Opvallend: doorheen heel zijn carrière speelde Jonckheere alleen nog maar voor West-Vlaamse clubs. "Ik moet me goed voelen. Ik heb die West-Vlaamse mentaliteit nodig. Aan de andere kant van België gaan voetballen, is niks voor mij."
...

Opvallend: doorheen heel zijn carrière speelde Jonckheere alleen nog maar voor West-Vlaamse clubs. "Ik moet me goed voelen. Ik heb die West-Vlaamse mentaliteit nodig. Aan de andere kant van België gaan voetballen, is niks voor mij.""Een samenloop van omstandigheden. Mijn contract liep af in Oostende. KVO kon geen nieuw voorstel doen in de loop van het jaar doordat de overname nog niet afgerond was. Kortrijk had in november al interesse getoond. Ze wilden me graag hebben. Ik was gecharmeerd. Sowieso vind ik Kortrijk een sympathieke club. Na de eerste gesprekken met algemeen manager Matthias Leterme en sportief manager Rik Foulon voelde ik mij op mijn gemak. Het is leuk dat je na tien jaar bij een club nog gewild bent. Rond januari was de deal beklonken.""Uiteraard tekent elke voetballer liever een overeenkomst voor drie of vier seizoenen. Maar ik begrijp het wel. Ik ben tenslotte al 30 jaar. Als ik het echt goed doe, zit er misschien een verlenging in.""Mijn vader was bij De Panne trainer van de beloften. Als klein mannetje ging ik mee gaan trainen, twee tot drie keer per week. Toen ik 7 jaar was, speelde ik bij de duiveltjes en kwam Club Brugge me weghalen. Tot de beloften bleef ik bij Club. Ik trainde een paar keer mee met de eerste ploeg. Rond mijn 18 jaar ben ik dan verhuisd naar Zulte Waregem. Daar zat ik een aantal keer op de bank, maar ik speelde geen seconde. In 2011 kwam Oostende aankloppen en ik vertrok naar tweede klasse.""We kroonden ons geheel onverwacht tot kampioen. In de prognoses voor dat seizoen stonden we niet in de top vijf. Toch speelden we met tien punten voorsprong los kampioen. Het was een heel speciaal jaar. We hadden een hele hechte groep, met dertien tot 14 volwaardige spelers. Heel beperkt dus. De omstandigheden en de infrastructuur waarin we werkten, waren niet top. Maar dat maakte het juist zo charmant en gezellig. Uiteraard hadden we met Fred Vanderbiest een coach die als geen ander de samenhorigheid kon uitspelen. We speelden niet het mooiste voetbal. Je kon moeilijk scoren tegen ons en wij maakten makkelijk goals op hoekschop. Vooraan hadden we ook ene Laurent Depoitre lopen, dat was niet onbelangrijk.""Toen ik aankwam bij KVO waren de middelen heel beperkt. We moesten ons kleden in een soort van barakken en ontbijten met een bordje op de schoot. Toen we promoveerden, was het heel snel duidelijk dat er een financiële injectie moest komen. We hadden niet aangekocht voor eerste klasse en startten met 3 op 24. Dan kwam Marc Coucke en hij was heel ambitieus. In een maand tijd kwamen Berrier, Lukaku en Canesin erbij. We eindigden negende en wonnen play-off 2. Coucke leeft voor zo'n momenten en bleef investeren. Yves Vanderhaeghe kwam als coach en we haalden twee keer play-off 1. Dat was uniek voor KV Oostende. Tot Coucke wegging. Onder hem werd er een beetje boven de stand geleefd. De contracten die toen waren gegeven, waren te zwaar.""Dat was een jammerlijk verhaal, vooral omdat het zover niet hoefde te komen. Zowel ik als de medische staf hebben een fout gemaakt. Ik heb er te lang mee gespeeld, tot het veel te laat was. De eerste operatie was niet goed gelukt. In Antwerpen ging ik bij dokter Declercq nog eens onder het mes. Nu heb ik er geen last meer van. Ik heb een dik jaar verloren.""In eerste klasse kende ik mijn twee beste jaren onder hem. We beleefden samen mooie momenten. Ik ken quasi heel de staf. Het zijn allemaal nuchtere mensen, ook ik sta zo in het leven. Ik sta voor de West-Vlaamse mentaliteit. Ik ben niet de sterkste en niet de snelste. Ik moet ergens compenseren. Ik wil er altijd alles aan doen om te winnen. Op training geef ik alles en ik verzorg me.""Ja. Het is een goeie groep. Er zijn hier geen spelers met streken. Het zijn rustige gasten, het maakt niet uit welke nationaliteit ze hebben. Ik kende Kristof D'Haene al. Ik speelde nog met hem samen bij de jeugd van Club Brugge. Met Hannes Van Der Bruggen had ik al af en toe gesproken." "We verloren met penalty's van Zulte Waregem. Dat blijft steken. Mocht ik de beker op mijn palmares kunnen schrijven, zal ik tevreden zijn met mijn carrière.""Ik blijf wonen in Adinkerke, op 500 meter van Plopsaland. Een klein uurtje met de auto. Ik reed ook al een jaar naar Waregem, dat was verder. Aan de andere kant van België voetballen in pakweg Eupen is niets voor mij. Dan voel ik me niet goed in mijn vel."