Ward Maréchal toont zich bij Excelsior Zedelgem (1): “Sublieme leermeester tilde mijn niveau de hoogte in”

Ward Maréchal wordt steevast vergezeld door papa Emmanuel, destijds ook een supergoalie. (foto JPV)
Redactie KW

De zaterdagmiddag voor de thuismatch tegen Diksmuide bieden we ons aan in de woning van Ward Maréchal, op een boogscheut van de accommodaties van Excelsior. De klasbak, 20 lentes jong, verwelkomt ons vriendelijk, geen greintje zenuwachtig. Nochtans staat hem enkele uren later een cruciale wedstrijd te wachten in eerste provinciale.

We worden begroet door papa Emmanuel, destijds een legendarische keeper bij onder meer Varsenare, Blankenberge en Jabbeke. De vader des huizes vertelt ons een anekdote: “Toen Eddy Dudal zaliger voorzitter was in Blankenberge had hij ook Jabbeke onder zijn hoede als satellietploeg. Hij vroeg mij of ik daar wilde keeper. Wat ik prompt deed: ik beleefde er een heerlijke periode. Nu zit ik op tram 5 en ben grote supporter van zoonlief.”

Bruikbare tips

Ward kijkt respectvol naar zijn vader en steekt van wal. “Mijn hele leven lang voetbal ik in Zedelgem, ik ben er nooit weggeweest en doorliep alle jeugdrangen. Vanaf mijn 15de mocht ik meetrainen met de eerste ploeg. Die ballen tegen mijn borst kwamen serieus hard aan. Keeperstrainer Sam De Jaeghere schenkt me veel vertrouwen en maant me altijd aan om rustig te blijven. Ook tilde een sublieme leermeester mijn niveau de hoogte in. Altijd oefende ik samen met Cedric Vanhee, een monument. Het voorbije kampioenschap kampte hij met rugproblemen en mocht ik een vijftal matchen opdraven. Telkens gaf hij me tips hoe ik me beter kon positioneren. Toen hij in het tussenseizoen naar Jong Male vertrok, stelde hij in een artikel van jou dat ik niet moet onderdoen voor hem. Ja, ik mis hem!”

Op karakter

“De nieuwe competitie mocht ik starten tussen de palen. Na vijf matchen werd ik vervangen door nieuwkomer Yarith Maes. Blijkbaar opteerden de trainers voor iets meer ervaring. Daar kon ik best begrip voor opbrengen. De week daarna, in Boezinge, moest ik al na acht minuten de handschoenen aantrekken. Yarith kon niet meer verder en is trouwens nog steeds geblesseerd. Op geen moment voelde ik stress. Ik straalde vertrouwen uit. De ploeg had mij nodig. Sindsdien pak ik die ballen veel zekerder. Al te goed ben ik er me van bewust dat mijn vereniging met beperkte middelen jaar na jaar probeert te overleven in de hoogste provinciale reeks. Ook dit seizoen worden we hiermee geconfronteerd, dus komt het er voor mij op aan zoveel mogelijk puntjes te pakken. Onze prachttrainers Marc Calleeuw en Tom Van Hulle leveren ons het beste systeem aan. We vinden elkaar en kunnen als echte kameraden op karakter bergen verzetten.” (JPV)

Zaterdag 26 november om 18 uur: KSK Oostnieuwkerke – Excelsior Zedelgem.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.