Jules Tanghe zal wellicht nooit de sporen van zijn vader kunnen drukken. "Daarvoor zal ik nog veel boterhammen moeten eten", kijkt de 18-jarige Lauwenaar met respect naar het voetbalparcours dat zijn pa aflegde. "Terwijl mijn vader als een échte nummer tien meer aanvallend ingesteld was, zijn mijn kwaliteiten als een nummer zes meer verdedigend. Het voetbal werd me met de paplepel ingegeven. Hoe kon het ook anders met opa Willy (Dooms, red.), die nauw verbonden is met White Star en een van de architecten was van het kleine Anderlecht, en mijn pa, die zijn hoogtepunten beleefde in de Nederlandse Eredivisie. Voetbal was en is bij ons nog steeds de voertaal."
...