Dennis was eerst, twee keer zelfs, op Galatasaray volgde Diatta, het is volgende woensdag misschien aan Percy Tau, derde kwieke flankaanvaller van Club om voor Club te scoren in de Champions League. "Zou een droom zijn. Maar denk nu maar niet dat ik er niet van slaap." Op de vooravond van het Koninklijke bezoek Real Madrid geeft de vrolijke Zuid-Afrikaan zich bloot. In vier gedaanten.
...

Dennis was eerst, twee keer zelfs, op Galatasaray volgde Diatta, het is volgende woensdag misschien aan Percy Tau, derde kwieke flankaanvaller van Club om voor Club te scoren in de Champions League. "Zou een droom zijn. Maar denk nu maar niet dat ik er niet van slaap." Op de vooravond van het Koninklijke bezoek Real Madrid geeft de vrolijke Zuid-Afrikaan zich bloot. In vier gedaanten."Ik was enige tijd wat minder fris. Een blessure en dan ook fysiek en mentaal wat vermoeid. Maar nu voel ik mij weer 100 %. Mijn persoonlijke balans van mijn eerste half jaar bij Club? Mmmm... good enough... 6 op 10... ? Wat wil zeggen dat het beter kon, ja. Mijn stats vooral. Goals en assists. Slechts twee goals in competitie, meteen in de eerste twee wedstrijden nog wel, en géén in de Champions League is te weinig. (denkt na) Ook mijn acties moeten nog beter. En mijn doelschoten. Zie je, ik ben niet ontevreden maar ik wil in alles nog beter zijn. Ok, het is na een jaartje tweede klasse mijn eerste seizoen op het hoogste niveau, dat vraagt een aanpassing. Het niveau, de intensiteit... liggen hoger. Maar ik wist dat, ik had ook niet verwacht dat het makkelijk zou gaan, ik besefte dat ik een betere voetballer zou moeten worden. Maar ik heb al stappen gezet, dat is het belangrijkste. Natuurlijk droom ik van een goaltje in de Champions League. Stel je voor, tegen Real Madrid! Wordt men helemaal gek in Zuid-Afrika. Zo'n wedstrijd is natuurlijk eens een kans voor mij om mij aan de hele wereld te tonden. Maar weet je, eigenlijk gaat het mij niet eens in eerste instantie om mijn stats. Ik maak mij daar geen zorgen in. Het komt wel. Het is ook niet meteen een probleem voor Club, we scoren als ploeg voldoende. Hans, Dennis... Ook in de Europese matchen missen we geen killers, vind ik. Want we creëren altijd voldoende kansen, de goals volgen dan wel.""Zou ik door de schorsing van Diatta tegen Real Madrid mogen starten, denk je? We 'll see... Het is nu ook niet zo dat ik daar niet kan van slapen. (ferm) Ik ben nooit zenuwachtig als ik moet voetballen. Ook niet tegen Real Madrid. Was ik ook niet in Bernabeu. Ik sliep vooraf als een roosje (schatert). Easy... (ernstig) Dat is omdat ik in mezelf geloof. In het talent dat God mij gaf. En in mijn ploeg. Het stadion, de naam van mijn tegenstanders... dat maakt mij niets uit. Écht.""Deze Champions League is in elk geval alweer een droom die waarheid werd, het derde hoofdstuk van wat ik uitstippelde. Het eerste was een transfer naar Europa. Ik heb er lang moeten op wachten. Ik werd 20, 21, 22, 23... When will it happen...? Dat was toch lang een frustratie. Pas op mijn 24ste, ik was Zuid-Afrikaans Speler van het Jaar, lukte het. Al die jaren waren er twijfels: zou ik wel goed genoeg zijn? Zeker toen ik nog eens werd uitgeleend aan een tweedeklasser. Maar toen ik daarna de Zuid-Afrikaanse Supercup won en Brighton & Hove Albion zoveel geld voor mij neertelde, vielen die twijfels in één keer weg. Die transfersom zorgde ook voor geen druk. Door die verhuur aan Union. Ik heb er mij goed kunnen ontwikkelen. Was nodig ook, juist omdat ik al 24 jaar was toen ik in Europa landde. ""Het tweede hoofdstuk was de nationale ploeg. Toen ik 17 jaar was woonde ik in Soccer City een wedstrijd bij van het WK 2010, Brazilië-Ivoorkust. In de tribune dacht ik: ooit wil ik op dat niveau spelen. Het WK en de Champions League zijn het hoogste niveau. Ik won dan wel met Sundowns de Afrikaanse Champions League, de Europese is toch nog iets anders. Toen we ons met Club tegen Linz kwalificeerden voor de groepsfase heb ik lang gepraat met een dichte vriend van toen. Weet je nog, hoe we hiervan droomden..? Nu sta ik er! It's happening..! Het was één van de mooiste momenten van mijn leven. Ik beschouw het allemaal als stappen in mijn carrière. Zuid-Afrikaans Speler van het Jaar, Champions League, nu ook nog genomineerd voor de Afrikaanse Speler van het Jaar. Als ik terugkijk, mag ik al heel tevreden zijn. Mag ik al heel trots zijn. Ja, het klopt dat El Hadji Diouf een keer heeft gezegd dat ik misschien nog beter word dan Salah. Een ongelooflijk compliment van een Afrikaanse legende. Maar ik moet eerst werken aan mijn cijfers. Héél misschien mag ik dan ooit Salah vervangen bij Liverpool." (schatert)"Ja, ik haalde al een diploma marketing. En probeer nu nog een postgraduaat management, ik werk momenteel aan een thesis over Law Involvement and Brand. Lange afstandsonderwijs dus, op de universiteit in Pretoria weten sommigen niet eens dat ik een voetballer ben in België. Best zo. Dat is mijn ernstige kant, ja. Ik wil slagen in het leven. En niet alleen in het voetbal, al komt dat nu wel op de eerste plaats. (grijnzend) Als ik straks naar huis ga, ga ik niet meteen studeren, hoor. Ik heb ook rust nodig. Wanneer mijn eindwerk dan moet klaar zijn? Ow... in juni al, dat komt wel snel dichterbij (blaast). Al is alles te plannen. Ik heb dus ook een carrièreplan als voetballer. Eerst de Premier League. Al is het nu ook weer niet zo dat ik daar elke dag bezig ben. Ik word nu door Brighton verhuurd, we zien wel waar ik na dit seizoen terecht kom. Wellicht kan ik dan wel aan de slag bij Brighton. Of ik dan klaar ben voor de Premier League weet ik niet. Maar ik dénk het wel. Denk ik al van de dag dat ik Zuid-Afrika verliet. Ik was ook klaar om dat te bewijzen. Dat kon uiteindelijk niet meteen, aan welke club ik dan werd uitgeleend, maakte mij niet uit. Ik wilde spélen. Ik volg ze natuurlijk wel, weet ook wel dat Brighton pas 14de staat in de Premier League, zie elke wedstrijd van hen. Maar het is nu ook niet zo dat ik vaak zit te denken: ik zou daar meedraaien. Of: ik zou hen kunnen helpen. Ik wil daar ook niet te veel aan denken. Ik amuseer mij uitstekend bij Club Brugge. Ik amuseer mij altijd op het veld, ik ben gek van het spelletje. Maar ik geef grif toe: belangrijker dan het plezier is winnen. Ik win liever met 1-0 zonder mij te amuseren dan een 5-5 waarin ik drie keer scoorde. Maar ik kan niet ontkennen dat het pure plezier van het voetbal indertijd, bij Witbank, groter was. Het is nu toch meer een job. Of ik veel geld naar Zuid-Afrika stuur? (lachje) Weet je, ik heb er ook mijn eigen stichting, ik probeer jonge mensen die hun droom willen waarmaken te steunen.""Verwittigde men je dat ik graag lach. Dat is zo. Ik voel me hier ook prima. Ik heb hier maar één probleem. De koude. Ik wen er echt niet aan. (wijst naar buiten) . Kijk maar, de zon schijnt wel maar het is geen tien graden, weet ik zeker. En alles onder de 15 graden is ijskoud voor mij. Ik haat de koude, maar ik zal het wel nooit aangrijpen voor een mindere prestatie. And I miss my family of course. Vooral mijn moeder... Ik heb zoveel van haar geleerd... Ze heeft niets met voetbal, kan zich zelfs niets voorstellen bij Real Madrid. Maar, alleen met acht kinderen, heeft ze ons allemaal een strenge maar opperbeste opvoeding gegeven. (grinnikend) Toen ik haar vertelde dat ik tegen Kiev werd uitgesloten... Ik had mezelf ook voorgenomen nooit in mijn carrière een rode kaart te pakken en dan... aiai... Ik heb het mijn moeder ook moeten uitleggen. Ze kon maar niet geloven dat haar zoon was uitgesloten... What have you done... ?! Vooreerst moest ik uitleggen dat het om twee keer geel ging. En dat ik bij mijn tweede geel voor de bal was gegaan maar per ongeluk de keeper had geraakt. En dat de ref het een fout vond. And what have you done the first time...?! Ik liep een beetje te mopperen op mezelf en de ref gaf me geel voor protest, mum... Ok, ze geloofde mij... Intussen woon en leef ik hier alleen, ja. (nadenkend) Ik ben vaak alleen maar ik vind dat niet erg. Of ik dan geen vriendin mis (plagerig) Ik mis mijn familie. Ik zit met Kerst ook voor het eerst alleen thuis. Al ben ik ook graag eens alleen. Het gaat allemaal om een balans. Ik denk nog vaak aan mijn broer die is gestorven in een auto-ongeluk. Zo leer je relativeren. Ik ben geen filosoof maar ik weet: voetbal is ook maar een manier van leven. Er is niet alleen voetbal in het leven. Ik ben dan misschien een topvoetballer, ik leef ook wel als een gewoon mens. En denk nu al na over het leven na het voetbal. Weet je, veel mensen, op de club, vinden mij een funny man. Ben ik ook. Maar ik kan ook heel serieus zijn."