“We missen elkaar en de geur van de tatami”

Ostend Judo Club vierde eind november 2019 het 60-jarig bestaan van de club. De ambitie leefde om het jubileum in 2020 dubbel en dik in de verf te zetten met schitterende clubprestaties, individuele successen en nog meer zwarte gordels. Tot half maart leefde de club op wolken maar dan sloeg covid-19 toe.

Dalila Sterckx met haar -12 jarigen, witte en gele gordels.© (Foto FRO)
Dalila Sterckx met haar -12 jarigen, witte en gele gordels.© (Foto FRO)

Ostend Judo Club, opgericht in 1959, heeft een rijke geschiedenis. De clubwerking werd opgestart in het stadhuis en verhuisden in 1967 naar de Koninklijke Stallingen, het jaar dat Staf Lauwreins zilver haalde op het EK in Rome. De absolute krak van OJC is Robert Van de Walle die 27 medailles veroverde op WK’ en EK’s , en Olympisch goud in Moskou 80. Jacques Martens groeide uit van atleet (1964) tot nationaal kampioen, internationaal scheidsrechter en sinds 1977 fungeert hij als voorzitter. Hij was tot 2017 ook voorzitter van de Vlaamse Judofederatie. Zijn vrouw Dalila kwam in 1977 in het verhaal. Ze behaalde tien Belgische titels cat. -52kg, werd twee keer vijfde op het EK en nam deel aan het WK in Parijs 82. Jacques en Dalila zijn tot op heden de boegbeelden en de hoofdtrainers van de club. Na 61 jaar is Ostend Judo Club een bloeiende vereniging met 110 leden, die discipline en respect hoog in het vaandel hebben staan.

Geen vooruitzichten

Jacques Martens is nog altijd een ambitieuze voorzitter. “We zijn fier dat we in de loop van de geschiedenis meer dan honderd zwarte gordels hebben opgeleid. Ook momenteel staat het aantal op 25. We hoopten na ons jubileumjaar op dezelfde weg verder te gaan. Het jaar 2020 werd echter een rampjaar. Half maart ging de dojo dicht. In de zomer mocht buiten gesport worden, louter op techniek, zonder contact. Uiteraard is dat geen judo, als je je tegenstander of trainingspartner niet kunt vast nemen. Het is conditietraining, maar we hebben de pure trainingen en wedstrijden gemist. Alles werd afgelast, ook de strenge examens om te verhogen van gordel.”

“Wij zijn in de zomer weer een beetje op gang gekomen met de clubwerking, trainingen buiten en binnen, maar in september stond het licht weer op rood. Sinds begin november mogen we in de zaal alleen trainen met -12-jarigen. Er is geen beperking. We trainen drie keer per week in twee shiften en ze mogen sparren, zodat we een duidelijke evolutie zien bij onze jeugdatleten. Er wordt keihard gewerkt maar er zijn voorlopig geen vooruitzichten voor onze judoka’s. Dennis De Cleer en Val Vanneste, beiden zwarte gordel, zagen hun bevorderingsexamens, zowel in juni als september, aan hun neus voorbijgaan. Waarschijnlijk zal er pas in maart weer over tornooien en kampioenschappen gesproken worden.”

Uitkijken naar vaccin

Jacques Martens fungeerde als verpleegkundige, gepensioneerd directeur in Oostende en Dailila werkt nog altijd als vroedvrouw. “De dojo is onze tweede thuis. Zoals iedereen kijken we uit naar het vaccin. Pas als 70 tot 80 procentr gevaccineerd is, kunnen we terug naar een normaal leven. We begeleiden onze atleten online met loop- en trainingsopdrachten maar we hopen dat we in 2021 alle trainingen vlug kunnen heropstarten. We hebben nog geen leden verloren, maar het is duidelijk dat we elkaar en de geur van de tatami erg missen.”

(FRO)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.