"Ik ben ermee begonnen in het derde leerjaar", vertelt Jesse, de oudste zoon. "Mijn pappa heeft vroeger ook nog aan atletiek gedaan en ik wilde dat ook wel eens proberen. Iemand van mijn klas was al bezig en zo ben ik van start gegaan. Ondertussen ga ik al driemaal per week trainen en ben ik tevreden van mijn prestaties."
...

"Ik ben ermee begonnen in het derde leerjaar", vertelt Jesse, de oudste zoon. "Mijn pappa heeft vroeger ook nog aan atletiek gedaan en ik wilde dat ook wel eens proberen. Iemand van mijn klas was al bezig en zo ben ik van start gegaan. Ondertussen ga ik al driemaal per week trainen en ben ik tevreden van mijn prestaties." Een identiek verhaal valt er te rapen bij zijn zus Yaelle en jongste broer Joah. "Ik ben al begonnen van in het derde kleuterklasje", stelt Joah. "Maar naast mijn broer en zus had ik ook een paar vriendjes van mijn klas warm gemaakt voor het lopen. Dit maakte het allemaal nog leuker om te doen." "Ik ben best wel tevreden dat ik mijn broer gevolgd ben", glimlacht Yaelle. "Vooral mijn prestaties mogen gezien zijn. In Damme-Brugge-Damme moest ik mijn clubgenote Jitse Lauwereyns net voor laten gaan en werd tweede bij de meisjes. Het feest was compleet met de overwinning van broer Jesse die overtuigend won met 400 meter voorsprong."In de uitslagen was er echter geen spoor terug te vinden van papa Tom (48). "Dit jaar sukkel ik met een blessure en moet voor het ogenblik verstek laten gaan. Maar mijn beste tijd situeert zich voornamelijk in de jaren 86-87 toen ik aan de slag was op de halve fond. De 800 en 1.500 meter waren mijn twee afstanden die mijn voorkeur hadden." De mama van het drietal heeft vroeger zelfs nooit aan competitie gedaan. "Een heel klein beetje joggen of meedoen aan een ludieke wedstrijd zoals de kerstloop, meer zat er niet in voor mij", lacht Annick Goethals (39). "Maar nu geef ik zelfs al training bij ABAV. Voor de eerste maal in de geschiedenis van de club zijn we gestart met een Start to Run die net geëindigd is. Iedereen kan nu probleemloos vijf kilometer lopen en vanaf september start ik met een nieuwe groep."Dat de familie Lema koos voor ABAV is eigenlijk heel toevallig. "Toen Jesse vroeg om te gaan lopen, ben ik even op zoek gegaan naar een club die een training aanbood op een bepaalde dag", vertelt Tom. "Ik kwam uit bij ABAV. Er was een onmiddellijke klik, want bij deze club staat het gezin centraal. Er wordt nooit druk uitgeoefend op de lopertjes om prestaties te behalen en iedere ouder die langs het parcours staat te supporteren, moedigt iedereen aan. We hebben natuurlijk ook clubkampioenen, maar daar wordt slechts een keer per jaar aandacht aan besteed. Voor de rest kunnen we ons geen betere club toewensen", besluit hij. (GD)