"Bij Zedelgem deelden we lief en leed op het middenveld en ook naast het veld", zegt Kris Brackx. "We noemden hem 'Crabby', omdat hij een bijter was op het veld. Hij bleef negentig minuten lang gaten dichtlopen en werken voor de ploeg. Je moest Wim altijd twee keer passeren. Hij was de ideale nummer zes. Ik speelde voor hem en profiteerde van zijn slopingsw...

"Bij Zedelgem deelden we lief en leed op het middenveld en ook naast het veld", zegt Kris Brackx. "We noemden hem 'Crabby', omdat hij een bijter was op het veld. Hij bleef negentig minuten lang gaten dichtlopen en werken voor de ploeg. Je moest Wim altijd twee keer passeren. Hij was de ideale nummer zes. Ik speelde voor hem en profiteerde van zijn slopingswerk. Ook nadat we weg waren uit Zedelgem bleven we in contact. De jaarlijkse reünie met de ploegmaten hebben we zelden gemist en we spraken regelmatig af voor een familiale bijeenkomst of een barbecue. We hebben elk een zoon die Niels heet."Wim Crabeels nam vorig seizoen over als trainer van KSK Snaaskerke en dat was een zegen voor de twee vrienden. "Sinds eind 2016 hebben we wekelijks meer contact om gegevens over de tegenstanders uit te wisselen", vervolgt Kris. "Hij vertelt me alles over onze komende tegenstander met uitzondering van deze week natuurlijk. Als we verliezen, zal ik de eerste zijn om Crabby te feliciteren. Als wij winnen, zal het aan de overkant even beeld zonder klank zijn, maar dat zal niet lang duren, want Crabby is jarig en dat zal hoe dan ook gevierd worden.""Kris mocht aanvallen, ik moest altijd achter zijn gat lopen om de gaten te dichten. Het klikte goed. We zongen samen na een zege, sakkerden na een nederlaag en zijn vrienden voor het leven. Het waren mooie tijden en we hebben er een mooie vriendschap aan overgehouden. Zondag staan we voor de verandering eens tegenover elkaar. De Haan wil winnen voor de promotie. Wij moeten winnen voor het behoud. Sorry voor Braxy, maar ik wil mijn 49ste verjaardag vieren met drie punten." (FRO)