"Ik denk niet dat ik in mijn trainerscarrière al zoveel kegeltjes vooraf heb gezet." (lacht) Frederik Avet (53) is een van de trainers van de U12 van KSV Diksmuide. Zijn ploegje mag vanavond als eerste weer het trainingsveld op. Een proeftraining, zoals dat dan heet. Om te kijken of de maatregelen van Voetbal Vlaanderen qua afstand houden en hygiëne haalbaar zijn. "Als het bij ons goed loopt, kan de club nadenken om ook andere leeftijden nog minstens twee keer te laten trainen", zegt Frederik. "Zenuwachtig ben ik niet. Maar ik sta wel te trappelen. Het is tenslotte al negen weken geleden dat ik de gastjes nog eens zag."
...

"Ik denk niet dat ik in mijn trainerscarrière al zoveel kegeltjes vooraf heb gezet." (lacht) Frederik Avet (53) is een van de trainers van de U12 van KSV Diksmuide. Zijn ploegje mag vanavond als eerste weer het trainingsveld op. Een proeftraining, zoals dat dan heet. Om te kijken of de maatregelen van Voetbal Vlaanderen qua afstand houden en hygiëne haalbaar zijn. "Als het bij ons goed loopt, kan de club nadenken om ook andere leeftijden nog minstens twee keer te laten trainen", zegt Frederik. "Zenuwachtig ben ik niet. Maar ik sta wel te trappelen. Het is tenslotte al negen weken geleden dat ik de gastjes nog eens zag.""De persconferentie van de Nationale Veiligheidsraad was nog niet helemaal afgelopen, of ik kreeg al telefoon van Frederik", glimlacht Dries Watthy. Hij is coördinator voor de middenbouw bij KSV Diksmuide en ontfermt zich mee over alle spelertjes van de U10 tot en met de U13. "Ejt gezien?, vroeg hij, we mogen weer trainen. Dat telefoontje toont aan hoe graag hij dit doet, hoeveel het voetbal en zijn ploegje voor hem betekenen. We hebben nog overlegd met het jeugdbestuur, maar eigenlijk was voor mij toen al duidelijk: als we heropstarten, is de U12 de ploeg die als eerste mag proberen." Makkelijk is het niet, zo'n training voorbereiden waarbij je een resem extra regels moet volgen. Dat beseffen Frederik en zijn collega-trainer Lars Zoete (23). "Maar wat moet, dat moet. Ik vind de regels allemaal heel logisch", knikt Lars. "Uiteindelijk zijn we hier vandaag niet écht voor het voetbaltechnische of het fysieke. We zijn hier zodat de jongens en meisjes zich kunnen amuseren en doen wat ze het liefste doen, samen met hun voetbalvrienden. Iedereen is aanwezig, dat zegt wel wat."Veel meer dan het sportieve, primeert het sociale vandaag. De trainers hebben hun spelers gemist, de spelers hun trainers. En vooral elkaar. Clementine Reynebeau (12) zit al maanden te wachten op dit moment. "We mogen al superlang niet komen voetballen. Natuurlijk steekt dat", zegt ze. "Ik probeerde thuis wel bezig te blijven, een beetje sjotten, soms gaan lopen. Maar het is niet hetzelfde. Ik mis de vrienden van de club. En eens goed naar het doel trappen en de keeper kloppen. Dat mis ik ook." (lacht)Om een mogelijke verspreiding van het beruchte coronavirus tegen te gaan, laat de club niets aan het toeval over. "We zijn streng, dat moet", zegt Koen De Hantsetters van de sportieve jeugdcel terwijl hij de tafel met ontsmettingsspray tot aan de ingang brengt. "Ouders mogen er vandaag niet in, terwijl zij in normale omstandigheden vaak samen in de kantine de training volgen. Aan de poort wordt ook van iedere speler de temperatuur gemeten. Is die hoger dan 37,5 graden, dan moet je weer naar huis. We kunnen geen enkel risico nemen." Alle spelers moeten ook hun eigen bal meebrengen en voor de training start wordt die grondig ontsmet. "De lijst met richtlijnen van Voetbal Vlaanderen is vrij uitgebreid, maar daar hebben we geen probleem mee. Trouwens, ik vrees dat we in juli of augustus nog altijd niet 'gewoon' zullen kunnen opstarten. Uit alles wat we vandaag zien, kunnen we lessen trekken naar de toekomst toe."Eens op het veld primeert de bal. Maar ook de anderhalve meter is nooit ver weg. Is het niet trainer Frederik dan wel zijn zoon Lukas (12) die zijn ploegmaats wijst op het belang van afstand houden. "Het is wel leuk om training te krijgen van je vader", zegt hij. "Je voelt misschien nog beter aan wat je goed of minder goed deed op het veld. We verlangden allebei heel erg om weer te kunnen voetballen. En ik ben zeker dat mijn broer Lander, die bij de U15 speelt, jaloers op me is. Hopelijk gaat alles goed. Dan kan hij snel ook nog eens trainen."Het loopt goed, knikt coördinator Dries. De maatregelen kunnen goed worden opgevolgd, de kans is vrij groot dat alle spelertjes vanaf U10 en ouder dit seizoen nog zeker eens het kunstgras van de jeugdacademie kunnen voelen. "Wat wel opvalt: je ziet zo wie er de voorbije weken bezig is gebleven met de bal, en wie niet. En ze zijn kalm. Ontzettend kalm. Misschien heeft dat te maken met het feit dat ze zich niet hoeven opladen voor de wedstrijd van zaterdag. Maar toch. Op een 'normale' training zitten de spelers onderling veel meer achter elkaars veren."Ook Frederik, Lars en Koen zijn tevreden met wat ze vanavond zagen en deden. "Het is wennen en je bent beperkt, maar dat weerhoudt je er niet van om een leuke training in elkaar te steken", zegt Frederik. "Ze zijn samen, ze hebben plezier, ze zijn buiten en ze zijn bezig. Dat is het allemaal waard. Als we ze een anderhalf uur van Fortnite kunnen weghouden, is dat al een overwinning." (lacht)