Marie Lanckneus (24) als Brugse hockeyspeelster bij Gantoise: “Ik wil met deze ploeg de top drie van Europa halen”

(foto ACR)
Redactie KW

Marie Lanckneus zit nu volop in de blokperiode voor haar examens in de richting geneeskunde. De Brugse hockeyspeelster heeft er met haar club Gantoise een druk seizoen opzitten, waarin ze opnieuw nationaal kampioen werd en Europees nipt naast het brons greep.

Marie Lanckneus wordt bij Gantoise vooral ‘Cous’ genoemd. “Een grappig verhaal”, vertelt ze. “Toen ik bij de ploeg kwam was er al een Marie Goethals, als keeper. De traditie was dat er geen twee spelers met dezelfde naam op het veld konden. Zo moest ik de naam van mijn huisdier dragen. In die tijd was de naam van mijn kat Couscous. Dat werd ingekort. Nu zijn er zelfs die mijn echte naam niet kennen en mij steeds met Cous aanspreken.”

Na het middelbaar wist Marie niet precies welke richting ze wilde verder studeren en dus koos ze voor een avontuur in de VS, aan de University of Berkeley in Californië. Ze kreeg een beurs voor vier jaar. Na één jaar keerde ze terug naar ons land, ook al omdat het niveau er niet zo hoog was, ondanks het aanwezige materiaal en infrastructuur. “Dit was soms wel frustrerend én mijn studierichting daar bleek na een gesprek met de KU Leuven en UGent niet valabel met een opleiding in België. Ik wilde geen risico nemen om na vier jaar met lege handen terug thuis te komen.”

Loopvermogen

Marie begon een opleiding kiné, maar besliste drie jaar later om toch over te stappen op geneeskunde. “Mijn bachelor deed ik in twee jaar, een periode waarin ik bij de eerste ploeg van Gantoise ook even ben gestopt. Nu zit ik in mijn eerste master, op een modeltraject”, klinkt de Brugse die als 9-jarige met haar sport bij de Koninklijke Hockey Club Brugge begon, waar twee van haar zussen nog actief zijn. “Ik wilde voetballen, maar mijn mama had liever dat ik hockey probeerde. Bij de jeugd van de KHCB was dit voornamelijk als aanvaller, omwille van mijn groot loopvermogen. Eens bij de nationale U16 hebben ze mij achterin geplaatst. Een positie die daarna, vanaf 2013 bij Gantoise, behouden bleef.”

Om naar de nationale U18 te kunnen overstappen, werd er binnen de hockeybond verwacht dat je bij een club op het hoogste niveau speelde. “Gent was het dichtst. Op mijn 16de maakte ik die overstap. Ik wilde vooral veel trainen, mijn niveau verbeteren, ervaring opdoen en niet per se spelen. Maar ik ben meteen in die eerste ploeg gerold en heb mij daar verder kunnen ontwikkelen.”

“Een tip? Blijf trainen, je krijgt er zoveel ervaringen voor terug”

Gantoise behoorde toen nog niet tot de top in ons land. Ondertussen kon de club langs de Watersportbaan een nieuwe sporttempel in gebruik nemen, voor 1.700 hockeyleden als grootste hockeyclub van het land. De damesploeg werd in 2021 voor het eerst sedert 2009 kampioen. Die titel werd dit jaar in de ION Hockey League na winst in de finale tegen de Brasschaatse Dragons verlengd.

De Gentse dames legden overigens in de vaderlandse competitie een ongeslagen parcours af. Die lijn wil men zo lang mogelijk doortrekken. “Een nieuwe titel zou mooi zijn. Volgend jaar doen we opnieuw in de Euro Hockey League mee. Een unieke ervaring. Ik speel enkel clubhockey en dan is dit met voorsprong het mooiste wat je kunt beleven”, vindt Marie. “We werden vierde, dus nipt geen medaille. Komend seizoen met Gantoise top drie van Europa spelen, zou echt de kers op de taart zijn.”

Blijven combineren

“Ik ga ervan uit dat ik er nog bij ben, zolang het combineerbaar blijft met mijn studies. Mocht het niet lukken, gaan mijn studies wel voor. Het wordt wel wat aftoetsen. In het eerste semester is er enkel les, dat kan ik gemakkelijk plannen. Vanaf het tweede semester beginnen mijn ziekenhuisstages.” Niets is echter vanzelfsprekend. Lanckneus zal zich moeten inzetten om opnieuw de kleuren van Gantoise te verdedigen. “Coach Kevan Demartinis is op de hoogte van mijn studies. Zolang het combineerbaar blijft, wil ik met hockey doordoen.”

Het niveau van hockey maakte in ons land, net als het professionalisme, een enorme evolutie. Bij de Red Panthers is het voortdurend trainen, fitness, stages en sinds de Hockey Pro League zijn er ook veel buitenlandse trips. In het verleden maakte Marie deel uit van de nationale U16 en was ze aanvoerder van de Belgische U18. “Na mijn jaar in Amerika, was ik nog even bij de U21 actief, maar dan begonnen mijn studies in Gent. Ik was in die periode mijn motivatie wat kwijt. Ik deed het niet goed op school en was voor alles gebuisd. Ik legde mijn focus dan volledig op Gent en mijn studies, en liet die nationale ploeg links liggen.”

Een uitnodiging voor de Red Panthers kwam er niet meer voor Marie. “De concurrentie is er bijzonder groot. Eens je eruit valt, geraak je er nog moeilijk weer in. En ik had genoeg voldoening bij Gantoise. Ik speel er nu met meerdere internationals, we trainen ook wel goed. Mocht ik met de nationale ploeg zijn doorgegaan, zou ik hoogstwaarschijnlijk nooit door mijn ingangsexamen geneeskunde geraakt zijn en vervolgens mijn bachelor in twee jaar kunnen afronden.”

Marie geeft ten slotte nog een tip voor de vele jongeren die met hockey bezig zijn of met de sport willen beginnen. “Als je gepassioneerd bent, is het echt waard om al die trainingen te doen. In ruil voor al die investeringen, krijg je er zoveel ongelofelijke ervaringen voor terug. Zo was die Euro Hockey League in het Wagener Stadion in Amsterdam beleven voor mij echt top. Ik heb er elk moment van genoten.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.