"Ik was 10-12 jaar toen ik met basket begon bij Olbak, een Kortrijkse basketclub die in 1946 werd opgericht", opent Marc Deloddere (72) uit Kuurne, die al meer dan 50 jaar actief is bij dezelfde basketclub. "Vandaar het stamnummer 298, dat we hebben behouden tot de fusie met K-BTK, vijf jaar geleden. Tot de eerste ploeg ben ik nooit geraakt, al speelden we wel een paar keer kampioen bij de 'reserven'. Bij de jeugd hadden we niet eens een trainer, het was een speler van de reserven of van de eerste ploeg. Het niveau kan je helemaal niet vergelijken met het jeugdbasket van nu. We speelden op de Veemarkt en ik herinner me dat we de basketkorven uit het ernaast gelegen slachthuis haalden met een groentekar en die in twee gaten in de grond schoven."
...

"Ik was 10-12 jaar toen ik met basket begon bij Olbak, een Kortrijkse basketclub die in 1946 werd opgericht", opent Marc Deloddere (72) uit Kuurne, die al meer dan 50 jaar actief is bij dezelfde basketclub. "Vandaar het stamnummer 298, dat we hebben behouden tot de fusie met K-BTK, vijf jaar geleden. Tot de eerste ploeg ben ik nooit geraakt, al speelden we wel een paar keer kampioen bij de 'reserven'. Bij de jeugd hadden we niet eens een trainer, het was een speler van de reserven of van de eerste ploeg. Het niveau kan je helemaal niet vergelijken met het jeugdbasket van nu. We speelden op de Veemarkt en ik herinner me dat we de basketkorven uit het ernaast gelegen slachthuis haalden met een groentekar en die in twee gaten in de grond schoven.""We waren een van de weinige clubs die buiten speelden op een overdekt terrein. De meeste clubs waren gewoon in openlucht. In de winter werd een emmer water gezet en als er ijs op kwam, werd de match afgelast. Ook Kortrijk Sport speelde op de Veemarkt, afwisselend met Olbak. Op de derby's was er altijd veel volk."Christian weet nog goed dat hij als jonge gast meeging naar de matchen van zijn pa: "Het duurde niet te lang voor ze me het scorebord lieten bijhouden. Zo ben ik het basket ingerold, net zoals Thibeau al van de leeftijd van 3-4 jaar meekwam naar matchen."Thibeau: "Als 4-jarige was ik in de pauze van mijn pa's matchen, constant met een basketbal bezig en ik deed het direct graag. Van zodra het kon trok ik met mijn mama (Evelyn Dewaele, dochter van Etienne, red.) naar de basketinitiaties die ze gaf aan de jongste Waregemspelertjes. Ik had de indruk dat ze voor mij strenger was. We wonen in Heestert, maar zo ben ik in Waregem gaan spelen tot en met vorig seizoen. Bij de U12 kreeg ik zelfs mijn pepe Etienne als coach. Hij kan soms heel streng zijn, maar ik heb daar niet zoveel moeite mee. Het is de rapste manier om beter te worden."Marc: "Later kwam in Kortrijk de ploeg van het Sint-Amandscollege er nog bij, die een snelle opmars maakte richting eerste nationale. Met Olbak speelden we haast altijd in eerste provinciale op een paar jaar tweede landelijke na. Toen de gebouwen van het Damiaancollege werden verkocht aan het gemeenschapsonderwijs, verhuisden we van de Veemarkt naar de zaal op de Pottelberg, waar we 29 jaar speelden. Damico, de basketploeg van het Damiaancollege, had een sterke ploeg, waarmee we fusioneerden. Toen ze onze bar nodig hadden voor klaslokalen, moesten we onze locatie noodgedwongen verlaten. We werden toen uit de nood geholpen door toenmalig schepen van Sport Stefaan Bral. Hij stelde toen de Hiepso/KTA voor, waar de sporthal alleen door de school werd gebruikt. Dat bleek een gouden zet. We hadden betere kleedkamers en douches en konden beschikken over een ruime bar. Toen kwam een tweede fusie met de club uit Bissegem, met Jean-Pierre Viaene als voorzitter. Dat was het seizoen '92-'93. Beide ploegen waren naar tweede provinciale gezakt en met de nieuwe fusieploeg werden we onmiddellijk kampioen met slechts één verliesmatch.""Vijf jaar geleden kwam er dan een derde fusie. K-BTK had veel jeugd, maar niet veel seniorploegen. Wij hadden minder jeugdspelers, maar wel seniorploegen van een redelijk niveau. Bij een fusie verlies je mensen, maar komen er ook nieuwe bij. In elk geval was het organisatorisch en sportief een uitstekende beslissing. Twee jaar terug zijn, door de stopzetting bij Holstra Wevelgem, een groot aantal spelers van hen bij ons terechtgekomen. Op sportief vlak gaat het momenteel heel goed, zowel bij de seniors als bij de jeugdploegen. "Vorig seizoen heb ik de club verwittigd dat ik na het seizoen een stap terug wilde zetten. Al 50 jaar was ik actief op vele fronten: penningmeester, barverantwoordelijke sinds Willy Valcke overleed. Ik was actief in de verschillende cellen van het bestuur en doe nog altijd hand- en spandiensten voor de club. Op veel matchen ben ik er, zowel van de heren fanionploegen als van mijn kleinzoon Thibeau, die sinds dit jaar bij K-BTK speelt."Marc zegt het niet zelf, maar met een beroepsleven bij BBL en ING had hij een mooie carrière. "Ik evolueerde in de branche 'Grote kredieten' tot hoofd van de dienst en kredietbeslisser. Met die achtergrond werd ik secretaris en penningmeester van de club. De vinger op de knip houden en meehelpen om alles budgettair geregeld te krijgen, dat was me op het lijf geschreven. We hebben daar met de bestuursploeg hard aan gewerkt en slaagden erin om praktisch elk jaar met een positieve balans te eindigen. Tussentijdse evaluaties maken was daarbij een van mijn vaste regels. Zo stonden we nooit voor verrassingen. Jelle Beelprez heeft intussen de taak van mij overgenomen. Maar als ze me nodig hebben, mogen ze me altijd contacteren.""Ja, het is een leuk gegeven dat de coach van de Belgian Cats ooit nog voor onze club speelde. Philip kent me na al die jaren nog altijd. Toen was hij een van de sterkste spelers van de reeks. We haalden hem en Gino Vanacker weg bij Langemark, dat toen in vierde nationale speelde. Het is sterk dat Philip als coach zich heeft opgewerkt tot het niveau waar hij nu staat."Christian: "Ik heb met Philip nog in de ploeg gespeeld, maar toen was ik nog een jonge speler. Hij verdient veel respect voor wat hij heeft bereikt. De beste spelers waarmee ik ooit samenspeelde, waren Pol Denoulet en Koen Carpentier, die allebei daarvoor in eerste nationale actief waren."Marc: "Met 38 ploegen zijn we de tweede grootste club na KVK. We zijn beperkt qua trainers en willen de kwaliteit van de opleiding ook bewaken. De steun van de Stad op velerlei gebied, is van het hoogste belang. De zaal in de Hiepso heeft een update gekregen: een nieuwe sportvloer en verlichting. We zijn de Stad Kortrijk heel dankbaar voor de steun die ze ons verlenen."Christian: "Als je ziet wat Thibeau nu al kan op die leeftijd, dan is duidelijk dat het basket enorm is geëvolueerd. Ik zie hem nu basketten op een niveau dat ik pas had toen ik 16 was. En toen speelde ik al in drie ploegen: de cadetten, de reserven en het fanionteam."Thibeau: "Bij Waregem gingen mijn ploeggenoten over naar de U16. Vooral Jules Isebaert, waarmee ik in Zwevegem in dezelfde klas zat, heeft een belangrijke rol gespeeld in mijn overgang naar K-BTK. Hij was al een paar jaar aan het vragen om de stap te zetten."Christian: "Wij als ouders vonden het wat te vroeg om Thibeau naar de U16 te laten overgaan. Met zijn nogal licht gestel vonden we het beter om nog een jaar bij de U14 te groeien. Met Jeroen Debaveye konden we ook zeker zijn dat hij veel zou opsteken dit seizoen."Thibeau: "Mijn vorige coaches waren stuk voor stuk goeie coaches. Zo had ik ook Luc Rogge, Timothy Kindt en Stijn Duyck als coach. Stijn hamerde fel op ploegspel. Van Jeroen heb ik de indruk dat hij elke speler afzonderlijk technisch beter maakt. Voor mij is defense het grootste werkpunt."Christian: "Dat was bij mij ook zo. Aanvallend liep het goed, zo stond ik in vierde nationale met Pedro Decrock als coach bij de top vijf van de scoorders. Maar verdedigen was iets minder. Ik zie bij Thibeau dat hij er hard wil aan werken."Christian (43): "Ik blijf graag sportief bezig. Sinds ik met basket stopte, speel ik meer tennis. Lopen doe ik ook graag, dat is altijd goed om de conditie en mijn gewicht op peil te houden. Mijn IT-job bij DXC (een afgeleide van HP, red.) zorgt ervoor dat ik vaak buitenshuis werk op verplaatsing. De combinatie met sport is voor mij belangrijk. Ook mijn pa en mijn echtgenote Evelyn tennissen, pa bij TC Dhoeve, en wij bij TC Vichte. Onze dochter Marie (9) is niet extreem sportief, al doet ze wel dans, turnen en toneel."Thibeau (13) loopt school aan Groenhove te Waregem, waar hij zes uur basket krijgt: "Tennis doe ik maar af en toe eens, als ik mee ben met mijn pa. Met drie baskettrainingen met de club en drie op school ben ik al heel wat uren bezig. Enkel op dinsdag en zondag, als er geen match is, kan de riem er eens af. Het is wel mijn ambitie om een goed speler te worden. Waregem had me ingeschreven als kandidaat voor de topsportschool. De selecties deed ik alle vijf mee, maar ik viel helaas af bij de laatste selectietraining. Ik ben niet zo groot, al word ik wel 1.87m. Misschien speelde dat een rol. In eerste instantie was ik teleurgesteld, maar daar denk ik nu niet meer aan."Christian: "We hadden Thibeau gesteund als hij op internaat had gekund op de topsportschool, maar hij is nog jong, aangezien hij pas begin december verjaart. Het bijzonderste is dat hij verder met goede coaches blijft werken. De rest zien we dan wel."Thibeau: "In de eerste ronde van de competitie wonnen we onze 10 matchen redelijk vlot. In de tweede ronde wordt het moeilijker, al gingen we in Okapi Aalst bijna winnen (59-59). We mikken op de eerste plaats om bij de final four te kunnen geraken."