Met in totaal een handvol titels, waaronder een opvallende en eerder onverwachte voor de IP17, het team waarvan de ervaren Frederiek Logghe voor het eerst trainer was. Niet alleen de IP17 van KM Torhout is kampioen geworden. Aan het eind van het seizoen pakten er nog drie jeugdploegen van de club de titel. De IP15 en de IP16 deden dat net als de IP17 aan het eind van het tweede deel van de competitie. De GU21 behaalde de titel na een volledig competitiejaar. Vóór Nieuwjaar was de IP15 ook al de beste in het eerste deel van het seizoen, wat de IP19 toen eveneens voor mekaar bracht
...

Met in totaal een handvol titels, waaronder een opvallende en eerder onverwachte voor de IP17, het team waarvan de ervaren Frederiek Logghe voor het eerst trainer was. Niet alleen de IP17 van KM Torhout is kampioen geworden. Aan het eind van het seizoen pakten er nog drie jeugdploegen van de club de titel. De IP15 en de IP16 deden dat net als de IP17 aan het eind van het tweede deel van de competitie. De GU21 behaalde de titel na een volledig competitiejaar. Vóór Nieuwjaar was de IP15 ook al de beste in het eerste deel van het seizoen, wat de IP19 toen eveneens voor mekaar brachtHet zag er in de eerste helft van het seizoen nochtans niet naar uit dat de IP17 de titel zou pakken."We zijn gestart met een kern van negentien spelers en eindigden in de heenronde maar vierde in een op papier gemakkelijkere reeks", doet Frederiek het verhaal. "We hadden nochtans een puike voorbereiding achter de rug en de eerste wedstrijden waren prima verlopen. Rond Nieuwjaar hebben er drie spelers het team verlaten, waardoor de kern kleiner werd, maar dat bleek achteraf geen nadeel te zijn. Er werd scherper getraind en er kwamen meer automatismen in de ploeg. Dat zou aan het eind van de rit tot de titel leiden. Die is er op de eerste plaats gekomen dankzij de hechte groep. En uiteraard dankzij het aanwezige talent. We behaalden onze puike resultaten door collectieve prestaties neer te zetten en daar ben ik super blij om. Als trainer vind ik een titel het mooist als hij het resultaat is van de inzet van een hecht team.""Nochtans waren we in de terugronde niet goed gestart, want we behaalden maar 2 op 9 punten. Maar daarna vielen mijn spelers niet meer in te tomen, met een onverhoopte 30 op 33 tot gevolg. We konden de titel vieren op bezoek bij rechtstreekse concurrent Olsa Brakel. Al was het nagelbijten, want de 0-1 viel pas vijf minuten in de blessuretijd. De ontlading was natuurlijk enorm."Van de zestien spelers van het succesrijke IP17-team stapt iedereen straks over naar de U19 van KM. "Daar kunnen ze een selectie voor de beloften proberen te versieren", vervolgt Frederiek. "Het is hen gegund. Het voorbije seizoen was mijn zeventiende als trainer, maar wel mijn allereerste bij KM Torhout. Eerder was ik al jeugdtrainer bij Jabbeke, Cercle Brugge, Eernegem en Zwevezele. Een betere start bij de Torhoutse club kon ik mij niet voorstellen: die titel doet enorm veel deugd. Ik ben terechtgekomen in een familiale voetbalvereniging met een uitstekende structuur, de beste waarin ik ooit heb mogen werken. Dat is in niet te onderschatten mate te danken aan jeugdmanager Kris Defreyne, die dag en nacht voor de jeugdwerking van KM in de weer is. Volgend seizoen krijgen we dankzij de stad een tweede kunstgrasveld en binnen de club is de medische begeleiding top. Elke maandagavond kunnen de spelers op consultatie bij een kinesist en op donderdag is er een revalidatietrainster present. Ook een grote troef is de nauwe samenwerking tussen de trainers. Volgend jaar word ik trainer van de IP16. Ik mag er opnieuw met een talentvolle groep werken, wat me plezier doet."