1. Was dat 24 jaar oude Belgisch record een doel voor jou?
...

"Zeker, alleen had ik het niet zo vroeg op het seizoen verwacht.""Dat is moeilijk in te schatten. Laat ons zeggen dat de limiet om deel te nemen al heel scherp staat. Ik bekijk het liever in deeltjes. Eerst de limiet halen, dan de reeksen overleven en pas daarna een eventuele finale en medaille.""Ik moet zeggen dat er niet echt iemand uitsprong. Ik heb tijdens wedstrijden ook de neiging om me op mezelf te concentreren.""Dat het zot is. Maar niet alleen zij. Dan zit je voor je wedstrijd met al die goeie atletes in de callroom en probeer je jezelf niet te laten intimideren. Stressen! Ik heb ook eens met Dina-Asher Smitt (Europees kampioene 100 en 200 meter, red.) in de lift gestaan en even met haar gepraat. Chapeau dat iemand die altijd zo presteert nog zo vriendelijk kan zijn.""Misschien had ik daar zelfverzekerder moeten staan. Plots komen ze daar met een camera voor je neus staan en moet je superenthousiast doen, terwijl je vol stress zit. Niet evident! Ik heb op dat EK geleerd dat ik wat ontspannender moet zijn.""Ik neem de helft van mijn studiepunten per jaar op, zodat het iets draaglijker is. Maar het blijft lastig. Afgelopen winter ben ik tijdens de examenperiode, , door de stress en te weinig slaap, opnieuw ziek geworden. Ik ben daar gevoelig aan. De komende examens zal ik proberen het wat rustiger aan te pakken en me iets meer op atletiek te focussen. Ik mis ook veel lessen. (lacht) Gelukkig heb ik goeie vrienden voor de notities.""Nog vrij veel, denk ik. Alleen al omdat ik hele dagen moet crossen van lessen naar training en kine. Dat ik tijdens de examens vaak ziek uitviel, kostte me ook al telkens een paar trainingsweken.""We hebben het over atletiek. Dan is het sowieso moeilijk om ervan te leven. Ik heb een B-elitestatuut, wat inhoudt dat enkel mijn stage van drie weken in Turkije tijdens de paasvakantie vergoed wordt. Daarnaast heb ik twee privésponsors: Meet & Wash en Dalphin Drinks. En ik verdien soms wat prijzengeld. Maar ik mag blij zijn dat mijn ouders mij zo ondersteunen.""Op een bepaald niveau wordt iedereen blessuregevoelig. Dit is topsport en met mijn studie is het nog eens extra zwaar.""Het is alleszins mijn doelstelling. Ik denk eigenlijk van wel. Ik zal me niet meer alleen op basis van tijden kunnen kwalificeren, want er wordt ook een ranking op basis van prestaties ingevoerd. Op de 200 meter mogen 56 atletes deelnemen. Ik hoop bij die 56 te zijn.""Graag, maar sowieso wil ik me nog enkele jaren op de 200 meter concentreren. Ik liep nog maar één keer een 400 en dat was relatief goed. We zullen zien...""Jazeker. Een heel vriendelijke. Ze is al een paar keer naar wedstrijden van mij komen kijken.""Dat is een moeilijke. Ik vind het altijd leuk om in Klemskerke te zijn, maar het is helemaal anders. In Gent woon ik in een appartement in een stad, terwijl Klemskerke een dorpje in de polders is. (lacht) Doe me dus niet kiezen tussen de twee.""Ja, toch wel. We begrijpen elkaar volledig, bijvoorbeeld als ik eens vroeg wil gaan slapen. Het zou heel moeilijk zijn als ik geen sportende vriend had.""Heel vaak zelfs. (proest het uit) En natuurlijk is Tom sneller. Het is dan ook een man. Maar dat is goed voor mij. Ik kan veel leren door te sprinten tegen iemand die sneller is dan mij.""We hebben beiden een vrij druk leven, maar we doen ons best. (grijnst) Laat ons zeggen dat we alle twee ons best doen om de weinige momenten die we hebben goed te benutten.""Weer zo'n moeilijke vraag. (lacht) Tom weet dat ik niet extreem materialistisch ben en liever iets samen doe. Hij weet dat hij me kan verrassen met een weekendje weg.""Toen ik nog bij Hermes Oostende en Marie-Christine Carron trainde. De trainingen toen vond ik veel zwaarder dan nu.""Hespenrolletjes.""Voor heel veel. Als ik niet zou sporten... Geef mij maar van die Diksmuidse boterkoeken. Zalig!""Ik heb vroeger heel veel sporten gedaan. Tennis, turnen, volleybal... Dat laatste deed ik graag, maar men heeft mij toch altijd aangeraden om met atletiek te beginnen. (glimlacht) Ik heb dus de juiste keuze gemaakt.""Veel. Ik zou mezelf als kine nog verder willen ontwikkelen. De betere atleten begeleiden, dat zegt me wel iets. Maar ik ben er nog niet uit. Momenteel denk ik enkel aan mijn eigen topsportcarrière.""Overal waar het warm is. Ik kan echt niet tegen de koude.""Eerlijk? Die heb ik nooit gehad. Als sprintster keek ik wel op naar Kim Gevaert, maar het was niet zo dat er in mijn kamer posters van haar hingen.""Alle twee, maar op een andere manier. Van Tokio zou ik heel graag de cultuur meemaken, terwijl ik mijn sportieve piek beter in Parijs zou leggen. Weet je wat? We kiezen voor beide!"