heb ik wel de zekerheid van een sterke professionele structuur, Knack wordt ook Europees sterk gewaardeerd. Maar ook de coronacrisis speelde mee in de uiteindelijke beslissing, want ik werd er in Italië een maand lang mee geconfronteerd en het blijven onvoorspelbare tijden. Weer tussen familie en vrienden vertoeven is ook belangrijk, al stond ik nog open voor een buitenlands avontuur. Uiteindelijk viel het dubbeltje aan de Knack-kant en ik voel er mij heel gelukkig bij." We denken dat dit ook voor de supporters zal gelden. (RBD)

Stijn D'Hulst (net 29) kwam als beloftevol spelverdeler in 2010 als doublure voor Frank Depestele bij Knack. Hij bleef er zeven seizoenen, groeide uit tot een topper en won daarin vijf titels en vier bekers. Vooral die vijfde in 2017 droeg de stempel D'Hulst. Hij verdween evenwel langs een achterpoortje zonder contractverlenging uit Roeselare. "Dat kwam toen zuur over, maar ik heb er nooit veel heibel om willen maken. En uiteindelijk werd het de start van een internationaal volleybalavontuur dat ik nooit kon dromen."Drie seizoenen later maakt Stijn D'Hulst zijn rentree bij Knack langs de grote poort. Hij haalde de titel van Italiaans kampioen en was bekerwinnaar, maar won ook de European Champions League en mocht de titel van wereldkampioen op zijn palmares schrijven. "Waaruit maar blijkt dat je ook wat geluk moet hebben in je sportloopbaan. Ik kon voor het seizoen 2017-2018 bij het Duitse Düren terecht, speelde er een sterk seizoen en werkte met de Red Dragons een sterke campagne af met de nationale ploeg. Daardoor kwam ik in het vizier van de Italiaanse topper Civitanova en kon er als stand-in voor de Braziliaan Bruno De Rezende een contract voor twee seizoenen tekenen. Ik beleefde er twee heel leerrijke seizoenen die mij niet alleen als speler verrijkten maar ook als persoon meer volwassen maakten."Eind december vorig jaar maakte D'Hulst als speler een eerste keer zijn rentree op Schiervelde als de Red Dragons er een oefenwedstrijd speelden tegen Egypte tijdens het internationaal tornooi. "Toen polste Dirk Specenier mij een eerste keer naar een mogelijke terugkeer", herinnert Stijn zich nog. "Er zat ook een verlenging in bij Civitanova en er was Poolse interesse. Ik wou evenwel weer eerste spelverdeler worden. Het werden lange onderhandelingen met Knack, want er moet nogal afgewogen worden. Bij Roeselare heb ik wel de zekerheid van een sterke professionele structuur, Knack wordt ook Europees sterk gewaardeerd. Maar ook de coronacrisis speelde mee in de uiteindelijke beslissing, want ik werd er in Italië een maand lang mee geconfronteerd en het blijven onvoorspelbare tijden. Weer tussen familie en vrienden vertoeven is ook belangrijk, al stond ik nog open voor een buitenlands avontuur. Uiteindelijk viel het dubbeltje aan de Knack-kant en ik voel er mij heel gelukkig bij." We denken dat dit ook voor de supporters zal gelden. (RBD)