Ex-volleybalster Katrien De Decker: “Misschien ben ik wel wat te vroeg geboren”

Fons Roets
Fons Roets Medewerker KW

Al meer dan veertig jaar is Fons Roets (FRO) schrijvend actief in de regionale sportwereld. Als sportliefhebber pur sang leerde hij honderden mensen en hun verhaal kennen. Iedere week duikt hij in de archiefdoos vol herinneringen en anekdotes.

Katrien De Decker werd geboren op 6 december 1975 in Moederhuis Monica in Oostende. Ze groeide op in de Zwaluwenstraat en verhuisde met haar ouders Gerda Welvaert en Thierry De Decker naar Bredene toen ze tien was.

De lagere school volgde ze in GO! Vogelzang, het middelbaar in het GO! Athena Campus Centrum Oostende. Daarna verbleef ze van 1993 tot 1997 in de Amerikaanse staat Minnesota, waar ze met een studiebeurs hogere studies bewegingswetenschappen volgde, in combinatie met een professionele volleybalopleiding aan de universiteit. Daarna studeerde Katrien twee jaar sportmanagement en sportfunctionaris, plus twee jaar lerarenopleiding aan de VUB Brussel.

Licentiate LO

Vanaf 2003 kon ze als licentiate lichamelijke opvoeding aan de slag in het GO! Atlas Atheneum in Gistel. Sinds vorig schooljaar is ze overgeschakeld naar GO! EDU-Foot Olympus in Oostende, waar ze verantwoordelijk is voor EDU-Volley in de tweede en derde graad.

Ze heeft een broer, Dick, die vijf jaar jonger is en wiskunde geeft aan GO! Athena Campus Centrum Oostende.

Katrien leerde haar partner, architect en politicus Kurt Claeys, kennen in 1996. Ze wonen samen sinds 1998, eerst in de Edward Cuypersstraat en de Leffingestraat, sinds 2013 op de Gistelsesteenweg. Kurt (1m99) speelde volley bij Hermes Heren. Hun zoon Ryan (1m65) is tien en speelt bij Basket@Sea U12.

Van basket naar volley

Katrien begon haar sportieve carrière in het derde leerjaar met basketbal, bij OBBC, bij wijlen Billy Vanhille. In het vijfde leerjaar stapte ze over naar volleybal Bredene.

“Na onze verhuis naar Bredene was het moeilijk om te blijven basketten in Oostende, en daarom koos ik voor volleybal, bij de miniemen, vier tegen vier, met Nadine Crucke, de vrouw van volleybalspeler Eddy Vandemoortele. Bij de kadetten kreeg ik training van Marc Grootaerdt, en bij de scholieren van trainer Roger Boterberghe was ik al groot en rijp genoeg om mee te trainen en te spelen in tweede divisie, met trainer Jean Ghyselen, en Angeline Cobbaert als topspeelster. Ik was amper veertien en kreeg speelkansen bij de reserven, later in het seizoen ook in de eerste ploeg – ik zat toen pas in het vierde middelbaar.”

Trainer Eric Gerets was bevriend met Anja Duyck, de ploegmaat van Katrien, met wie ze drie keer kampioen van België beachvolley werd. Eric kwam in augustus 1998 kijken naar het Internationaal Beachtornooi in Oostende. (foto's FRO)
Trainer Eric Gerets was bevriend met Anja Duyck, de ploegmaat van Katrien, met wie ze drie keer kampioen van België beachvolley werd. Eric kwam in augustus 1998 kijken naar het Internationaal Beachtornooi in Oostende. (foto’s FRO) © Picasa

“Toen ik in het vijfde zat, is mijn papa trainer geworden in Bredene en zijn we gepromoveerd naar eerste divisie. Ik speelde mij in de kijker en toen ik zestien was werd ik lid van Logeen Gent, in ereklasse. Ik ging drie keer per week met de trein naar de training. In het weekend reed ik met mijn ouders mee naar Gent, voor de matchen. Volley was mijn passie en zo kwam het idee om de studies te combineren met mijn sport. Dat kon in Amerika, waar het er veel professioneler aan toeging en waar ik in vier jaar mijn diploma kon halen.”

17 en naar Minnesota

“Ik koos voor de University Minnesota, waar ik een hoog aangeschreven diploma kon behalen. Ik was zeventien en moest alleen op het vliegtuig naar Amerika. ‘s Morgens kregen we les, na de middag drie uur training, en matchen speelden we in het weekend. Het seizoen was kort, tot december, dan twee maanden kracht- en conditietraining, en vanaf maart weer wedstrjden. Elke match speelden wij in een uitverkocht stadion van 7 à 8000 toeschouwers. Wij maakten verplaatsingen met het vliegtuig, hadden vier trainers, een aparte krachtcoach en academische begeleiding.”

Op school probeer ik mijn ervaring en gedrevenheid door te geven

“Ik had het voordeel dat ik al een pak ervaring had opgedaan. Ik mocht altijd spelen tussen de onervaren medestudenten, en voor mij verliepen die vier jaar als in een droom. Het is financieel wel niet evident, want de studies daar kosten veel geld. Je hebt meestal een studiebeurs nodig. Toch zie ik dat dat nu meer gebeurt dan in mijn schooltijd. Zo zijn er twee van mijn studenten die nu in de VS zitten, één zelfs voor American football!”

Uitleven

“Tijdens de vakanties kwam ik terug naar België en vanaf juni kon ik me uitleven met beachvolley. Ik werd viermaal Belgisch kampioen met Eva Rogiers, won één keer de Beker van België en was tweemaal ‘Queen of the Beach’. Je specialiseren in het beachvolleybal was in die tijd niet mogelijk. Wij moesten alles zelf bekostigen. Ik heb twee jaar met Anja Duyck op de internationale tour gespeeld en met het prijzengeld van het Belgische circuit moesten wij onze reizen betalen. Beachvolleybal op Europees of wereldniveau was niet te combineren met onze job en het zaalvolleybal. Toch ben ik tot 2007 actief gebleven in het circuit. Misschien ben ik te vroeg geboren: nu zijn er wel mogelijkheden om het hele jaar door beachtornooien te spelen, in indoorhallen.”

Weer studeren

In 1997 keerde Katrien terug uit Minnesota, een jaar later woonde ze al samen met Kurt.

“In mijn laatste jaar Amerika was ik aangesloten bij Tongeren en heb ik de bekerfinale gespeeld tegen Herentals. Na mijn ‘American dream’ heb ik de studies sportmanagement aangevat in Brussel en haalde trainer Koen Hoeybrechts me naar Herentals, een ploeg in ereklasse. Daar speelde ik van 97 tot 99, met de nationale titel en de Europese Final Four in Napels. Ik speelde ook in de nationale ploeg en in Polen wonnen we de Spring Cup.”

“Daarna volgden twee seizoenen VDK Gent, met play-offs en Europese wedstrijden, maar geen titels. Mijn transfer naar Charleroi in 2001 kwam er via trainer Sacha Koelbergh, en ook omdat ik overdag mijn lerarenopleiding kon volgen in Brussel en bij ploegmaat Anja Duyck kon logeren. In juni 2003 was ik afgestudeerd en in september mocht ik starten als lerares LO in GO! Atlas Gistel. En ik kon weer aan de slag bij VDK Gent: vier keer trainen was goed te combineren met lesgeven.”

“In 2007 kwam ik voor vier seizoenen naar Hermes Oostende, één jaar met de titel in eerste nationale, twee jaar ereklasse in de Mister V, met trainer Johan Lozie. Toen Serbruyns trainer werd, zijn we met de helft van de ploeg opgestapt. Zijn visie klikte totaal niet met de onze, en in november ben ik de andere meisjes gevolgd naar De Haan. Daar heb ik het seizoen uitgespeeld. In mei was ik zwanger en dan ben ik gestopt. Dat was het!”

Golfen

“Na de geboorte van Ryan heb ik aanbiedingen gekregen om trainer te worden, maar ik miste de energie om opnieuw met alles te beginnen. Op school probeer ik mijn gedrevenheid en ervaring door te geven in de lessen en uren volleytraining in EDU-volley. Samen met Kurt heb ik tijdens de pandemie het golfen herontdekt. Ik speel nu ook wedstrijden in Koksijde. Ook Ryan slaat al een balletje. Zo blijven we samen sportief actief.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.