Bij Knack hernam spelverdeler Walsh na zijn revalidatie, hij werd bediend door de receptie/hoekspelers Verhanneman en Fragkos met Deroey als libero, in het centrum stonden Coolman en Vandoorn waar Tuerlinckx de opposiet was.

Bij Menen gaf coach Depestele tegen zijn oud-ploeg het vertrouwen aan spelverdeler Brems, hij rekende op de zuivere stops van Ver Eecke, Rotty en libero Ekstrand die voor het verdedigend werk dan de plaats ruimte voor Bille, Colson en Sinnesael waren de centrumspelers van dienst, De Vries was hoofdaanvaller.

Knack opende furieus, vond de receptiemannen bij Menen in gebreke en Verhanneman mokerde de 5-1 vanuit de verdedigingszone op het bord. Menen dichtte via Ver Eecke wel nog eerst naar 6-4 en later naar 8-6 maar dan moesten de bezoekers definitief afhaken. Van 10-7 ging het in één rotatie naar 20-7 waarbij Walsh verdeeld zijn aanvallers solliciteerde en zowel Tuerlinckx als Verhanneman en Vandoorn dankbaar gebruik maakten om Menen, dat bleef steken in de offensieve bedoelingen maar blokkend gecounterd werd, in de vernieling te spelen. Verhanneman sloeg bij 23-13 de setbal op het bord, Colson snoepte de eerste af maar Tuerlinckx verzilverde de tweede setbal naar 25-14.

De eerste herneming leek aanvankelijk dezelfde kant op te gaan want Knack kwam 4-1 en 7-4 voor als Depestele met Schoutteten zijn andere spelverdeler in de ploeg bracht. Dat rendeerde uiteindelijk en Ver Eecke kon Menen bij 7-8 een eerste keer op voorsprong slaan. Het leidde een betere periode in voor de grensploeg die tot 13-13 gelijke tred kon houden met Knack, ondermeer omdat er ook blokkend gescoord werd. Tot Verhanneman en Van Doorn blokkend, de Canadese middenman liep liet over heel de partij zes bloks noteren, Knack weer een bonus gaven die via een ace van Fragkos naar 17-13 uitgediept werd. Bij 20-14 kreeg Verhanneman, die Debeule blokte en zijn blok uitgegeven zag volgens de video challenge ongelijk, en 20-15. De fase erop mokerde Verhanneman out en claimde dat de bal in was maar kreeg nog eens ongelijk via de vido challenge wat Menen naar 20-16 deed dichten. Meer zat er evenwel niet meer in voor Menen dat zowel Colson als De Vries blokkend gecounterd zag en Tuerlinckx 25-18 afrondde.

Wedstrijd gespeeld denk je dan. Maar Depestele posteerde den vierd beurt Colson als hoofdaanvaller voor De Vries wat De Beul in het midden bracht met Sinnesael. Knack kwam wel nog 3-1 voor maar dan nam Menen via Colson die niet af te stoppen was de leiding, Sinnesael counterde Tuerlinckx blokkend en de foutenlast groeide bij Knack dat 4-7 en 6-11 achter kwam. Knack kwam niet meer dichter dan twee punten bij 15-17. Even paniek bij Menen als Colson zich bij 17-22 in het aangezicht blesseerde als hij onder het net door nog een bal wilde recupereren maar erg was het niet. Menen kon op Roeselaarse fouten, een outaanval van Fragkos en op setbal een foute service van dezelfde Griek, met 18-25 in de wedstrijd blijven.

Maar dan was het over voor de bezoekers. De vierde beurt blokte Coolman en sloegen zowel Verhanneman als Tuerlinckx drie keer op rij Knack naar 8-2. Knack loste zijn greep niet meer, verdedigde alles uit, Menen lukte maar vier aanvallende punten meer die vierde beurt, en Roeselare trok door naar 19-6. In een dubbele wissel Depovere voor Tuerlinckx en Norman voor Walsh, maakte de Amerikaan zijn officieel debuut voor Knack. Hij scoorde maar liep in een verdedigende fase ook tegen een toetsfout aan. Al was de wedstrijd al lang gespeeld met een 25-10 als orgelpunt.

(RBED)