https://api.mijnmagazines.be/packages/navigation/

Lauren Vanlerberghe na ontgoocheling op het WK: “Ik ben ambitieus, maar moet realistisch blijven”

Lauren Vanlerberghe: “Espri en ik zijn nog niet helemaal op onze piek”.(foto Stefaan Beel) © STEFAAN BEEL Stefaan Beel
Peter Soete

Ze is de Belgische nummer één voltige maar moet quasi alles zelf beredderen als het op haar sport aankomt. Met haar paard Espri is ze net terug van het wereldkampioenschap in Boedapest waar ze, tot haar grote ontgoocheling, de finale niet kon halen.

Het is ‘s morgens iets na achten als we aanbellen bij Lauren Vanlerberghe. De meervoudige Belgisch kampioene voltige is ‘s nachts ingekomen van het WK voltige in Hongarije maar dat is haar niet aan te zien.

Je ziet er goed uit. Mooie resultaten behaald in Boedapest?

Lauren Vanlerberghe: “Neen, absoluut niet. De finale bereiken was het doel maar dit is niet gelukt. Mijn paard Espri heeft blijkbaar in een bepaalde hoek van de piste ‘een spook’ gezien waarvan ze telkens schrok en we niet de beste oefeningen konden tonen aan de jury. Zeer vreemd maar wel jammer. Je moet bij de beste vijftien eindigen en dat zat er nu niet in.”

Je zei dat een finaleplaats het doel is. Mag het niet een beetje ambitieuzer?

“Ik wil wel gedurfder ambities uitspreken maar het moet ook realistisch zijn. Een top vijf plaats bijvoorbeeld is nu niet mogelijk. Het niveauverschil met toplanden als Frankrijk, Oostenrijk en Duitsland is te groot. Je merkt dat alleen al in de steun van die federaties. De voltigeteams van die landen komen aan op een WK met dierenartsen, kinesisten en trainers. Niets wordt aan het toeval overgelaten. Ik weet zelfs niet of de Belgische federatie weet dat ik aan het WK deelnam.”

Financiële steun is een probleem?

“Absoluut. De Franse federatie geeft 100.000 euro steun aan hun ruiters, de Nederlandse 30.000 euro en de Belgische 6.000 euro. En dat geld moet dan nog verdeeld worden over 200 voltigeurs. Voor de vier kaderleden of beste voltigeurs van België komt dat neer op vier trainingen per jaar, niets meer. Ik krijg nu wekelijks training van een Franse topcoach die wereldkampioen is geweest. Dat is ontzettend duur want die man moet iedere keer de verplaatsing maken ook. Gelukkig kan ik rekenen op enkele sponsors die ik ontzettend dankbaar ben.”

Voltige is geen olympische sport zoals dressuur en jumping?

“Neen, en dat is natuurlijk jammer. Vorig jaar werd nog een demonstratie gegeven door een Frans team aan een olympische delegatie om hen te overhalen om voltige als demonstratiesport in te plannen op de Olympische Spelen. Maar het verdict was negatief omdat voltige nog relatief onbekend is in Azië. In China zijn wel 200 voltigeclubs maar allemaal op recreatief niveau.”

Kun je het allemaal zelf beredderen?

“Samen met mijn vriend Konraad hebben we een loods gekocht in Dadizele waar ik een turnzaal heb ingericht. Daar train ik zelf en geef ik ook lessen aan voltigeurs maar ben ik ook personal trainer van ruiters die jumping of dressuur doen. Ik geef hen balanstraining of de perfecte manier om op je paard te zitten en te rijden. Voor een ruiter is het zeer belangrijk dat hij kan focuseen op het parcours en dat hij zich zo min mogelijk moet bekommeren om zijn evenwicht op het paard. In voltige hebben we geen teugels, alles moet opgelost worden met je lichaam dat in perfecte harmonie moet zijn met je paard.”

Dit moet een veeleisende sport zijn?

“Ja, toch wel. Ik heb competitieturnen bij Flink en Fris gedaan en ben pas op mijn elfde gestart met voltige. Dat is een beetje laat maar het turnen was een goede basis voor mij. Een voltigeur is op zijn of haar top tussen 26 en 28 jaar en een paard bereikt zijn piekperiode tussen twaalf en zeventien jaar. Dus Espri en ik hebben nog enkele jaren om op ons toppunt van ons kunnen te zijn. We hebben allebei nog een beetje marge alhoewel ik nu soms al meer last heb van kwaaltjes of blessures dan vroeger.”

Ben je ooit ernstig geblesseerd geweest?

“In 2018 heb ik een schouderoperatie ondergaan na een val van mijn paard op training. Er volgde een zware en lange revalidatie en ik was een jaar out. Zelfs nu moet ik nog vaak mijn revalidatie-oefeningen herhalen en moet ik mijn schouder altijd goed intapen.”

Konraad en jij hebben ook een sportieve kledinglijn?

“Ja, we hebben dat een tweetal jaar geleden opgestart. Onze kledij ‘Conrad & Lauren’ doet het goed. Ik zorg voor de creatieve inbreng terwijl Konraad alles afhandelt wat betreft de webshop.”

Wat zijn je toekomstdromen?

“Op het vlak van voltige is mijn eerste doel om een finaleplaats te halen op een EK of WK en om ooit tot de top vijf van de wereld te behoren. En op privévlak zijn Konraad en ik al een tijdje aan het zoeken naar een eigen stek in de omgeving van Roeselare. Het moet een plaats zijn waar we kunnen wonen, trainen en les geven.”

Ben je een gelukkige jongedame?

“Absoluut (lacht). Ik had nooit gedacht dat ik door voltige verschillende zaken zou kunnen combineren waarmee ik in mijn levensonderhoud kan voorzien.

(PS)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.