Kortrijk is tijdens de eindejaarsperiode al een aantal jaar in de ban van basketbal dankzij het internationaal gewaardeerde X-mas Tournament. Daar komt nu nog een mooi eendagstornooi drie tegen drie bij in Mimosa. "Het was onze goede vriendin Olivia Lannoo die in april met dit idee op de proppen kwam", leggen Jolien Verkruysse (22), Nele Vervenne (24) en Froni Vanoverbeke (25) uit. "De hele dag door zou er drie tegen drie worden gespeeld en de dag zou worden afgesloten met een galamatch vijf tegen vijf, waarbij ook Olivia zou meespelen. Door haar ziekte (neuromyelitis optica, een auto-immuunziekte waarbij het lichaam het ruggenmerg en de oogzenuwen aantast, red.) kon ze namelijk niet meer spelen bij BT Kortrijk."
...

Kortrijk is tijdens de eindejaarsperiode al een aantal jaar in de ban van basketbal dankzij het internationaal gewaardeerde X-mas Tournament. Daar komt nu nog een mooi eendagstornooi drie tegen drie bij in Mimosa. "Het was onze goede vriendin Olivia Lannoo die in april met dit idee op de proppen kwam", leggen Jolien Verkruysse (22), Nele Vervenne (24) en Froni Vanoverbeke (25) uit. "De hele dag door zou er drie tegen drie worden gespeeld en de dag zou worden afgesloten met een galamatch vijf tegen vijf, waarbij ook Olivia zou meespelen. Door haar ziekte (neuromyelitis optica, een auto-immuunziekte waarbij het lichaam het ruggenmerg en de oogzenuwen aantast, red.) kon ze namelijk niet meer spelen bij BT Kortrijk."Maar amper een maand later, op 19 mei, overleed Olivia. Jolien: "Oli had het al een paar keer erg zwaar gehad, maar was er toch telkens doorgekomen. Tot die 19de mei... Ik krijg nog altijd kippenvel als ik denk aan het moment waarop ik het berichtje kreeg dat ze was gestorven. Zo plots..."Voor haar familie, vriend en vele kameraden was haar dood een enorme klap. "Ze is op een vrijdag gestorven, de dag erna zijn we samengekomen", zegt Nele. "Niet langer met vier dus, maar met drie. We hebben toen overlegd wat we zouden doen. Maar niemand van ons heeft er ook een moment aan getwijfeld om het idee van Olivia in de prullenbak te gooien. Neen, dat tornooi moest en zou plaatsvinden.""Dat moest gewoon omdat we zo Oli nog eens op een mooie manier konden herdenken", pikt Froni in. "Door haar sport te spelen, in 'haar' zaal. Want ze speelde bij BT Kortrijk, dat zijn thuishaven heeft in de sporthal Mimosa. Ook het feit dat we door die dag centjes kunnen inzamelen voor de Guthy Jackson Foundation, die onderzoek doet naar de ziekte NMO, is heel belangrijk."De vriendinnen speelden allen een aantal jaar samen met Olivia bij BT Kortrijk. Intussen is Nele gestopt, terwijl Jolien (Wytewa Roeselare) en Froni (Meetjesland) elders spelen. Alle drie missen ze haar nog altijd enorm. Jolien: "Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik aan haar denk. Soms doe ik iets en denk ik spontaan aan Olivia. 'Juist ja, dat hebben we samen ook nog gedaan'. De weken na haar dood heb ik het enorm moeilijk gehad, nu is het al iets makkelijker om over haar te vertellen."Nele: "Olivia is niet meer bij ons en dat vinden we allemaal nog altijd heel triest. Maar ik weiger wel om haar verhaal als triest voor te stellen. Integendeel: haar verhaal is inspirerend, je put er moed uit. Ze bleef vechten, was altijd het zonnetje in huis."Jolien: "Als je het zelf moeilijker had, kon je altijd bij Olivia terecht voor een babbel. Zij beurde je dan op, was echt een steun en toeverlaat. Terwijl het wel zij was die dagelijks tegen een ziekte vocht. In vergelijking met haar problemen waren de mijne maar klein..." Olivia verbleef regelmatig in het UZ Gent en daar trokken Froni, Jolien en Nele ook regelmatig naartoe. "Wel moest je vooraf best eens bellen om te vragen waar ze wat tijd vrij had", zegt Jolien lachend. "Want ze had áltijd wel bezoek. Ook na de bezoekuren. 'Kom maar af, we regelen dat wel', zei ze dan. Dankzij haar goede band met de verpleegsters was dat geen probleem.""Ik herinner me ook dat ze de ziekenhuiskost niet echt kon smaken", vertelt Froni. "Ze at liever andere zaken. Haar familie, maar ook veel vrienden namen daarom eten mee voor haar als ze op bezoek gingen. Olivia is zelfs nog 'ontvoerd' geweest uit het ziekenhuis om ergens iets te gaan eten."De drie basketbalvriendinnen hebben dus herinneringen genoeg aan Olivia. "Eén moment uitkiezen gaat niet", reageert Jolien. (korte stilte) "Maar haar 21ste verjaardag was toch een memorabel feestje. Ze heeft altijd al iets gehad met tutu's. Voor het feestje had ze een tutu gekocht en heeft die de hele avond gedragen. Er was toen ook een grote soezentaart, haar favoriete gebak. Op het feest heeft iedereen van haar een soes moeten eten, willen of niet." (lacht) "Ik vond het vooral enorm leuk voor haar dat ze die verjaardag thuis kon vieren, samen met familie en vrienden", aldus Nele. "Want zo moet het zijn. De dag dat ze 20 jaar werd, lag ze integendeel in het ziekenhuis. We zijn toen langs geweest en zowel zij als wij hebben er dan het beste van gemaakt, maar het was toch anders."Op zaterdag 23 december hopen Froni, Jolien en Nele dat er veel volk afzakt naar Mimosa. "Iedereen is welkom", aldus Froni. "De volledige opbrengst wordt geschonken aan de Guthy Jackson Foundation. Wie niet kan komen maar toch een financieel steuntje in de rug wil geven, kan dat ook doen. Er zal randanimatie zijn en na de galamatch is er een receptie voorzien."Die galamatch wordt ongetwijfeld een intens, emotioneel gegeven aangezien de speelsters allemaal vriendinnen van Olivia zijn. Nele: "Het moet plezant zijn, al zullen we tijdens die wedstrijd zeker allen aan haar denken. En zij zal ons van hierboven ook wel bekijken."Jolien: "De 'grote' op wie niemand wilde verdedigen op training zal bij ons zijn, daar ben ik van overtuigd. Zelf kon Olivia ook een potje basketballen. Ze had een uitzonderlijk shotje. Toen ik haar leerde kennen, was ze wel een 'softie'. (algemeen gelach) Ze is toen naar Ieper gegaan en daar is ze harder geworden, een speelster ook die er bleef voor gaan."