Céline Vandenbroucke werd geboren in Moeskroen. "Daar groeide ik ook op", vertelt ze in perfect verstaanbaar Nederlands. "Daarna woonde ik twee jaar in Andorra en zeven jaar in Wevelgem en Marke. In die periode hield ik aan de Pottelberg in Kortrijk Brasserie Céline open. Intussen woon ik weer in Moeskroen, op de grens met West-Vlaanderen. In twee minuten tijd sta ik in Rekkem. Ik heb veel vrienden die Franstalig zijn, maar ook veel die Nederlandstalig zijn."
...

Céline Vandenbroucke werd geboren in Moeskroen. "Daar groeide ik ook op", vertelt ze in perfect verstaanbaar Nederlands. "Daarna woonde ik twee jaar in Andorra en zeven jaar in Wevelgem en Marke. In die periode hield ik aan de Pottelberg in Kortrijk Brasserie Céline open. Intussen woon ik weer in Moeskroen, op de grens met West-Vlaanderen. In twee minuten tijd sta ik in Rekkem. Ik heb veel vrienden die Franstalig zijn, maar ook veel die Nederlandstalig zijn.""Die brasserie was niet zo goed voor mijn conditie", lacht Céline. "Het was hoog tijd om daar iets aan te doen. Enkele vriendinnen wilden de marathon van New York lopen. De keuze was snel gemaakt. Toen ik het bekendmaakte, was mijn hele familie aan het lachen. Ze dachten dat ik dat niet zou kunnen, omdat ik de reputatie had van iemand die veel feestte en dronk. (grijnst) Maar zoiets moeten ze tegen mij nu net niet zeggen, want als ik iets wil, doe ik er alles voor. Ik boekte snel progressie en eindigde al vlug op het podium van lokale wedstrijden. Jammer genoeg raakte ik de week voor New York geblesseerd aan mijn scheenbeen. Een overbelasting. Ik was enorm verdrietig. De dokter zei: met dit probleem ga je nooit een marathon kunnen lopen. Maar kijk. Intussen zijn we vijf jaar verder en heb ik er al twaalf tot een goed einde gebracht. Brugge, Berlijn, Amsterdam, Marrakesh, Jamaica, en vier keer Parijs, waar ik met 3u.23' mijn beste tijd ooit liep."Twee maanden geleden won Céline zowaar de marathon van Wevelgem. "En zeggen dat ik er na 32 km de verkeerde kant ben opgestuurd en twee kilometer te veel heb afgelegd", lacht de extraverte Henegouwse. "Plots telde ik geen vier minuten voorsprong, maar zes minuten achterstand op mijn grootste concurrente. Gelukkig kon ik haar nog net achter me laten. Een fantastisch moment was dat."Maandag zal Céline uiteraard ook deelnemen aan de halve marathon van Ploegsteert. "Dat is altijd een belangrijke afspraak voor mij, want als kind spendeerde ik er heel veel tijd. Mijn vader moest als profwielrenner en ploegleider vaak naar het buitenland en dan verbleef ik bij tante Chantal. Bij Frank dus ook. Ik had nooit verwacht dat ik ooit aan de Course du Souvenir zou kunnen deelnemen, maar maandag zal ik voor de vijfde keer aan de start van de 21 km staan. Mijn persoonlijk record bedraagt 1u.30'. Het was mijn doel om nu 1u.29' te lopen, maar dat wordt moeilijk. Ik sukkel sinds vorige week met een keelontsteking."Sinds iets meer dan een jaar is Céline Vandenbroucke als manager van sportkledijfabrikant Ekoi aan de slag en door haar link met de familie VDB onderhoudt ze nog altijd goede contacten in de koerswereld. "Nico Mattan ken ik sinds mijn tiende. Ik heb hem leren kennen toen we de spaghettiavond voor de supportersclub van Frank organiseerden. Nico maakte ook zijn profdebuut bij Lotto, waar mijn vader ploegleider was. En nu ik bij Ekoi werk, helpt hij me ook enorm. Ik zie hem elke week en vertrouw hem zoals ik niemand anders vertrouw. Nico is mijn beste vriend."Voor Céline blijft het niet bij haar loopavonturen. In juni 2020 wil ze aan de start staan van de Ironman van Nice. "Ik heb al drie triatlons achter de rug en sloot me aan bij het West-Vlaamse Lentriac. Ik heb jaren gezegd dat het mijn doel was om voor mijn 40ste een volledige Ironman te doen. Ik heb dus nog een jaar. En als Nice niet lukt, kan ik nog altijd starten in Barcelona." Er is overigens nog een West-Vlaamse link: zoon Jasper maakt volgend seizoen zijn wielerdebuut bij de nieuwelingen in de kleuren van het Zannata-Galloo Team uit Menen. (TVB)