Pascal Meirlaen proefde pas op zijn vijftiende voor het eerst van de atletieksport. "Tot die leeftijd voetbalde ik bij Zultse VV", steekt de 52-jarige atleet van wal. "Via mijn tante maakte ik kennis met Astere Desmet. Door hem kwam ik bij Joggingclub Lenig Zulte terecht. Maar al vlug liet ik me aansluiten bij KAA Gent? waar ik onder de vleugels van Ignace De Wulf mijn trainingen afwerkte."
...

Pascal Meirlaen proefde pas op zijn vijftiende voor het eerst van de atletieksport. "Tot die leeftijd voetbalde ik bij Zultse VV", steekt de 52-jarige atleet van wal. "Via mijn tante maakte ik kennis met Astere Desmet. Door hem kwam ik bij Joggingclub Lenig Zulte terecht. Maar al vlug liet ik me aansluiten bij KAA Gent? waar ik onder de vleugels van Ignace De Wulf mijn trainingen afwerkte." Dat betekende het begin van een mooie atletiekloopbaan. "Als scholier en junior werd ik telkens tweede op de 1.500 meter. Als senior was er op datzelfde nummer indoor eveneens zilver weggelegd. Toen moest ik optornen tegen Marc Corstjens. Op de aflossingsnummers had ik meer succes. Met teamgenoten als Johan Deketele, Eric Detier, Rik Stepman en Gino Van Geyte en anderen werd ik driemaal bij de senioren en eenmaal bij de junioren Belgisch kampioen. Op de provinciale kampioenschapen duldde ik een achttal keer niemand voor me op datzelfde - mijn favoriete - nummer. Niet toevallig beleefde ik dan ook op de 1.500 meter het mooiste moment uit mijn carrière. In 1986 plaatste ik me voor het wereldkampioenschap voor junioren in Athene. Mijn 3'46" was toen de dertiende chrono wereldwijd. Ik raakte weliswaar net niet door de reeksen.""Maar ook het Vlaams kampioenschap in 1989 in Dilbeek zal me bij blijven. Toen mocht ik postvatten op het hoogste schavotje. De legendarische Christophe Impens werd tweede, Tony Hutsebaut derde." Pascals besttijden zeggen veel over hoe indrukwekkend zijn carrière wel was. 1'49" op de 800 meter (Waregem), 2'23" op de 1.000 meter (Gent), 3'43" op de 1.500 meter (Kerkrade), 5'16" op de 2.000 meter, 8'07" op de 3.000 meter (indoor in Gent) en 14'17" op de 5.000 meter (Rijsel). "Ik waagde me ook enkele keren aan de marathon", glundert Pascal. "Die voorbereidingen gebeurden met schema's van Armand Parmentier met wie ik dan al een tijdje trainde." "Ook de internationale stratenloop in het Noord-Franse Tourcoing is me bijgebleven. Met mijn 29'40" op de 10 kilometer ging ik William Van Dijck vooraf. En ik loodste Christophe Impens naar zijn limiettijden voor het WK en EK als haas. Veldlopen waren dan weer mijn ding niet met een zestiende plaats als beste prestatie op het BK." Blessures doen Pascal nu beslissen om een einde te maken aan zijn carrière als wedstrijdatleet. "Ik was 36 jaar lid bij KAA Gent en de laatste twee jaar bij AC Deinze. Bijna een jaar geleden verzwikte ik mijn voet tijdens een stratenloop in Kruishoutem. Tot op heden heb ik daar soms nog last van. En aan het begin van het zomerseizoen liep in een scheurtje van vijf centimeter in de hamstring op. Die blessure hield me drie maanden aan de kant door littekenbindweefsel. Ook daar ben ik nog niet van verlost. Dat heeft me dus met pijn in het hart doen beslissen te stoppen met competitiesport en de groep van Philiep Steeland bij AC Deinze te verlaten. Ik blijf wel recreatief bezig bij Joggingclub Waregem waar ik mij heel goed amuseer. Samen met Eddy Desmet verzorg ik er de trainingen", besluit Pascal Meirlaen. (ELD)