“Club mag verder hopen, maar toch was ’t een akelig Europees avondje”

De fans zijn dan wel geweerd, maar het profvoetbal mag (voorlopig?) doorgaan. “1A en 1B zijn een economische sector én het is goed voor de geestelijke volksgezondheid”, klinkt de uitleg. En de culturele en evenementensector zijn dat niet…?Eerlijk: zelfs als voetballiefhebber die elke fan zijn beleving/pleziertje gunt, weten we eigenlijk niet of we blij moeten zijn met de televisiesport die het topvoetbal nu weer is.

© belga

Intussen moesten vorig weekend al drie wedstrijden worden uitgesteld, hoeveel volgen er nog? En hoe krijgen de kalendermakers dat opgelost? Club Brugge rept zich beter, vanaf speeldag 17 kan de eerste in de stand al tot landskampioen worden uitgeroepen, indien de competitie opnieuw moet worden stilgelegd. Essevee rept zich dus ook beter snel uit die onderste zone, je weet nooit… Zucht.

Maar woensdagavond was het bovenop zuchten nog eens vloeken bovenop. Twee keer. Heel Europa kleurt donkerrood, maar voor de Europese competities mag/moet iedereen de wereld rondreizen – een speeltuin voor het virus. ‘The show must go on’ en ‘No time to waste’, loeit de geldkoe van de UEFA.

En zo zaten wij dus woensdag in Jan Breydel onbehaaglijk te kijken naar Club Brugge-Lazio. Wat zaten wij daar te doen? Ons land is de nummer 1 inzake besmettingen in Europa, woensdag volgens cijfers van het European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC) 1.391 nieuwe besmettingen per 100.000 inwoners… En wij zaten er dus te hopen dat Club zich op weg zette naar een plaatsje bij de 16 besten van Europa… in de voetballerij. Club (afgelopen weken met 6 spelers positief) tegen Lazio (met 8 spelers positief) dus… Onwezenlijk, eigenlijk.

Met meteen ook de gedachte dat de West-Vlaamse landskampioen, misschien wel op weg naar een historische 6 op 6 op het kampioenenbal, in plaats van alle Champions League-glamour en grandeur die zo’n match verdient, dit moest presteren in een akelig doods en vooral leeg stadion. Dat dit laatste een grote handicap was voor de thuisploeg – van de zes voorgaande matchen zonder publiek verloor Club er vier – was er evenwel niet echt aan te zien. Club, al meteen vroeg op achterstand, speelde tegen de onthoofde maar uitstekend georganiseerde Italianen een verdienstelijke match, maar kon in de tweede helft de kansen niet afmaken. Dat was eveneens vloeken. Al opent 4 op 6 ook perspectieven.

Maar denkend aan de drama’s in de ziekenhuizen reden we toch terug met een wrang gevoel. Sorry.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.