Het is acht graden buiten en de wind guurt door het Guldensporenstadion. Geen probleem voor Terem Moffi. De jongste aanwinst van de Veekaa sloft op zijn slippers en in T-shirtje naar me toe. Eén meter 88 centimeter meet ie, en zijn armen zijn breder dan mijn dijen. Een imposante verschijning. Hij lacht zijn tanden bloot en steekt zijn stevige hand uit: 'How you doing, man?' De toon is gezet.
...

Het is acht graden buiten en de wind guurt door het Guldensporenstadion. Geen probleem voor Terem Moffi. De jongste aanwinst van de Veekaa sloft op zijn slippers en in T-shirtje naar me toe. Eén meter 88 centimeter meet ie, en zijn armen zijn breder dan mijn dijen. Een imposante verschijning. Hij lacht zijn tanden bloot en steekt zijn stevige hand uit: 'How you doing, man?' De toon is gezet. Terem Moffi, 20 jaar en afkomstig uit Nigeria, kwam eind vorige week over van FK Riteriai. 'FK Wat?', hoor ik u denken. Ik geef toe, ik heb het ook moeten opzoeken. Futbolo Klubas Riteriai is een team dat amper 15 jaar geleden als FK Trakai werd opgericht en sinds 2014 uitkomt in de A Lyga, de Litouwse eerste klasse. Vorig seizoen eindigde Riteriai op de derde plek in het klassement, wat hen een ticket voor Europees voetbal opleverde. Helaas sneuvelden de Litouwers in de eerste kwalificatieronde tegen KÍ Klaksvík uit de Faeröer. Tot daar een introductie in het Litouwse voetbal. Terem Moffi was topschutter van FK Riteriai: 20 keer trof hij raak en dat in slechts 28 wedstrijden. Het is dankzij die karrenvracht aan doelpunten dat de jonge spits op de radar van KV Kortrijk terecht kwam. "Ik moet toegeven, toen ik hoorde dat een Belgische ploeg me wilde, was ik verrast", glimlacht Terem. "De Litouwse competitie is nu niet meteen de meest opvallende of gemediatiseerde ter wereld. Het voelt crazy, maar tegelijk bewijst het dat ik goed bezig bent. Dat men apprecieert wat ik doe. Ik moet gewoon op die ingeslagen verder weg.""Ik heb hard moeten werken om te staan waar ik vandaag sta. In Nigeria groeide ik dicht bij mijn familie op, samen met mijn drie broers. Mijn ouders deden alles voor me. Toen ik op mijn 17de naar Europa kwam, was ik jong. Ook mentaal. Dat was niet evident, absoluut niet. In Litouwen heeft het even geduurd voor ik mijn draai vond. Maar ik vond hem. En nu ben ik hier. Mooi toch?"Hij glimlacht. Hij zal het vaker doen tijdens ons gesprek. "Ik denk dat ik me hier wel snel thuis zal voelen. Iedereen in Kortrijk is zo gastvrij, zo open. De club, mijn teammaats, de coach ook. Toen ik hier een tijdje geleden aankwam om kennis te maken met de accommodatie, sprak ik kort met de trainer. Hij zei: 'Terem, kom naar Kortrijk, we love you.' Dat voelt echt goed. Ik voel me hier enorm welkom." Dat KVK met Ezekiel en Ajagun al twee Nigerianen in de kern heeft, maakte het voor de nieuwkomer naar eigen zeggen erg aangenaam. "Imoh en Aja introduceerden me bij de rest van de ploeg en stelden me meteen op mijn gemak. Ik kende hen vooraf niet persoonlijk, maar ik volgde hen wel. Het zijn tenslotte mijn landgenoten, dus ik volgde hen soms online. Ik volg het voetbal overal, ik leef voor voetbal. De Belgische competitie staat hoog aangeschreven, in mijn ogen komt kort na de vijf grote competities in Duitsland, Engeland, Spanje, Frankrijk en Italië al de Jupiler Pro League. Als ik zie hoe Victor Osimhen (ex-Charleroi, nu Lille, red.), Taiwo Awoniyi (ex-Moeskroen, nu Mainz, red.) en Emmanuel Bonaventure Dennis (Club Brugge, red.) hier presteerden, zie ik voorbeelden. Ik denk dan bij mezelf: 'Als zij het kunnen, dan ik ook. En misschien doe ik het zelfs beter'."Zijn looks doen denken aan die van Romelu Lukaku, zijn speelstijl ook. "Dat hoor ik wel vaker", lacht ie. "Uiteraard is dat een compliment. Hij is een grote speler, top class. Maar eigenlijk kijk ik meer op naar Robin Van Persie (ex-Arsenal, Manchester United en Feyenoord, red.) En Olivier Giroud, vroeger bij Arsenal, nu bij Chelsea. Hij is een van de meest ondergewaardeerde spitsen ter wereld, terwijl hij zoveel kan. Mijn voornaamste kwaliteiten? Mijn neus voor doelpunten, denk ik. En mijn snelheid. Maar misschien moet ik niet te veel prijsgeven. De verdedigers van de andere ploegen lezen mee hé." (lacht luid)Met na STVV achtereenvolgens Club Brugge thuis, Antwerp uit, Standard thuis en Antwerp thuis staat KV Kortrijk voor enkele bijzonder zware weken. Kan de Veekaa meteen beroep doen op de nieuwe aanwinst? "I was born ready, man. Ik ben klaar. Het wordt moeilijk, dat weten we, maar dat betekent niet dat het onmogelijk is. Het is en blijft voetbal, alles kan als je erin gelooft. De beker is ons doel. En daar wil ik me volledig voor geven. Doelpunten maken, wedstrijden winnen en de passie bij de fans brandende houden. Daarvoor ben ik hier."Hij lacht zijn tanden opnieuw bloot. "Ik heb veel zelfvertrouwen en daar is niets mis mee. Integendeel. Dat vertrouwen, die wil, dat is belangrijk voor een spits. Ik weet wat ik kan, maar ik weet ook weet welke stappen ik nog kan en moet zetten. Het verschil tussen de Belgische en de Litouwse competitie is zo groot (spreidt zijn armen anderhalve meter uit elkaar, red.), dat besef ik, maar ik wil stap per stap groeien. Mijn focus ligt nu volledig op KV Kortrijk. Uiteraard wil ik in mijn carrière zo hoog mogelijk spelen. En natuurlijk heb ik een droomclub, al hou ik die voorlopig nog liever voor mezelf. Ik wil nu vooral positief blijven, goed trainen en hopelijk snel goede wedstrijden spelen. Stelen met mijn ogen ook. Imoh bijvoorbeeld is maar zo groot (houdt zijn hand op anderhalve meter van de grond, red.), maar o zo sterk. Hoe hij op training een bal kan afschermen, dat is onvoorstelbaar. Ik heb nog veel te leren, maar ben bereid om dat te doen. De rest volgt dan wel. Sowieso."