"In het college van Menen deed ik regelmatig mee aan scholencompetities. Ik haalde mooie resultaten en men raadde me aan om me aan te sluiten bij een club", steekt Ghislain van wal. "Ik ging als 14-jarige op zoek naar een atletiekclub en vond Raymond Plets en Willy Delbecque, die zelfstandig trainden in Wervik maar lid waren van clubs in Roeselare en Kortrijk. In het begin trainden we met ons drieën op de terreinen van d'Arke, waar nu de jeugdbewegingen gehuisvest zijn. Kort daarna verhuisden we naar stadsdomein Oosthove. We konden het go...

"In het college van Menen deed ik regelmatig mee aan scholencompetities. Ik haalde mooie resultaten en men raadde me aan om me aan te sluiten bij een club", steekt Ghislain van wal. "Ik ging als 14-jarige op zoek naar een atletiekclub en vond Raymond Plets en Willy Delbecque, die zelfstandig trainden in Wervik maar lid waren van clubs in Roeselare en Kortrijk. In het begin trainden we met ons drieën op de terreinen van d'Arke, waar nu de jeugdbewegingen gehuisvest zijn. Kort daarna verhuisden we naar stadsdomein Oosthove. We konden het goed vinden samen en na een tijdje begonnen we ons eigen clubje: via Willy, die lid was van KKS, werd Wervik een afdeling van de Kortrijkse club. 'KKS afdeling Wervik' vonden we niet bekken, en dus kozen we een eigen naam. Dat werd Athleoo: het eerste deel verwijst natuurlijk naar atletiek, de 'oo' verwijst naar Oosthove, waar we trainden.""Vanaf dan ging het aantal inschrijvingen in stijgende lijn. Er kwamen jongeren bij, en ik was als jonge gast net iets meer ervaren dan de nieuwelingen, en dus werd ik al snel tot trainer gebombardeerd", lacht Ghislain. "Toen we van de stad onze eerste discus kregen, wilde ik voor tonen hoe het moest... Ik lanceerde de gloednieuwe discus en hij landde... in de beek. Een drietal jaren geleden pas is die discus teruggevonden! Het is dus duidelijk: er waren geen trainers, ik was geen trainer, maar toch weer wel.""Ik bleef ook zelf al die tijd actief als atleet: de sprintnummers en verspringen waren mijn specialiteit. In totaal heb ik 60 West-Vlaamse, 3 Vlaamse en 2 Belgische titels op mijn naam staan. Pas begin de jaren 90 heb ik trainerscursussen gevolgd: ik ben zowel jeugdtrainer als trainer B. Ik heb vele jaren training gegeven in Wervik, maar ook de jeugd van Flac Ieper heb ik een twaalftal jaren onder mijn hoede gehad. De laatste jaren gaf ik vooral spring- en springtraining aan de Wervikse cadetten en scholieren.""Jammer genoeg ben ik de laatste tijd wat op de sukkel met mijn gezondheid. Het was het ene na het andere. Mijn laatste operatie aan mijn oog - mijn lens was verschoven - was de druppel. De operatie was volgens de dokter goed verlopen, maar ik zie niet meer zoals voorheen. Als mijn atleten aan de overkant van de piste lopen, zie ik ze niet meer. Ik vind dat ik zo geen goeie trainer meer kan zijn en wil de eer aan mezelf houden. Op 16 september geef ik mijn laatste training. Voor mezelf had ik willen stoppen op mijn zeventigste. Ik ben er nu 69, mijn afscheid komt dus iets vroeger dan ik had voorzien. Maar mijn hart blijft bij de club, ik zal er nog even veel te vinden zijn, alleen niet meer in de rol als trainer. Ik wil actief blijven, en daarvoor ben ik bij Athleoo aan het goede adres!" (LLW)