Tackle: “Hannes van der Bruggen veroverde meteen de supportersharten als een hardwerkende, slimme en loyale strijder”

Tegen Charleroi gebeurde wat iedereen Hannes van der Bruggen al vier jaar gunt: zijn eerste groen-zwarte doelpunt © KURT DESPLENTER BELGA
Roel Jacobus
Roel Jacobus journalist/muzikant

Altijd raak, vlijmscherp, maar fair. Zo tackelen onze huisanalisten Henk Vanhee (Club) en Roel Jacobus (Cercle) week na week de meest opvallende voetbalgebeurtenissen van het afgelopen weekend en werpen ze hun blik op hun volgende thuiswedstrijd. Stevig en zuiver op de bal, zoals een uitstekende tackle hoort te zijn.

Hard werk in de steenkoolmijnen

Na de misstap in IJsland en de fraaie rechtzetting op Union moest er tegen de twee ploegen uit Charleroi hard gewerkt worden, zoals vroeger in hun steenkoolmijnen. In de bekermatch bleek derdeklasser Olympic Charleroi allesbehalve een hapklaar brokje. Wie de moeite deed om aanwezig te zijn, zag aardige dribbelaars en vaardige verdedigers. Onze gewaarschuwde troepen stelden niet teleur: we kregen een overwinning met werkvoetbal, gedrenkt in eerlijk zweet.

Zulke overwinningen op karakter zijn nuttig, want goed voor het moreel. Die strijdlust zagen we opnieuw vanaf de eerste seconde tegen het grote Sporting Charleroi. Door een promotieactie maakten veel nieuwe gezichten kennis met het intense DNA van Cercle. We fronsten de wenkbrauwen bij een scheidsrechter met soms vreemde beslissingen en een tegenstander die probeerde van Cercle én zichzelf lam te leggen. Ondanks overwicht bewoog het scorebord pas rond het uur na alweer eens een verschilmakende invalbeurt van Kévin Denkey.

Eindelijk raak voor Hannes

Vijf minuten later gebeurde wat iedereen Hannes van der Bruggen al vier jaar gunt: zijn eerste groen-zwarte doelpunt. Sinds de voormalige landskampioen van KAA Gent in januari 2021 van Kortrijk naar ons overkwam, veroverde hij de supportersharten als een hardwerkende, slimme en loyale strijder. Maar ondanks niet-aflatende pogingen kon hij in 122 matchen geen enkele bal tegen de touwen jassen. Het werd op de duur een grap waar hij zelf smakelijk om kon lachen.

“Vorig weekend hakte Anderlecht genadeloos Kortrijk in mootjes, we mogen ons opladen voor een karaktermatch”

Bij het eindsignaal waren de bezoekende supporters al vertrokken, uit protest tegen hun bestuur. Weglopen zonder een groet aan hun spelers die zich echt wel in het zweet gelopen hadden. “Laat je ploeg maar in de steek”, zong onze spionkop terecht. Mijn buurman verklaarde de voortijdige Waalse aftocht met volkse humor: “Die mensen willen tijdig thuis zijn omdat ze morgen om tien uur moeten gaan doppen.”

Dubbele Europese week

Deze week wachten ons twee tegenstanders van Europees kaliber. Donderdag reist naar verluidt minstens een driehonderdtal groen-zwarten mee naar Linz. Als onze selectieheren deze keer wél een strijdbaar elftal op de mat zetten (sic!) dan valt er in Oostenrijk zeker iets te rapen. LASK haalde uit de voorbije twee duels slechts één gelijkspel. Onze weggegeven koppositie in het klassement kunnen we allicht niet meer op Chelsea en Fiorentina heroveren. Maar Europees overwinteren is zeker mogelijk gezien de zwakke resultaten van onze meeste toekomstige tegenstanders.

Zondagmiddag komt Anderlecht, dat in de vaderlandse competitie af en toe alle kleuren van de regenboog zag. Toch zijn de Brusselaars lid van het enige trio – met Tottenham en Lazio Roma – dat in de Europa League een perfect rapport kan voorleggen. Vorig weekend hakten ze Kortrijk genadeloos in mootjes, we mogen ons dus weer opladen voor een karaktermatch. Komt dat zien!